جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

956 - رسول خدا (ص) و اهل بیت (ع)

کا رسول الله - صلی الله علیه و آله - یأتی باب فاطمة و علی - علیهماالسلام - تسعة اشهر وقت کل صلوة، فیقول: الصلوة یرحمکم الله انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً؛
رسول خدا (ص) نه ماه پیوسته هنگام نماز به منزل فاطمه (س) و علی (ع) می رفت و می فرمود: نماز را (به پا دارید) خدایتان رحمت کند خداوند می خواهد شما را از هر پلیدی دور سازد.
(بحارالانوار، ج 16 ص 203)

957 - زهره زهرا

عن ابان بن تغلب قال:
قلت لابی عبدالله - علیه السلام - یابن رسول الله! لم سمیت الزهراء زهراء؟ فقال: لانها تزهر لامیرالمؤمنین - علیه السلام - فی النهار ثلاث مرات بالنور. کان یزهر نور وجهها صلاة الغداة و الناس فی فراشهم فیدخل بیاض ذلک النور الی حجراتهم بالمدینة فتبیض حیطانهم فیعجبون من ذلک فیأتون النبی - علیه السلام - فیسألونه عمار أوا، فیر سلهم الی منزل فاطمة - علیها السلام - فیأتون منزلها فیرونها قاعدة فی محرابها تصلی و النور یسطع من محرابها من وجهها فیعلمون ان الذی رأوه کان من نور فاطمة. فاذا انتصف النهار و ترتبت للصلاة زهر نور وجهها - علیه السلام - بالصفرة فتدخل الصفرة فی حجرات الناس فتصفر ثیابهم و الوانهم. فیأتون النبی - صلی الله علیه و آله - فیسألونه عمار أوا فیر سلهم الی منزل فاطمة - علیها السلام - فیرونها قائمة فی محرابها و قد زهر نور وجهها - صلوات الله علیها و علی ابیها و بعلها و بنیها - بالصفرة، فیعلمون ان الذی رأوا کان من نور وجهها. فاذا کان آخر النهار و غربت الشمس احمر وجه فاطمة، فأشرق وجهها بالحمرة فرحاً و شکر الله - عزوجل - فکان تدخل حمرة وجهها حجرات القوم و تحمر حیطانهم فیعجبون من ذلک و یأتون النبی - صلی الله علیه و آله - و یسألونه عن ذلک فیر سلهم الی منزل فاطمة - علیها السلام - فیرونها جالسة تسبح الله و تمجده و نور وجهها یزهر بالحمرة؛
ابان بن تغلب می گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم: یابن رسول الله! چرا حضرت فاطمه زهرا (س) زهراء نامیده شدند؟ حضرت فرمود: به این دلیل که روزی سه بار برای امیرالمؤمنین (ع) نورافشانی می کرد (1) وقت نماز صبح و در حالی که مردم خواب بودند، جمالش نور افشانی کرده و سفیدی نورش به خانه های مردم مدینه می تابید و دیوارها سپید می گشت و آنان تعجب کرده خدمت پیامبر اکرم (ص) می رسیدند و درباره آنچه دیده می پرسیدند حضرتش ایشان را روانه منزل فاطمه (س) می کرد و آنها به منزل حضرتش آمده و می دیدند که حضرت در محراب عبادتش نسشته است و نماز می گذارد و نور جمالش از محراب ساطع است آنگاه می دانستند که آن نور، نور حضرت فاطمه زهرا (س) بوده است. (2) هنگام نیمه روز که آن حضرت برای نماز آماده می شد جمالش نور زردی می افشاند و در خانه های مردم می تابید و لباس ها و رنگشان زرد می شد آنها خدمت پیامبر اکرم (ص) رسیده و از آنچه که دیده بودند، سؤال می کردند حضرتش آنها را به منزل فاطمه (س) روانه می کرد و آنان می دیدند که حضرت در محراب عبادتش ایستاده و از چهره او - صلوات و رحمت خداوند بر او و پدر بزرگوار و شوهر و پسرانش باد - نور زردی می درخشد آنگاه درمی یافتند که آنچه دیده بودند، از نور جمالش بوده است (3) هنگام آخر روز که آفتاب غروب می کرد صورت حضرت فاطمه (س) سرخ شده و جمالش از شادی و به جهت شکر خداوند - عزوجل - به سرخی می درخشید و نور جمالش به خانه های مردم می تابید و دیوارها سرخ می شد آنان خدمت پیامبر اکرم (ص) رسیده و از آنچه که دیده بودند، سؤال می کردند حضرتش باز آنان را روانه منزل فاطمه (س) می کرد آنان به منزل فاطمه (س) می رفتند می دیدند که حضرتش نسشته، مشغول تسبیح و تمجید الهی است و از جمالش نور سرخی می درخشد آنگاه آنان درمی یافتند که آنچه دیده بودند، از نور جمال فاطمه (س) بوده است.
(بحارالانوار، ج 43، ص 11)

958 - خشوع امام حسن مجتبی (ع)

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الحسن بن علی - علیه السلام - کان اذا قام فی صلاته ترتعد فرائصه بین یدی ربه - عزوجل - و کان اذا ذکر الجنة و النار اضطرب اضطراب السلیم؛
هنگامی که امام حسن مجتبی (ع) به نماز می ایستاد، تن مبارکش می لرزید و هرگاه که یاد بهشت و جهنم می نمود، چون مار گزیده به خود می پیچید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 258، میزان الحکمه، ج 5 ص 382)