جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

987 - خشوع امام باقر - علیه السلام - و امام صادق - علیه السلام -:

کانا ابو جعفر و ابو عبدالله - علیهماالسلام - اذا قام الی الصلاة تغیرت الوا نهما حمرة و مرة و صفرة کأنما یناجیان شی ء یریانه؛
وقتی که امام باقر و امام صادق - علیهماالسلام - به نماز می ایستاد، رنگ صورتشان گاهی قرمز و گاهی زرد می شد و مثل این که دوبزرگوار با کشی که با چشم او را می بینند مناجات می کردند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 248)

988 - سجده امام صادق (ع) بر تربت امام حسین (ع)

کان الصادق - علیه السلام - لا یسجد الا علی تربة الحسین - علیه السلام - تذللا لله و استکانة الیه؛
امام صادق (ع) جز بر تربت حسین - علیه السلام - بر خاک دیگری سجده نمی کرد، و این کار آن حضرت از سر خشوع و خضوع برای خداوند بود.
وسائل الشیعه ج 3، ص 608)

989 - بی هوش در حال نماز

نقل عن الصادق - علیه السلام -:
انه کان ذات یوم فی الصلوة فخر مغشیاً علیه فسئل عن ذلک. قال: ما زلت اکررها حتی سمعت من قائلها؛
از امام صادق - علیه السلام - حکایت شده است که روزی در نماز بود، بیفتاد، و از هوش برفت از او سبب این حالت را پرسیدند، فرمود: پیوسته آن (آیه) را تکرار می کردم تا آن که آن را از گوینده اش شنیدم.
(محجةالبیضاء، ج 1 ص 352)