فهرست کتاب


با امام در میهمانی خدا

احمد ضرابی

توصیه های عملی:

1 - پس از فرائض یومیه، موکدترین نمازهای مستحبی نوافل یومیه است. تا آنجا که می توانیم در بجا آوردن آنها کوتاهی نکنیم. اگر توفیق بجا آوردن همه نوافل یومیه را نداریم، از نافله صبح و نماز وتیره شروع کنیم.
2 - خواندن نماز شب که به فرمایش حضرت امام (ره): نماز شب را حتماً بجا آورید(68).
3 - از نماز غفیله و سایر نمازهای مستحبی، بقدر اقبال قلب و نه تحمیل و اکراه، غفلت نکنیم.

جدول مراقبه: نمازهای مستحبی

چنانچه مایل هستید حداقل یکی از توصیه های فوق را در ایام معنوی این ماه مبارک به منظور خود سازی عملی سازید. شماره توصیه انتخابی خود را در جدول زیر بنویسید و در هر روزی که توفیق اجرای آن را یافتید برای خود علامت مثبتی () مقابل همان روز ثبت نمایید.
صفحه 73

21 - نماز واجب

متن: و من ادی فیه فرضاً کان له ثواب من ادی سبعین فریضه فیما سواء من الشهور
ترجمه: و کسی که نماز واجبی را در این ماه بخواند برایش ثواب کسی است که هفتاد نماز واجب در غیر این ماه بخواند.
پس چه می شود که این دل غافل از خواب برخیزد و در مقابل دشمن واقعی خود که نفس اوست اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک بایستد و راضی نشود به هر عمل زشتی و هر خلق ناهنجاری تا تو را وادار کند و طوق بندگی معبود حقیقی را بر گردنت نهد.
این نمازهای پنج گانه که عمود دین و پایه محکم ایمان است و در اسلام چیزی بعد از ایمان به اهمیت آن نیست، بعد از توجهات نوریه باطنیه و صور غیبیه ملکوتیه که غیر از حق تعالی و خاصان درگاه او کسی نداند، یکی از جهات مهمه که در آن هست این تکرار تذکر حق - با آداب و اوضاع الهی که در آن منظور گردیده است - رابطه انسان را با حق تعالی و عوالم غیبیه محکم می کند و ملکه خضوع لله را در قلب ایجاد کند و شجره طیبه توحید و تفرید را در قلب محکم کند به طوری که با هیچ چیز از آن زائل نشود و در امتحان بزرگ حق تعالی که در حال ظهور سکرات موت و اهوال مطلع و شهود نمونه غیب حاصل شود از امتحان درست بیرون آید و دینش مستقر باشد و بماند نه مستودع و زایل شدنی که به اندک فشاری نسیان عارض شود.
پس ای عزیز! ایاک ثم ایاک و الله معینک فی اولیک و اخراک، مبادا در امر دیانت خصوصاً این نمازهای پنجگانه تهاون کنی و آنها را سست شماری! خدا می داند که انبیاء و اولیاء و ائمه هدی، علیهم السلام، از کمال شفقت بر بندگان خدا این قدر ترغیب و تحذیر نمودند و الا، ایمان ما نفعی به آنها نرساند و از اعمال ما سودی نبرند(69).
بی شک مقصود از ادای فریضه، تحصیل امری است که برای سلامت و حیات روح، از اقل ضروریات محسوب می شود و شرایط تحقق این امر ضروری با التفات و توجه حاصل می شود لا صلوه الا بحضور القلب