فهرست کتاب


با امام در میهمانی خدا

احمد ضرابی

مفهوم و حقیقت دعا:

حقیقت دعا که همان توجه ناقص به کامل مطلق برای رفع نقص و احتیاج خود است، امری فطری و جبلی است که لازمه آن یاس از غیر حق و قطع طمع از مردم و انقطاع الی الله می باشد. در روایات وارده از طریق معصومین - علیهم السلام - قطع طمع از مردم مجمع همه خیرات و راه وصول به باب الله و همه برکات شمرده شده است؛ امام راحل و پدر معنوی ما (ره) در این زمینه چنین نصیحت می کنند:
ای انسان محجوب که در نعمتهای بی سابقه الهی غرقی و در رحمتهای رحمانی و رحیمی فرو رفتی و ولی نعمت خود را گم کردی، اکنون که به حد رشد و تمیز رسیدی، به هر حشیشی متشبث و به هر پایه سستی معتمد شوی؟!
امروز که باید با تفکر در نعمتها و رحمتهای الهیه دست طلب را از مخلوق ضعیف کوتاه کنی، و با نظر به الطاف عامه و خاصه حق - جل و علی - پای کوشش را از در خانه غیر حق ببری، و اعتماد جز به رکن رکین رحمت الهی نکنی، چه شده است که از ولی نعمت خود غفلت کرده، و به خود و عمل خود، و مخلوق و عمل آنها اعتماد کردی، و مرتکب چنین شرکی خفی یا جلی شدی؟(6).
لازم نیست یک دعای طولانی را یک دفعه با عجله و شتاب بخوانی و تفکر در معانی اش نکنی، بنده و شما حال سید سجاد - (علیه السلام) -، را نداریم که آن دعای مفصل را با حال بخوانیم، شبی یک ربع آن را، یک ثلث آن را، با حال بخوان و تفکر کن در فقراتش، شاید صاحب حال شوی(7).

حقیقت نیت:

نیت عبارتست از تصمیم عزم به اتیان شی ء و اجماع نفس بر آوردن آن پس از تصور آن و تصدیق به فائده آن و حکم به لزوم اتیان آن. و آن حالتی است نفسانی وجدانی که پس از این امور پیدا شود، که از آن تعبیر به همت و تصمیم عزم و اراده و قصد می کنیم(8).

نیت صادق:

نیت صادق نیتی خالص از شرک و ریاست:
هیچ چیز در عبادات به اهمیت نیت و تخلیص آن نیست، زیرا که نسبت نیات به عبادات، نسبت ارواح به ابدان و نفوس به اجساد است... و هیچ عبادتی بی نیت خالصه مقبول درگاه حق تعالی نیست؛ الا آنکه اگر خالص از ریاء و شرک ظاهری ملکی نباشد - و آن ریایی است که فقها، رضوان الله علیهم، ذکر فرمودند - موجب بطلان و عدم اجزای ظاهر است، و اگر خالص از تشریک باطنی نباشد، گرچه به حسب ظاهر شرع و حکم فقهی، صحیح و مجزی است ولی به حسب باطن شرع و حقیقت و اسرار عبادات، صحیح نیست و مقبول پیشگاه مقدس نمی باشد(9).