داستانهای شیرین و خلاصه مصائب جانسوز چهارده معصوم (علیهم السلام)

نویسنده : علی گلستانی

فرزندان امام موسی (علیه السلام)

در تعداد فرزندان امام کاظم (علیه السلام) مطالب مختلف نقل شده مرحوم شیخ مفید (ره) می نویسد آن حضرت 37 فرزند داشته است 19 پسر و 18 دختر از همسران متعدد.
پسران عبارت اند: حضرت رضا (علیه السلام) - ابراهیم - عباس - قاسم - جعفر - هارون - حسن - احمد بن موسی معروف به شاه چراغ - محمد - حمزه - عبدالله - اسحاق عبیدالله - زید - حسن - فضل - حسین و سلیمان - اسماعیل و دختران عبارتند از: فاطمه کبری (حضرت معصومه (علیها السلام)) فاطمه صغری - رقیه - حکیمه -ام ابیها - رقیه صغری -ام جعفر - لبابه - زینب - خدیجه - علیه - آمنه - حسنه - یریهه - عایشه - ام سلمه - میمونه و ام کلثوم.
سیره چهارده معصوم، ص 668 و ترجمه ارشاد شیخ مفید، ج 2، ص 236.
توجه شما را به دو فرزند امام کاظم (علیه السلام) که هر دو از شخصیت های والایی برخوردار هستند جلب می نمایم:
یکی جانب سید میر احمد (علیه السلام) است که معروف به شاه چراغ.
دومی جناب سید علاء الدین حسین بن موسی الکاظم (علیه السلام).
حضرت شاه چراغ (علیه السلام) بعد از حضرت رضا (علیه السلام) در علم و زهد و تقوی و ورع در میان سی هشت اولاد ذکور و اناس اول شخصیتی است از فرزندان امام هفتم (علیه السلام) آن حضرت در زمان حیات باغستانی به نام سریه که هزار دینار خریداری نموه بودند به آن جناب هدیه فرمودند و این بزرگوار واجب التعظیم است و در مدت عمر آن حضرت هزار بنده در راه خدا آزاد نمودند وقتی به شیراز وارد شدند در منزل یکی از دوستان اهل بیت عصمت و طهارت در محله (سردزک همین مکان که الان بقعه و بارگاه آن حضرت است پنهان بوده و شب و روز را به عبادت می گذارند.
از طرف والی فارس به نام قتلغ مفتشین بسیار برای پیدا کردن امام زادگان معظم گماشتند تا بعد از یکسال جناب سید میر احمد را یافتند خبر به حکومت دادند لشکر بسیار برای دستگیری آن حضرت فرستادند جناب سید میر احمد با آن قوم به عنوان دفاع از خود جنگ نموده تنها با یک شهر مخالف شجاعتی به خرج داده که هنوز بعد از هزار و صد سال اسباب عبرت و حیرت ارباب تاریخ می باشد عاقبت چون دیدند از عهده اش بر نمی آیند از طرف خانه همسایه را سوراخ کردند وارد خانه شدند که پناه گاه آن حضرت بود.
و هر وقت از جنگ خسته می شد در آن جا استراحت نموده بعد به حمله می پرداخت.
در موقع استراحت که تکیه به دیوار داده بود از عقب شمشیری بر فرق مبارک او زدند و از طرف دیگر در همان حال جمعی مشغول خراب کردن خانه بودند فلذا بدن مبارک اش زیر خاک پنهان شد خبر قتل این بزرگوار معروف شد و آن خانه منفور اهالی گردید و زباله دان بزرگی شد.
چون شهر شیراز عموماً مخالفین بودند تا اوائل قرن هفتم هجری که سلطنت فارس به وجود اتابک ابوبکر بن سعد مظفرالدین قرار گرفت که پادشاهی بود بسیار صالح و در سی و شش سال دوره سلطنت خود به علماء و فضلا احترام بسیار می نمود از جمله وزراء و مقربان دربار اتابک مظفرالدین امیر مقرب الدین مسعود بن بدرالدین بوده که میل بسیار به عمران و آبادی داشت لذا امر کرد اان تل زباله دان را که وسط شهر شیراز بود بردارند و در محل خانه خراب شده عمارت بزرگی بر پاکنند خاک ها و زباله ها را به خارج می بردند، یک روز در اثناء کار دیدند جسد تر و تازه مقتولی با فرق شکافته زیبا و وجیه روی زمین زیر آوار قرار گرفته، خبر به وزارت خانه رسید پس از تفتیشات بسیار فقط اثری که در بدن آن مقتول جوان دیدند که معرف او بود حلقه انگشتری بود که بر خاتمش نقش بود العزه الله احمد بن موسی با سابقه تاریخی و شهرت کامل جنگ سادات هاشمی در آن مکان و شهادت احمد بن موسی الکاظم (علیه السلام) فهمیدند آن جسد شریف جناب سید میر احمد بن موسی الکاظم (علیه السلام) است امام زاده واجب التعظیم شهید است که تقریباً بعد از چهارصد سال به این طریق صحیح و سالم و اسباب هدایت مخالفین گردید.
حسب الامر اتابک و وزیر اعظم در همان محل که جسد ظاهر گردید بقعه عالی برپاگردید و قبری حفر نموده با احترام بقعه افزودند پیوسته مورد احترام عموم بود تا در سال 657 قمری که اتابک وفات یافت و در سال 750 که سلطنت شیراز و فارس با شاه اسحق بن محمد شاه بود مادر شاه ملکه تاشی خاتون که بانوی خیره صالحه بود بقعه مبارکه آن حضرت را تعمیر نمود و گنبد بسیار زیبائی بر آن قرار داد و قصبه میمند را کم کم هجده فرسخی شیراز است وقف بر آن بقعه مبارکه نمود این بود خلاصه سرگذشت امام زاده سید میر احمد (علیه السلام).
شبها پیشاوری، ص 118.

