فهرست کتاب


آداب و مستحبات نماز

عباس عزیزی‏

تعقیبات نماز عصر

بسم الله الرحمن الرحیم استغفر الله الذی لا اله الا هو الحی القیوم الرحمن الرحیم ذوالجلال و الاکرام و اسئله ان یتوب علی توبة عبد ذلیل خاضع فقیر بائس مسکین مستکین مستجیر لا یملک لنفسه نفعا و لا ضرا و لا موتا و لا حیوة و لا نشورا:
(طلب آمرزش می کنم از خداوندی که جز او خدایی نیست، اوست زنده و پاینده ابدی، اوست بخشنده و مهربان، اوست صاحب جلال و بزرگواری، و درخواست می کنم که توبه ام را بپذیری، توبه این بنده ذلیل پست گدای پریشان روزگار بیچاره زمینگیر پناه آورنده به تو، که از خود دارای هیچ نفع و ضرری نیست و مرگ و زندگی و حشر و نشرش هیچ به اختیار او نیست.)
پس می گویی:
اللهم انی اعوذ بک من نفس لا تشبع و من قلب لا یخشع و من علم لا ینفع و من صلوة لا ترفع و من دعاء لا یسمع اللهم انی اسئلک الیسر بعد العسر و الفرج بعد الکرب والرخاء بعد الشدة اللهم ما بنا من نعمة فمنک لا اله الا انت استغفرک و اتوب الیک:
(خدایا پناه به تو می برم از نفسی که از دنیا سیری ندارد و از قلبی که خاشع نباشد و از علمی که نفع نبخشد و از نمازی که بالا نرود و از دعایی که به اجابت نرسد. خداوندا از تو می طلبم آسانی حال را بعد از عسرت، و گشایش پس از رنج و مشقت، و فراوانی نعمت پس از سختی و شدت. ای خدای من، هر نعمتی که ما بندگان را است هم از جانب تو می باشد، خدایی غیر از تو نیست، از تو آمرزش می طلبم و به سوی تو از گناه باز می گردم)(156).

تعقیبات نماز مغرب

بسم الله الرحمن الرحیم اللهم انی اسئلک بوجهک الکریم واسمک العظیم و ملکک القدیم ان تصلی علی محمد و اله و ان تغفرلی ذنبی العظیم انه لا یغفر العظیم الا العظیم:
(ای خدا، از تو درخواست می کنم به حق ذات بزرگوار و نام بزرگ و ملک ازلی تو، که درود بر محمد و آلش فرستی و گناه بزرگ مرا ببخشی که جرم بزرگ را جز تو بزرگی نتواند بخشید.)

تعقیبات نماز عشاء

بسم الله الرحمن الرحیم اللهم انه لیس لی علم بموضع رزقی و انما اطلبه بخطرات تخطر علی قلبی فاجول فی طلبه البلدان فأنا فیما أنا طالب کالحیران لا ادری افی سهل هو ام فی جبل ام فی ارض ام فی سماء ام فی بر ام فی بحر و علی یدی من و من قبل من و قد علمت ان علمه عندک و اسبابه بیدک و انت الذی تقسمه بلطفک و تسببه برحمتک اللهم فصل علی محمد و اله واجعل یا رب رزقک لی واسعا و مطلبه سهلا و مأخذه قریبا و لا تعننی بطلب ما لم تقدر لی فیه رزقا فانک غنی عن عذابی و أنا فقیر الی رحمتک فصل علی محمد و اله وجد علی عبدک بفضلک انک ذو فضل عظیم:
(ای خدا من، از جایگاه روزی خودم آگاه نیستم، تنها رزق خود را به خیالی که بر دلم وارد می شود می طلبم، و در دور شهرها در طلب روزی می روم، پس من در آنچه طالب او هستم مانند شخص متحیرم که نمی دانم روزی ام در صحرا است یا کوه، در زمین یا در آسمان است، در خشکی است یا در دریا، و به دست کیست و پیش کیست، و می دانم که علم آن نزد توست و اسباب روزی من هر چه باشد به دست توست و تو به لطف و کرم قسمت می کنی آن رزق را به مهربانی خود برمی انگیزی، خدایا پس درود فرست بر محمد و آل او، و رزقی که به من عطا می کنی وسیع فرما، و راه طلب آن را آسان گردان، و از مآخذ نزدیکی مقرر ساز مرا در طلب چیزی که بر من روزی مقدر نفرموده به مشقت نینداز که تو از رنج و عذاب من بی نیازی و من محتاج به رحمت نامنتهای توام، پس درود فرست بر محمد و آل او، و بخشش فرما بر بنده خود به فضل و رحمت خویش که فضل و کرم تو بسیار عظیم (و بی نهایت) است)(157).