جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

980 - دعای امام سجاد (ع) در مورد نماز

قال علی بن الحسین - علیه السلام - فی دعائه
اللهم صل علی محمد و اله وفقنا فیه علی مواقیت الصلوات الخمس، بحدودها التی حددت، و فروضها التی فرضت، و وطائفها، التی وظفت و اوقاتها التی وقت، و انزلنا فیها منزلة المصیبین لمنازلها الحافظین لارکانها، المؤدین، لها فی اوقاتها علی ما سنة عبدک و رسولک - صلواتک علیه و اله - فی رکوعها و سجودها و جمیع فواضلها علی اتم الطهور و اسبغه و ابین الخشوع و ابلغه؛
پروردگارا! به روان مقدس محمد و آل محمد (ص) درود فرست و ما را یاری کن تا نماز پنج گانه خویش را در وقت فاضل و شریفی که مقرر داشته ای بگذاریم، و وظایف خویش به حد کفاف و کمال ادا کنیم، و در سایه طاعت و عبادت از مردمی شمرده شویم که راه حق شناخته اند، و سعادت خویش را دریافته اند و ارکان و جوانب آن را نگاه می دارند و آن را در اوقات خود به همان طریقی که بنده و فرستاده تو - که درودهایت بر او و بر آل او باد - رکوع و سجود، و قیام و قعود مقرر ساخت و با منتهای خشوع و حضور قلب و کامل ترین طهارت به درگاه تو برپای ایستاده اند.
(صحیفه سجادیه، دعای 44)

981 - عبادت امام سجاد (ع)

قال الباقر - علیه السلام -:
و لقد دخل ابو جعفر ابنه علیه فاذا هو قد بلغ من العبادة ما لم یبلغه احد. فراه و قد اصفر لونه من الشهر، و رمضت عنیاه من البکاء، و دبرت جبهته و انخرم انفه من السجود و قد رمت و ساقاه و قدماه من القیام فی الصلاة؛
امام باقر علیه السلام می فرماید: وارد شدم، دیدم پدرم پایش (به دلیل عبادت زیاد) ورم کرده و رنگ صورتش متغیر و از شدت گریه چشمانش سرخ و پیشانی اش بر اثر سجده مجروح شده است.
(بحارالانوار، ج 46، ص 75)

982 - حضور قلبی امام باقر (ع)

قال جابر جعفی:
و لقد صلی ابو جعفر - علیه السلام - ذات یوم فوقع علی رأسه شی ء فلم ینزعه من رأسه حتی قام الیه جعفر - علیه السلام - فنزعه من رأسه؛
روزی امام باقر (ع) در حالی که مشغول نماز بودند، چیزی بر سرشان افتاد حضرت به جهت تعظیم خداوند و حضور قلبی که در نماز داشت، بدون اعتنا، به نماز خویش ادامه دادند تا این که امام صادق (ع) آمد و آن چیز را از سر پدرش برداشت.
(بحارالانوار، ج 84، ص 253)