جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

973 - امام سجاد (ع) و استغاثه

عن زین العابدین - علیه السلام -:
و لست اتوسل الیک بفضل نافلة من کثیر ما اغفلت من وظائف فروضک و تعدیت عن مقامات حدودک؛
خدایا! من با این همه غفلت از واجبات و تعدی از مرزها و حریم شکستن ها چگونه به وسیله نافله و مستحبات به سوی تو راه یابم.
(صحیفه سجادیه، دعای بعد از نماز شب)

974 - مثل نماز امام سجاد (ع)

عن ابی عبدالله - علیه السلام - کان ابی - علیه السلام - یقول:
کان علی بن الحسین - علیه السلام - اذا قام فی صلاته کان کانه ساق شجرة لا یتحرک منه الا ما حرکت الریح منه؛
امام سجاد - علیه السلام - وقتی به نماز می ایستاد چنان بود، که گویا تنه درختی است که جز آنچه باد شاخه آن را حرکت می دهد، حرکتی از خود ندارد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 228)

975 - کثرت نماز امام سجاد (ع)

قال الباقر - علیه السلام -:
کان علی بن الحسین - علیه السلام - یصلی فی الیوم و الیلة الف رکعة و کانت الریح تمیله بمنزلة السنبلة و کانت له خمسمأة نخلة. فکان یصلی عند کل نخلة رکعتین و کان اذا قام فی صلاته غشی له منه لون آخر، و کان قیامه فی صلاته قیام العبد الذلیل بین یدی الملک الجلیل. اکن اعضاؤه ترتعد من خشیة الله، و کان یصلی صلاة مودع یری انه لا یصلی بعدها ابداً؛
علی بن السحین (ع) در هر شبانه روز هزار رکعت نماز می گزارد، و باد، آن حضرت را چون خوشه، که با وزش باد به حرکت درآید) حرکت می داد. آن بزرگوار دارای پانصد نخل خرما بود و نزد هر درخت خرما دو رکعت نماز می گزارد چون به نماز می ایستاد، رنگش دگرگون می گشت و چون بنده ای خوار، در برابر پادشاهی بزرگوار می ایستاد و اعضای بدنش از ترش خدا می لرزید و چون کسی که خداحافظی می کند نماز می خواند، گویا این آخرین نماز او است و بعد از این دیگر موفق به خواندن نماز نمی شود.
(بحارالانوار، ج 46، ص 80)