داستانهای شیرین و خلاصه مصائب جانسوز چهارده معصوم (علیهم السلام)

نویسنده : علی گلستانی

همسرداری حضرت زهرا (علیها السلام)

برای زن بزرگترین موقعیت و ارزش این است که معاون خوبی برای شوهر باشد و در شؤون گوناگون زندگی خشنودی همسرش را به دست آورد و از هر گونه اموری که موجب ناراحتی شوهر گردید پرهیز نماید و با سر پنجه تدبیر و محبت و مهر موجب آرامش خاطر شوهر شود.
چنانکه به عکس برای شوهر نیز بسیار با ارزش است که موجب آرامش خاطر همسرش بود و اصولاً هدف از ازدواج آن است که همسران مایه آرامش همدیگر گردند چنانکه در سوره 30، آیه 21 روم میخوانیم:
و من آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجاً لتسکنوا الیها و جهل بینکم موده و رحمه ان فی ذلک لآیات لقوم یتفکرون؛ یکی از آیات الهی آن است که از جنس خودتان همسرانی برای شما آفرید تا در کنار آنها آرامش یابید و با هم انس گیرید و میان شما رأفت و مهربانی برقرار فرمود همانا در این امر نیز برای مردم نشانه هائی است برای گروهی که تفکر می کنند.
روم 30، آیه 21.
علی (علیه السلام) می فرماید: به خدا قسم من زهرا (علیها السلام) را تا آن هنگام که خداوند او را به سوی خود برد خشمگین نکردم در هیچ کاری موجب ناخشنودی او نشدم، او نیز مرا خشمگین نکرد در هیچ گاه موجب ناخشنودی من نشد.
سیره چهارده معصوم، ص 185 نقل از وسائل الشیعه، ج 14، ص 492.
امیر مؤمنان علی (علیه السلام) در سخنی در شأن حضرت زهرا (علیها السلام) فرمود من به چهره زهرا (علیها السلام) نگاه می کردم همین نگاه - هر گونه غم و اندوه را از من بر طرف می نمود.
سیره چهارده معصوم، ص 185، نقل از وسائل الشیعه، ج 14، ص 492.

تقاضا نکردن زهرا (علیها السلام) حتی در حال بیماری

حضرت زهرا (علیها السلام) سخت بیمار و بستری شد حضرت علی (علیه السلام) به او فرمود چه میل داری بفرما تا فراهم کنم؟ حضرت فاطمه (علیها السلام) گفت: ای پسر عمو چیزی از شما نمی خواهم. علی (علیه السلام) با اصرار از او خواست هر چه میل داری بفرما آماده کنم. فاطمه (علیها السلام) عرض کرد: ای پسر عمو پدرم به من سفارش کرده که از شوهرت چیزی را تقاضا نکن مبادا او نداشته باشد و شرمگین شود. علی (علیه السلام) فرمودند: تو را به حقم سوگند می دهم هر چه میل داری به من بگو فراهم نمایم. فاطمه (علیها السلام) عرض کرد: اکنون که مرا سوگند دادی گر اناری به دستم آید خوب است.
حضرت علی (علیه السلام) از خانه بیرون رفت و پس از جست و جو از یکی از همسایگان تنها یک عدد انار یافت که خرید و به سوی خانه بازگشت در مسیر راه ناله بیماری را در گوشه ای شنید به سراغ او رفت سر او را به بالین گرفت و از او نوازش کرد و فرمود چه میل داری؟ او گفت: انار حضرت علی (علیه السلام) نیمی از آن انار را کم کم به دهان او نهاد و او خورد و تقاضای بقیه انار را نیز کرد.
حضرت علی (علیه السلام) کم کم همه آن انار را به او خورانید سپس با دست خالی به سوی خانه بازگشت ولی شرمگین بود که چگونه با دست خالی نزد زهرا (علیها السلام) برود از درز در نگاه کرد دید حضرت زهرا (علیها السلام) تکیه داده و از طبق اناری که در پیش روی او نهاد شده است می خورد علی (علیه السلام) شادمان وارد خانه شد و ملاحظه کرد که آن انارها از انارهای دنیا نیست پرسید این انارها از کجا بود فاطمه (علیها السلام) در پاسخ فرمودند: این طبق انار را فضه آورد و گفت شخصی این طبق انار را داد و گفت علی (علیه السلام) برای فاطمه (علیها السلام) فرستاده است.
اقتباس از ریاحین الشریعه، ج 1، ص 142.
منقول است که در ابتداء حضرت فاطمه (علیها السلام) ریشهای از پشم تابیده بودند و بر آن گره ها زده بودند و حساب تسبیح را به آن گره ها نگاه می داشت تا آنکه حضرت حمزه در احد شهید شد آن بزرگوار از تربت قبر حمزه سید الشهداء تسبیحی ساخت و با آن ذکر می فرمودم مردم نیز چنان می کردند تا اینکه حضرت امام حسین (علیه السلام) شهید شد سنت شد که از تربت آن مظلوم تسبیح بسازند و با آن ذکر بگویند.
ریاحین الشریعه، ج 1، ص 197.

