جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

959 - اضطراب امام مجتبی (ع) در وقت نماز

کان الحسن بن علی - علیه السلام - اذا توضأ تغیر لونه و ارتعدت مفاصله. فقیل له فی ذلک. فقال: حق لمن وقف بین یدی ذی العرش ان یصفر لونه و ترتعد مفاصله؛
امام حسن مجتبی - علیه السلام - هنگامی که وضو می ساخت و آماده نماز می شد، رنگش دگرگون گشته و بند بند وجودش می لرزید، از آن حضرت علت این حالت را پرسیدند، فرمود: سزاوار است کسی که در پیشگاه خداوند عرش می ایستد، رنگش پریده و بند بند اعضای او بلرزد.
(میزان الحکمه، ج 5، ص 383، بحارالانوار، ج 80 ص 346)

960 - پوشش امام مجتبی (ع)

کان الحسن بن علی - علیه السلام - اذا قام الی الصلوة لبس اجود ثیابه؛
امام حسن مجتبی (ع) هنگام نماز بهترین جامه اش را می پوشید.
(وسایل الشیعه، ج 3، ص 331)

961 - امام حسین (ع) و فرمان اذان به فرزندش

عند صلاة الظهر فامر الحسین ابنه فاذن، و اقام، و قام الحسین فصلی؛
هنگام ظهر فرا رسید، (دو سپاه آماده شدند که به امامت امام حسین - علیه السلام - نماز جماعت را بخوانند) امام حسین (ع) به پسرش (امام زین العابدین و یا حضرت علی اکبر - علیهماالسلام - فرمود: اذان و اقامه بگو وی اذان و اقامه گفت و سپس نماز خواندند.
(بحارالانوار، ج 44، ص 314)