جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

990 - امام کاظم (ع) و نماز

قال عن ابی الحسن الاول - علیه السلام -:
کان اذا استوی من الرکوع فی اخر رکعته من الوتر قال: اللهم انک قلت فی کتابک المنزل: کانوا قلیلا من اللیل ما یهجعون و بالاسحارهم یستغفرون. طال و الله هجوعی و قل قیامی و هذا السحر و انا استغفرک لذنوبی استغفار من لا یملک لنفسه ضراً و لا نفعاً و لا موتاً و لا حیوة و لا نشوراً ثم یخر ساجداً؛
امام کاظم (ع) وقتی سر از رکوع نماز وتر برداشته و می ایستاد، چنین می گفت: خدایا تو (در وصف متقین) فرموده ای: کمی از شب را می خوابیدند و در سحرها استغفار می نمودند به خدا سوگند خواب من طولانی و شب خیزی من اندک است حال این سحر است و من به استغفار از گناهانم برخاسته ام استغفار کسی که نه مالک سود و زیان خود می باشد و نه مرگ و حیات و نشورش را در اختیار خود دارد، سپس به سجده می افتاد.
(علل الشرایع، ج 2 ص 53)

991 - امام کاظم (ع) و تعقیبات نماز

موسی بن جعفر - علیه السلام - انه یصلی الفجر فیعقب الی ان تطلع الشمس ثم یسجد سجدة، فلا یزال ساجداً حتی تزول الشمس و قد و کل من یترصد اوقات الصلاة فاذا اخبره وثب یصلی من غیر تجدید وضوء؛
وقتی نماز صبح را به جا می آورد مشغول تعقیب و ذکر خداوند می شد تا طلوع آفتاب بر می آمد آنگاه سر به سجده می گذاشت و تا نزدیک ظهر به دعا و ذکر و حمد مشغول بود چون ظهر فرا می رسید بر می خاست و بدون تجدید وضو به نماز می ایستاد.
(بحارالانوار، ج 48 ص 107)

992 - امام کاظم (ع) و نماز شب

موسی بن جعفر - علیه السلام - یصلی فی جوف اللیل حتی یطلع الفجر؛
حضرت موسی بن جعفر (ع) از نیمه شب تا اذان صبح به نمازهای مستحبی مشغول بود.
(بحارالانوار، ج 48 ص 107)