فرزندداری حضرت زهرا (علیها السلام)

برای بانوان مهم ترین مقام، مقام مادری است چرا که این مقام مقام انسان سازی است تربیت انسان های پاک و وارسته پرورش شخصیت های بزرگ فرزانه است حضرت زهرا (علیها السلام) در تربیت فرزند نمونه بود و به راستی که مسؤولیت مقام مادری را به خوبی انجام داد و فرزندانی چون امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) و زینب (علیها السلام) وام کلثوم (علیها السلام) را به جامعه تحویل داد که هر یک از آنها نمونه ای برجسته از انسان های آگاه شجاع مؤمن مجاهد و دارای عالی ترین ارزش های والای انسانی بودند در تربیت صحیح فرزند اموری از ارکان تربیت است مانند: 1. دوست بودن با فرزند و محبت لازم به او و ترک خشونت و تندی؛ 2. بهاء دادن به شخصیت فرزند و ترک تحقیر او؛ 3. توجه به نیازهای جسمی و روحی فرزند و تأمین آن نیازها؛ 4. رعایت عدالت در میان کودکان؛ 5. برخورد صحیح و واقعی و صادقانه با آنها؛ 6. توجه به ظرافت های روانی کودک و حفظ آن ظرافت ها از آسیب های انحرافی؛ 7. نصیحت و پند و اندر و آگاهی؛ 8. توجه به حضور و غیاب فرزند و همنشینان او؛ 9. تغذیه سالم از نظر ظاهر و باطن؛ 10. ایجاد رقابت های سالم و سازنده برای تحریک احساسات فرزند در جهت گیری به سوی کمال.
حضرت زهرا (علیها السلام) تمام این ارکان و امور دیگری را که در شکل گیری شخصیت فرزند لازم است با آگاهی و هوشمندی مخصوص به خود رعایت می کرد.
او هرگز خاطر کودکان خود را نرنجانید و همواره با نوازش پرمهر خود با آنها رفتار می کرد و هرگز نگذاشت که آنها احساس محرومیت از مهر و توجه مادر نمایند خود گرسنه و تشنه می ماند ولی آنها را سیر و سیراب می کرد.
روان شناسان می گویند یکی از اصول و ارکان تربیت سازنده این است که به گونه ای با کودک برخورد نمود که موجب ایجاد عقده و کمبود در ساختمان وجود او شود و به عبارت روش تر به طور کامل به شخصیت او توجه و احترام گردد در این راستا نظر شما را به دو فراز از رفتار فاطمه (علیها السلام) با فرزندانش جلب می نمایم حسن و حسین (علیهم السلام) در حضور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و فاطمه (علیها السلام) کشتی گرفتند در این میان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) حسن (علیه السلام) را تشویق می کرد و مکرر می فرمود برپاخیز ای حسن، حسین را محکم بگیرد و به زمین بیفکن.
فاطمه (علیها السلام) عرض کرد: ای پدر حسن که بزرگ تر است بر حسین که کوچک تر است ترجیح می دهد و تشویق می کنی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: اینکه این دوستم جبرئیل است که حسین را تشویق می کند من هم در برابر او حسن را تشویق می نمایم.
بحار الانوار، ج 43، ص 268.