جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

951 - خشوع فاطمه (س)

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
اما ابنتی فاطمة فانها سیدة نساءالعالمین من الاولین و الاخرین، الی ان قال: منی قامت فی محرابها بین یدی بها - جل جلاله - زهر نورها لملئکة اسماء کما یزهر نور الکواکب لاهل الارض و یقول الله - عزوجل - لملئکته: یا ملائکتی! انظروا الی امتی فاطمة سیدة امائی، قائمة بین یدی ترتعد فرائضها من خیفتی و قد اقبلت بقلبها علی عبادتی. اشهدکم انی قد امنت شیعتها من النار؛
و اما دخترم فاطمه (س)... سرور زنان عالم از اولین و آخرینشان می باشد، تا اینکه فرمود: هرگاه او در محرابش در برابر پروردگار خویش به نماز می ایستد، نورش برای فرشتگان آسمان آن چنان می درخشد که مانند ستارگان برای اهل زمین می درخشد آن گاه خداوند - عزوجل - به فرشتگانش می فرماید: ای فرشتگانم! به کنیزم و سرور کنیزم فاطمه (س) بنگرید که در برابرم ایستاده است و از ترس من، بدنش می لرزد و با تمام وجودش به عبادتم برخاسته است من شما را گواه می گیرم که شیعیانش را از دوزخ در امان دارم.
(بحارالانوار، ج 43، ص 172)

952 - فاطمه (س) در محراب عبادت

عن حسن بن علی - علیه السلام -:
رأیت امی فاطمة - علیه السلام - قامت فی محرابها لیلة جمعتها فلم تزل راکعة ساجدة حتی اتضح عمود الصبح، و سمعتها تدعو للمؤمنین و المؤمنات و تسمیهم و تکثر الدعا لهم و لا تدعوا لنفسها بشی ء؛
در شب جمعه ای مادرم فاطمه (س) را دیدم که در محراب عبادت خویش ایستاده و تا سپیده صبح در رکوع و سجود بود و می شنیدم که برای مؤمنین و مؤمنات دعا می نمود و نام آنها را می برد و برای آن ها بسیار دعا می کرد، ولی برای خود هیچ دعایی نمی نمود (دنباله حدیث این چنین است گفتم: ای مادر! چرا همان طور که برای دیگران دعا می کنی، برای خود دعا نمی نمایی حضرت فاطمه (س) فرمود: فرزندم: اول همسایه، سپس اهل خانه).
(علل الشرایع، ج 1، ص 173)

953 - نور افشانی فاطمه (س) هنگام نماز

عن ابن عمارة عن ابیه قال:
سألت ابا عبدالله - علیه السلام - عن فاطمة - علیها السلام - لم سمیت زهراء؟ فقال: لانها کانت اذا قامت فی محرابها زهر نورها لاهل السماء کما یزهر نور الکواکب لاهل الارض؛
ابن عماره از پدرش نقل می کند که گفت: از امام صادق (ع) پرسیدم: چرا فاطمه (س) زهرا نامیده شد فرمود: برای آن که وقتی فاطمه (س) در محراب عبادت (به نماز می ایستاد همان گونه که نور ستارگان برای اهل زمین می درخشد نور چهره اش برای افلاکیان می درخشید.
(بحارالانوار، ج 43 ص 12)