فهرست کتاب


آداب و مستحبات نماز

عباس عزیزی‏

آیة الکرسی

7. الله لا اله الا هو الحی القیوم لا تأخذه سنه و لا نوم له ما فی السموات و ما فی الارض من ذاالذی یشفع عنده الا بأذنه یعلم ما بین ایدیهم و ما خلفهم و لا یحیطون بشی ء من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السموات و الارض و لا یؤده حفظهما و هو العلی العظیم. لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن بالله فقد استمسک بالعروة الوثقی لا انفصام لها والله سمیع علیم الله ولی الذین امنوا یخرجهم من الظلمات الی النور والذین کفروا اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون:
(الله است که خدایی جز او نیست. زنده و بسیار نگاهدارنده است. او را خواب سبک و سنگین فرا نگیرد. آنچه در آسمانها و در زمین است از آن اوست. کیست که در آستان او جز به اذن او شفاعت کند؟ آنچه در پیش روی و در پشت سر آنان است می داند، و به چیزی از علم او احاطه نیابند، مگر به آنچه او بخواهد. سلطنت و قدرت او آسمانها و زمین و سراسر جهان هستی را فرا گرفته است و نگهبانی آن دو، او را گران نیاید و اوست بلند قدر و بزرگ مرتبه. در دین اکراه نیست. همانا که راه راست از راه کج آشکار گردید. پس آن کس که به طاغوت کافر گردد و به خدا ایمان آورد، همانا که در حقیقت، به دستاویزی در آویخته باشد که آن را انقطاعی نباشد، و خدا شنوا و داناست. خدا دوست کسانی است که ایمان آورند. آنان را از تیرگیها به نور بیرون آورد؛ و آنان که کفر ورزند، طاغوت دوست آنان است و آنان را از روشنایی به تاریکی فرو برد. آنانند اصحاب آتش، و آنان در آتش جاویدند)(152).

آیه شهدالله

8. شهد الله انه لا اله هو و الملائکة و اولوا العلم قائما بالقسط لا اله الا هو العزیز الحکیم ان الدین عند الله الاسلام و ما اختلف الذین اوتوا الکتاب الا من بعد ما جائهم العلم بغیا بینهم و من یکفر بایات الله فان الله سریع الحساب:
(خدا گواهی می دهد که همانا جز او خدایی نیست، و فرشتگان و صاحبان علم نیز گواهی می دهند که خدایی جز او نیست که صاحب عزت باشد و راست کردار. همانا که دین خدا تسلیم در مقابل حقیقت (اسلام) است و آنان که به ایشان کتاب داده شد، وقتی اختلاف کردند که دانستند دین خدا تسلیم شدن به حقیقت است، اما از روی حسد به علم خود پشت پا زدند. هرکس به آیات خدا کفر ورزد (از حقیقت روی برتابد) پس خدا بی درنگ به حساب وارسی می کند)(153).

آیه ملک

9. قل اللهم مالک الملک، تؤتی الملک من تشاء و تنزع الملک ممن تشاء و تعز من تشاء و تذل من تشاء بیدک الخیر انک علی کل شی ء قدیر تولج اللیل فی النهار و تولج النهار فی اللیل و تخرج الحی من المیت و تخرج المیت من الحی و ترزق من تشاء بغیر حساب:
(بگو بار خدایا، همه هستی تو را است. ملک را به هر کس که خواهی بخشی و از هر کس که خواهی بازگیری. هر کس را که بخواهی عزیز گردانی و هر که را بخواهی خوار کنی. خیر به دست توست. همانا که تو بر همه چیز بسی توانایی. شب را در روز فرو می بری و روز را در شب فرو می بری. زنده را از مرده بیرون می آوری و مرده را از زنده. و هر کس را بخواهی بی حساب روزی می رسانی(154)).