فهرست کتاب


آداب و مستحبات نماز

عباس عزیزی‏

کلمات فرج

11. لا اله الا الله الحلیم الکریم لا اله الا الله العلی العظیم سبحان الله رب السموات السبع و رب الارضین السبع و ما فیهن و ما بینهن و ما تحتهن و رب العرش العظیم والحمد لله رب العالمین اللهم اغفر لنا و ارحمنا و عافنا واعف عنا فی الدنیا و الاخرة انک علی کل شی ء قدیر:
(نیست معبودی سزاوار پرستش، مگر خداوند یکتا، که بردبار و بخشنده است. نیست معبودی سزاوار پرستش، مگر خدایی که یکتا و بزرگ است. پاک و منزه است پروردگار آسمانها و زمینهای هفتگانه و آنچه در برون و درون آنها است. و خدایی که محیط است بر سراسر آفرینش. و همه ستایشها و نیایشها سزاوار خدایی است که پروردگار جهانیان است. بار خدایا مرا بیامرز و بر ما رحم فرما و ما را از همه بدیها و کجرویها و گزندها محفوظ بدار و در این دنیای زودگذر و آن دنیای پاینده از گناهان ما درگذر. بدرستی که تو بر همه چیز توانایی)(133).

دعاهای دیگر

12. اللهم اغفرلی الذنوب التی تغیر النعم:
(خداوندا، آن گناهانی را که نعمتها را جا به جا می کند و دگرگون می نماید، بر من بیامرز)(134).
13. رب زدنی علما و عملا و الحقنی بالصالحین
(پروردگارا، بر علم و عمل من بیفزای، و مرا به نیکوکاران بپیوند.)
14. الهی هب لی قلبا یدنیه منک شوقه ولسانا یرفع الیک صدقه و نظرا یقربه منک حقه:
(خداوندا، به من دلی ده که شوقش آن را به تو نزدیک کند، و زبانی ده که راستی اش آن را به سوی تو فرا می کشد، و نگاهی ده که حق بودنش آن را به تو نزدیک می گرداند.)
15. الهی هب لی کمال الانقطاع الیک و انر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک:
(خدایا، به من نیرویی ده که کاملا از همه ببرم و به تو روی آورم، و چشم دل ما را با نور نگاه به سوی تو روشن کن)(135).

دعای قنوت نماز شب

الهی کیف ادعوک و قد عصیتک، و کیف لا ادعوک و قد عرفت حبک فی قلبی و ان کنت عاصیا، مددت الیک یدا بالذنوب مملوة، و عینا بالرجاء ممدودة. مولای انت عظیم العظماء وأنا اسیر الاسراء أنا الاسیر بذنبی المرتهن بجرمی، الهی لئن طالبتنی بذنبی لا طالبنک بکرمک، و لئن طالبتنی بجریرتی لا طالبنک بعفوک، و لئن امرت بی الی النار لاخبرن اهلها انی کنت اقول لا اله الا الله، محمد رسول الله، اللهم ان الطاعة تسرک، والمعصیة لا تضرک، فهب لی ما یسرک، واغفرلی مالا یضرک، یا ارحم الراحمین (خدای من چگونه بخوانمت با آنکه نافرمانی ات کرده ام، و چگونه نخوانمت با آنکه دوستی تو را در دلم می یابم، هر چند که نافرمانم. دستی را به سوی تو دراز کرده ام که از گناه سرشار است، و چشمی را به تو دوخته ام که به امید ناظر است. مولای من، تو بزرگ بزرگانی و من اسیر اسیران، من اسیر به گناه و گروگان به جرم خویشم. خدای من، اگر مرا به گناهم بگیری من تو را به کرمت می گیرم، و اگر مرا به جرمم بستانی من تو را به عفوت می ستانم، و اگر فرمان دهی مرا به آتش برند دوزخیان را گویم که من گوینده لا اله الا الله، محمد رسول الله بوده ام. خداوندا، فرمانبری تو را مسرور می سازد، ولی معصیت به تو زیانی نمی رساند، پس به من ببخش آنچه را که تو را مسرور می سازد، و بر من ببخش آنچه را که به تو زیانی نمی رساند، ای مهربانترین مهربانان)(136).