اما جناب سید علاءالدین بن موسی الکاظم (علیه السلام)

که با برادرش سید میر احمد شاه چراغ به شیراز آمدند در گوشه ای پنهان و شب و روز به عبادت مشغول بودند در آن نزدیکی شهر قتلغ خان را باغی بوده روزی حضرت در گوشه آن باغ تفرج می نمودند در حالی که قرآن در دست مبارکش بوده با همان قرآن زیر خاک پنهان گردید سال ها گذشت قتلغ مرد و آن باغ خراب شد اثری از آن سید بزرگوار ظاهر نبود تا در زمان صفویه که در این باغ مخروبه ساختمان می ساختند جسد خون آلود جوان مقتول تر و تازه از زیر خاک نمایان شد مثل این که الان دفن شده است و تازه کشته شده اند در حالی که یک قرآن مجید در یک دست و در دست دیگرش شمشیر با علامات و قرائنی که در دست داشتند فهمیدند بدن مبارک جناب سید علاءالدین حسین فرزند موسی بن جعفر (علیه السلام) است در آن باغ او را دفن نمودند و قتلغ خان بر قبر آن حضرت بقعه ای ساخت، بعد از مدت ها میرزا علی مدتی از مدینه به زیارت امام زاده آمد چون صاحب ثروت زیادی داشت بنائی عالی بر قبر آن بزرگوار گذاشت املاک و باغات بسیاری خرید و بر آن بقعه مبارکه وقف نمودو بعد از فوت خودش را هم در همان آستانه مقدسه دفن نمودند و در زمان شاه اسماعیل مرحوم مرمت زیبائی بر آن قبر شد که الان مزار عموم اهالی فارس و مورد توجه آن ها قرار گرفته است، بعضی ها گویند این سید بزرگوار بلانسل بوده و بعضی گویند صاحب نسل بوده و بعداً منقرض گردیده سید میر احمد شاه چراغ دارای دختر بوده اما اولاد ذکور نداشت ولو بعضی گفته اند فرزند ذکور هم داشته است.
شب های پیشاور، ص 122.
یکی از کسانی که بعد از یک هزار سال جسد شریفش نمایان و آشکار شد مرحوم رئیس المحدیثین ابی جعفر محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی بود معروف به صدوق متوفی 381 هجری قمری قبر شریفش در شهر ری می باشد زبارتگاه عموم قرار گرفته است.
پدر این بزرگوار در شهر مقدس قم در کنار مرقد مطهر حضرت معصومه (علیها السلام) محل زیارتگاه عموم می باشد از برکت دعای حضرت امام حسن عسگری خداوند شیخ صدوق را بایشان عنایت فرموده است که دارای کتاب های ارزش مند می باشد حدود سیصد جلد کتاب نوشته من حمله من لا یحضره الفقیه و کتاب خصال و عل الشرایع و ثواب الاعمال و فلسفه احکام اسلام و معانی الاخبار الجمل و امالی و توحید و کمال الدین و رجال و عیون اخبار الرضا و... ولی افسوس که غالب آن ها در اثر حوادث و وقایعی که میان مسلمین رخ داد مفقود گشت و خبری از آن ها نیست شاید یک دم آن در دنیای کنونی باقی نمانده است، نوشته اند که در زمان ناصر الدین شاه قاجار قبر شریف صدوق ره نیاز به تعمیر پیدا کرد چون در اثر آمدن سیل منهدم شده بود به شاه خبر دادند مبلغی معین گردید برای بناء تعمیر وقتی می خواستند شالوده بریزند قبری آشکار شد بدن ابن بابویه پس از هزار سال تازه بود حتی ناخن های شیخ که حنا بسته بود رنگ حنای ناخن هم از بین نرفته بوده بعد خبر به شاه دادند گفته بود خودم مایلم بیایم این منظره را ببینم، بعد که آمد دید بنا را تعمیر کردند که هیمن تعمیر هم هنوز باقی است.
معارف از قرآن، ص 360 و عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 10.
این مرد بزرگ که می توان گفت وجود مبارکش از حسنات روزگار و آیات الهی بوده است در سال 381 هجری قمری درسن هفتاد و چند سالگی از دنیا رفته است.
در کتب رجال ایشان از او با نام جلیل القدر و بسیار حفظ دارنده حدیث و آگاه و صاحب بینش بر فقه و احادیث و رجال یاد می کند این شهر آشوب سید بن طاووس فخر المحققین شهید اول و به طور کلی سایر اعلام و بزرگان مذهب امامیه نیز از آن بزرگوار بدین القاب یاد کرده اند.
رئیس المحدیثین شیخ الاجل امام عصر رکن من ارکان الدین صدوق المسلمین آیه الله فی العالمین اشیخ الاعظم الشیخ الصدوق حجه الاسلام الشیخ الثقه المولود بالدعوه الشیخ لامام المقدم الفاضل المعظم عمده الفضلا شیخ من المشایخ رکن من ارکان الشریعه الشیخ الحفظه وجه الطائفه المستحفظه عمادالدین الی اخر و القاب فراوان از این گونه ذکر شده است باندازه کافی ذکر شد.
عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 5.
یکی دیگر از فرزندان برومند امام کاظم (علیه السلام) حضرت معصومه (علیها السلام) است توجه شما را به حالات آن بزرگوار جلب می نمایم:

