فهرست کتاب


با امام در میهمانی خدا

احمد ضرابی

توصیه های عملی:

1 - توجه به اینکه این ماه بهترین فصل سیر و سلوک انسانی و فصل باروری و شکوفایی انسان است؛ چنانکه بهار مناسبترین فصل برای رویش نسبت به سایر فصول است
2 - بکار گرفتن همه آنچه را در همت خود دارید در شرایط مناسب و امکانات فراهم ماه مبارک رمضان در خروج از بیت نفس و برداشتن گامهای اساسی در سلوک الی الله.
3 - التجاء و پناهندگی بی وقفه به خداوند از شر شیطان و دعای مصرانه در مسلط نگشتن آن ملعون در باقی عمر.

جدول مراقبه: توجه به اینکه شیاطین در بند و زندانی اند

چنانچه مایل هستید حداقل یکی از توصیه های فوق را در ایام معنوی این ماه مبارک به منظور خود سازی عملی سازید. شماره توصیه انتخابی خود را در جدول زیر بنویسید و در هر روزی که توفیق اجرای آن را یافتید برای خود علامت مثبتی () مقابل همان روز ثبت نمایید.
صفحه 89

26 - دوری و اجتناب از حرامهای الهی

متن: قال امیر المؤمنین (علیه السلام): فقمت، فقلت یا رسول الله ما افضل الاعمال فی هذا الشهر؟ فقال یا ابالحسن افضل الاعمال فی هذا الشهر الورع عن محارم الله عزوجل
ترجمه: امیر المومنین (علیه السلام) می فرمایند: من بلند شدم و گفتم: ای رسول خدا افضل اعمال در این ماه چیست؟ پس رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: ای ابالحسن! افضل اعمال در این ماه دوری از حرامهای خداوند عزوجل است.
ورع در معنای اصطلاحی خود نگاهداری کامل و آخرین مرتبه حفظ نفس از ارتکاب گناهان، همراه با غلبه ترس از لغزش و خطاست؛ البته ورع حقیقتی است که برای مردم در مراتب مختلفی تحقق پیدا می کند، چنانچه ورع عامه مردم اجتناب از گناهان کبیره و ورع خواص اجتناب از مشتبهات و ورع اهل زهد اجتناب از مباحات و ورع اهل سلوک ترک توجه به دنیا و ورع مجذوبین ترک مقامات و ورع اولیاء اجتناب از توجه به غایات است.
آنچه در این مقام باید دانست آن است که ورع از محارم الله پایه تمام کمالات معنویه و مقامات اخرویه است؛ و از برای هیچ کس مقامی حاصل نشود، مگر به ورع از محارم الله و قلبی که دارای ورع نباشد، به طوری زنگار و کدورت او را فرا می گیرد که امید نجات بسا باشد که از آن منقطع گردد. صفای نفوس و صقالت آنها به ورع است. و این منزل برای عامه مهمترین منازل است، و تحصیل آن از مهمات مسافر طریق آخرت است(82).
عبادات برون ورع از درجه اعتبار ساقط است و معلوم است نکته بزرگ عبادات، که انقیاد نفس و ارتیاض آن است و قهر ملکوت است بر ملک و طبیعت، بدون ورع شدید و پرهیزگاری کامل حاصل نشود. نفوسی که مبتلا به معاصی خدا هستند. نقشی در آنها صورت نگیرد و نقاشی بی فایده است تا صفحه را از کدورات و کثافات پاک و صاف نکنی، نقاشی نتوان کرد. پس، عبادات، که صورت کمالیه نفس است، بدون صفای نفس از کدورت معاصی فایده ای نکند؛ و صورتی است بی معنی و قالبی است بی روح(83).