فهرست کتاب


با امام در میهمانی خدا

احمد ضرابی

جدول مراقبه: احترام به بزرگترها و ترحم به کوچکترها

چنانچه مایل هستید حداقل یکی از توصیه های فوق را در ایام معنوی این ماه مبارک به منظور خودسازی عملی سازید شماره توصیه انتخابی خود را در جدول زیر بنویسید و در هر روزی که توفیق اجرای آن را یافتید برای خود علامت مثبتی () مقابل همان روز ثبت نمایید.
صفحه 36

9 - حفظ زبان و چشم و گوش از حرام الهی

متن: و احفظوا السنتکم و غضوا عما لایحل النظر الیه ابصارکم وعما لا تحل الاستماع الیه اسماعکم.
ترجمه: زبانهایتان را حفظ کنید و چشمهایتان را از آنچه نظر به آن حلال نیست و گوشهایتان را از آنچه شنیدنش حلال نیست ببندید.
جهاد اکبر در اسلام غلبه نمودن انسان بر قوای ظاهره خود و آنها را تحت فرمان خالق در آوردن است. جهادی که از کشته شدن در راه خدا بالاتر و جنگ با شیطان محسوب می شود. اول مرتبه آن در طبیعت وجود انسان یا اقالیم سبعه ملکیه او که همان، گوش و چشم و زبان و فرج و دست و پا است انجام می شود؛ سلطنت شیطان در مملکت وجود انسان بوسیله قوه واهمه او خواهد بود که اگر وهم بر وجود او بجای عقل و شرع غلبه کرد هر چه از او سر بزند شیطانی بوده و همه وجود او در تحت سلطه شیطان است و اما چنانچه عقل و شرع حاکم در مملکت وجود او شد، همه حرکات و سکنات او الهی شده، عبادت رب الارباب محسوب می شود. از جمله نصایح امام این است که:
شما تصمیم بگیرید لا اقل در این یک ماه از خود مراقبت بعمل آورید، از گفتار و کرداری که خداوند تبارک و تعالی راضی نیست
اجتناب ورزید. از هم اکنون، از همین مجلس با خدای خود عهد ببندید که در ماه رمضان از غیبت، تهمت و بدگوئی نسبت به دیگران، خودداری کنید.زبان، چشم، دست، گوش، و سایر اعضا و جوارح را تحت اراده خود در آورید. اعمال و اقوال خود را مراقبت نمائید، شاید همین عمل شایسته موجب گردد که خداوند تبارک و تعالی به شما توجه فرموده توفیق عنایت کند و پس از سپری شدن شهر صیام که شیاطین از زنجیر رها می گردند، شما اصلاح شده باشید و دیگر فریب شیطان را نخورید و مهذب گردید. باز تکرار می کنم تصمیم بگیرید در این سی روز ماه مبارک رمضان مراقب زبان، چشم، گوش و همه اعضا و جوارح خود باشید و دائماً متوجه باشید این عملی که می خواهید انجام دهید، این سخنی که می خواهید بر زبان آورید، این مطلبی که دارید استماع می کنید، از نظر شرع چه حکمی دارد؟(43)
در هر حال وقتی که انسان فرضاً به مقاصد خود برسد، آیا استفاده او چند وقت است؟ آیا قوای جوانی تا چند وقت برقرار است؟ وقتی بهار عمر رو به خزان گذاشت، نشاط از دل و قوه از اعضا می رود، ذائقه از کار می افتد، طعمها درست ادراک نمی شود؛ چشم و گوش و قوه لمس و قوای دیگر بیکاره می شوند، لذات بکلی ناقص یا نابود می شود.امراض مختلفه هجوم می آورد: جهاز هضم و جذب و دفع و جهاز نفس کار خود را نمی تواند انجام دهد؛ - جز آه سرد و دل پر درد و حسرت و ندامت چیزی برای انسان باقی نمی ماند. پس مدت استفاده انسان از این قوای جسمانی، از بعد از تمیز و فهم خوب و بد تا زمان افتادن قوا از کار یا ناقص شدن آنها، بیش از سی چهل سال برای مردم قوی البنیه و صحیح و سالم نیست؛ و آن هم در صورتی که به امراض و گرفتاریهای دیگر که همه روزه می بینیم و غافل هستیم، بر نخورد(44).
کدامیک از سخنان ما باید اصلاح گردد؟ و در کدامیک از دیده های خود احتمال حرمت می دهیم؟ گوش از چه ببندیم؟ آیا پیدا نمی شود صحنه هایی که ما به آن می نگریم و مطالبی که می شنویم ولی دیدن و شنیدن آنها مورد رضایت حق نیست؟

توصیه های عملی:

1 - تصمیم جدی بر اینکه لااقل در این یک ماه از ما گناهی سر نزند یا عهد بستن با خدا در این زمینه.
2 - کنترل زبان و در اختیار عقل و شرع قرار دادن آن، تا مجرای خیرات در بین خلق باشد نه منشأ شرور؛ لا اقل در این یک ماه.
3 - توجه به تقوای چشم، گوش و زبان که منشأ خلق چشم، گوش و زبان باطنی و اخروی در ما است.
4 - توجه و یاد بسیار از فنای لذات و بقای تبعات آن و آه سرد و دل پر درد و حسرت و ندامت بی حاصل.