روز ولادت حضرت معصومه (علیها السلام)

در روز اول ماه ذیقعده سال 173 هجری قمری در مدینه چشم به جهان گشود. و روز دهم ماه ربیع الثانی سال 201 در قم وفات یافت.
گنجینه آثار قم، ج 1، ص 386.
سن آن بانو عصمت و طهارت حضرت معصومه (علیها السلام) هنگام وفات در حدود 28 سال بوده است. پس این که در زبان عوام آن حضرت به عنوان 18 یا 23 ساله معروف شده مدرک و سند محکمی ندارد، آدرس کتاب و مدرک حضرت معصومه (علیها السلام) فاطمه دوم از آقای اشتهاردی تقریباً قطعی است که حضرت معصومه (علیها السلام) ازدواج نکرد در این صورت این سئوال پیش می آید که سنت ازدواج از مستحبات مؤکد اسلامی است تا آن جا که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده است در اسلام در پیشگاه خدا بنائی برپا نشده که محبوب تر و عزیزتر از بنای ازدواج باشد.
وسائل الشیعه، ج 14، ص 3.
جواب از این سئوال که چرا حضرت معصومه (علیها السلام) ازدواج نکرد دلیل این است که دختران امام کاظم (علیه السلام) مخصوصاً حضرت معصومه (علیها السلام) در سطحی از کمالات بودند که برای خود هم کفو و همسر مناسبی نیافتند تا با او ازدواج کنند امام کاظم (علیه السلام) به آن ها سفارش کرده بود که با رأی و مشورت برادرشان حضرت رضا (علیه السلام) ازدواج کنند این سفارش و قرائن دیگر بیان گر این است که باید برای آن ها همسر مناسبی باشد با توجه به این که در مورد حضرت زهرا (علیها السلام) امام صادق (علیه السلام) فرمود: اگر خداوند متعال علی (علیه السلام) را برای فاطمه (علیها السلام) نمی آفرید در سراسر زمین از حضرت آدم گرفته تا هر انسانی بعد از او همسر و همتای مناسبی برای فاطمه (علیها السلام) پیدا نمی شد.
اصول کافی، ج 1، ص 361.