جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

993 - سجده امام کاظم - علیه السلام -:

موسی بن جعفر - علیه السلام - یضع عشرة سنة کل یوم سجده بعد ابیاض الشمس الی وقت الزوال؛
امام کاظم (ع) به مدت ده سال، هر روز از دمیدن خورشید تا ظهر سر بر سجده داشت.
(بحارالانوار، ج 48، ص 107)

994 - نماز امام رضا - علیه السلام - در اول وقت

عن ابراهیم بن موسی القزاز قال:
خرج الرضا - علیه السلام - یستقبل بعض الطالبیین و جاء وقت الصلوة. فمال الی قصر هناک فنزل تحت صخرة. فقال: اذن فقلت منتظر یلحق بنا اصحابنا. فقال: غفران الله لک! لا تؤخرن صلوة عن اول وقتها الی آخر وقتها من غیر علة. علیک ابداً باول الوقت. فاذنت وصلینا؛
قزاز می گوید: امام رضا (ع) به استقبال بعضی از طالبیین از شهر خارج شد. وقت نماز فرا رسید، امام با یاران خود به سوی قصری که در آن حوالی بود رفت و در کنار سنگ بزرگی فرود آمد و دستور داد اذان بگویند راوی می گوید عرض کردم: منتظر ملحق شدن بعضی از یاران هستیم که بیایند حضرت فرمود: خدا تو را بیامرزد! بدون عذر نماز را از اول وقت به تأخیر نینداز بر تو باد همیشه نماز را در اول وقت آن به جای آوری اذان بگو تا نماز بخوانیم.
(مستدرک الوسائل، ج 1 ص 185)

995 - هدیه امام رضا (ع) به دعبل

عن اسمعیل بن علی اخی دعبل:
عن االرضا - علیه السلام - انه خلع علی دعبل قمیصاً من خز و قال له: احتفظ بهذا القمیص فقد، صلیت فیه الف لیلة کل لیلة الف رکعة و ختمت القرآن فیه الف ختمة؛
امام رضا - علیه السلام - به دعبل، قبایی از خز خلعت داد و فرمود: این قبا را نگهدار که در آن هزار شب و در هر شب هزار رکعت نماز خوانده ام و در آن هزار بار قرآن را ختم کرده ام.
(بحارالانوار، ج 82، ص 309. اصول وافی، ج 2، ص 114)