داستانهای شیرین و خلاصه مصائب جانسوز چهارده معصوم (علیهم السلام)

نویسنده : علی گلستانی

خروج سید الشهداء از مکه

امام حسین (علیه السلام) در روز سه شنبه سوم ماه ذی الحجه یابه قولی دیگر در روز چهارشنبه هشتم ذی الحجه سال 60 هجری از مکه خارج شد خبر شهادت حضرت مسلم هنوز به آن حضرت نرسیده بود زیرا درست در همان روزی که حسین (علیه السلام) از مکه خارج شد مسلم به شهادت رسید.
لهوف، ص 89.

دل شان با تو شمشیرهایشان علیه تو

روایت شده از اعمش او از ابو محمد واقدی و زراره بن خلج گفتند قبل از آن که امام حسین (علیه السلام) به سوی عراق عزیمت کند ما به ملاقات ایشان رفتیم و از سست عهدی مردم کوفه به آن حضرت خبر دادیم و به او گفتیم دل های کوفیان با شما است اما شمشیرهایشان علیه شما آن حضرت پس از شنیدن سخنان ما اشاره به آسمان کرد در اینحال درهای آسمان گشوده شد و عده زیادی از ملائکه که تعداد آن ها را جز خدا کسی نمی داند پائین آمدند امام (علیه السلام) فرمودند اگر تقدیر و مشیت الهی این گونه نبد که چیزهای نزدیک هم شوند و زمان شهادت من نزدیک نگشته باشد به کمک این ملائکه با این مردم می جنگیدم.
امام من یقین دارم که قتلگاه من و اصحاب من در کربلاست و غیر از علی (امام زین العبادین (علیه السلام)) فرزندم هیچ کس نجات نخواهد یافت.
لهوف سید بن طاووس، ص 91، 93.

خروج حضرت از مکه در روز ترویه

روایت شده است که روز ترویه بود که عمروبن سعد بن وقاص (ابن سعد) همراه لشگر عظیمی وارد مکه شد او از سوی یزید مأمور شده بود که اگر امام حسین (علیه السلام) جنگ را شروع کرد او نیز با حسین (علیه السلام) به مقابله بپردازد و اگر در خود این توان نیرو را دید خود آغاز جنگ باشد امام حسین (علیه السلام) در همان روز ترویه از مکه خرج شد.
لهوف، ص 93