فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

مهمترین دلایل تخریب جنگلها

- تبدیل بی رویه جنگلها به اراضی زراعی.
- استفاده بیش از حد از سرشاخه های درختان جنگلی برای تعلیف دامها.
- ایجاد فضای باز در جنگلها برای کاشت علوفه.
- برداشت بیش از حد از چوبهای جنگلی برای تهیه هیزم و زغال مورد مصرف دامداران، روستاییان و ساکنان مناطق جنگلی و شهرهای مجاور، (طبق پژوهشهای کارسناسان، یک خانواده دامدار جنگل نشین در طول سال برای تأمین مصارف سوختی و ساختمانی خود، حدود 75 متر مکعب چوب مصرف می کند که اگر این مقدار چوب در چرخه تولید و اقتصاد قرار گیرد، می تواند ارزش افزوده زیادی را عاید کشور کند.)
- قطع درختان جنگلی به منظور امرار معاش از طریق فروش آنها.
- گسترش مناطق مسکونی در نواحی جنگلی، که این امر ناشی از رشد روزافزون جمعیت است.
- توسعه راههای روستایی، انتقال خطوط نیرو،...
- استخراج غیر علمی چوب از جنگلها.
- عدم غرس نهال کافی متناسب با قطع درختان کهن.
- نبود کارخانه های چوب استاندارد به تعداد کافی، جهت استفاده بهینه از چوب جنگلی و به حداقل رساندن میزان ضایعات آنها.

راه کارهای جلوگیری از تخریب جنگلها در ایران

هر چنده عوامل تخریب و راه حلهای احیای جنگلها، برای کارشناسان و مسئولان امر روشن است ولی بهترین شیوه ها برای ایجاد و احیای جنگلهای و جلوگیری از تخریب آنها، به شرح زیر می باشد:
- تجدید نظر در ساختار تشکیلاتی سازمان جنگلها و مراتع کشور.
- استخدام و آموزش نیروهای متعهد و متخصص به تعداد کافی برای همکاری در دانشکده های منابع طبیعی،
- آموزش روشهای حفظ و ایجاد پوششهای گیاهی به مردم.
- به کارگیری شیوه های کار آمد و پیشرفته به جای روشهی سنتی.
- ایجاد زمینه مناسب برای سرمایه گذاری بخشهای خصوصی و دولتی در جهت حفظ و توسعه منابع طبیعی و ایجاد هماهنگی میان دوبخش.
- رفع مشکلات و نارساییها در زمینه های فنی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، به منظور ایجاد امکانات لازم برای استفاده مطلوب از منابع طبیعی.
- ایجاد نظامی جامع و صحیح برای بهره برداری بهینه از منابع طبیعی.
- تشویق مردم به امر درختکاری از طریق اعطای بخشودگیهای مالیاتی،...
- حفاظت از جنگلها، جلوگیری از قاچاق چوب و برخورد قاطع با آنان.
- تسریع در لوله کشی گاز روستاها و شهرهای مجاور جنگلهای، مراتع و حاشیه کویرها، به منظور جلوگیری از استفاده بی رویه از چوب و بوته.
- جلوگیری از بروز آتش سوزی و اطفای سریع آن در جنگلها.
- تکثیر گونه های مرغوب درختان و مبارزه با آفات درختان.
- کنترل چرای دامها در جنگلها از طریق کمک به تأمین نیازمندیهای اولیه دامداران (نظیر تأمین علوفه) و تشویق آنها به دامداری ساکن و کشت علوفه.
- جلب مشارکت هر چه بیشتر جنگل نشینان و دامداران در امر توسعه و احیای جنگلها و مراتع و همچنین، بهره برداری اصولی از این منابع طبیعی در قالب تعاونیها و طرحهای مشارکت مردمی.
- ایجاد جنگل از طریق کاشت گونه ای دارای رشد سریع نظیر، "صنوبر"، "اکالیپتوس"، و درختان دارای برگهای سوزنی.
- بها دادن هر چه بیشتر به امر پژوهشهای علمی در زمینه منابع طبیعی.
- تشویقی کشاورزان به ایجاد بادشکنهای درختی در اطراف مزارع.
- اصلاح روشهای بهره برداری از چوب، به منظور دستیابی به ارزش افزوده فرآورده های چوبی.
- تخلیه سریع چوبهای افتاده در جنگلها برای جلوگیری از پوسیدگی و آفت زدگی درختان جنگلی.
- جلوگیری از تبدیل مراتع به دیمزارهای کم بازده.
- استفاده بهینه از آب در مناطق خشک و کم باران.
- هم آهنگی و همکاری تنگاتنگ وزارت نیرو، اداره آبیاری و سازمان جنگلها و مراتع جمهوری اسلامی ایران در زمینه بهره برداری اصولی از آبهای کشور.
- ایجاد کمربند سبز پیرامون کویرها با هدف پیشگیری از گسترش بیابانها.

شهادت سید جمال الدین اسد آبادی: 19 اسفند 1275 / 9 مارس 1897

سید جمال در سال 1217 شمسی، در اسد آباد همدان در خانواده ای روحانی چشم به جهان گشود. نسب وی به امام حسین (علیه السلام) منتهی می گردد. پدرش سید صفدر و مادرش سکینه بیگم، دخترم مرحوم میرشرف الدین حسینی قاضی است.
وی از پنج سالگی فراگیری دانش را نزد پدر آغاز، و با قرآن و کتابهای فارسی و قواعد عربی آشنا گردید و به خاطر استعداد و نبوغی که داشت، بزودی با تفسیر قرآن آشنا شد و برای ادامه تحصیل به شهرستان قزوین و سپس به تهران عزیمت کرد و در سال 1228 شمسی، عازم نجف و و از محضر دو مرجع تقلید بزرگ زمان شیخ مرتضی انصاری در فقه و اصول و ملاحسینقلی در جزینی همدانی در اخلاق و عرفان بهره های علمی و معنوی فراوان برد.
سید در سال 1232 شمسی، بنا به دستور شیخ انصاری، عازم هندوستان شد و در آنجا ضمن آشنایی با علوم جدید، کوشش کرد تا مردم و بویژه مسلمانان را علیه استعمار انگلیس بسیج کند و به مبارزه وا دارد، اما به دلیل سلطه همه جانبه انگلیسی ها پس از یک سال و نیم اقامت در آن دیار، مجبور به ترک آنجا شد و به ممالک عثمانی رفت و چون با حسادت علمای دریاری آنجا مواجه شد، ناگزیر به مصر عزیمت کرد. در مصر توانست یک نهضت فکری ضد استعمار و ضد انگلیس را پایه گذاری کند و تشکیلاتی به نام انجمن مخفی به وجود آورد، اما بر اثر فشار انگلستان مجبور به ترک مصر شد. این حرکت فکری توسط شاگردانش از جمله شیخ محمد عبده دنبال شد و در سالهای بعد زمینه ساز قیام مردم مصر علیه استعمار انگلستان گردید.
سید جمال پس از ترک مصر، مدتی در هندوستان ماند و آنگاه روانه اروپا شد. در پاریس با همکاری محمد عبده دست به انتشار روزنامه عروه الوثقی زد و به پاسخگویی به "ارنست رنان" که مقالاتی علیه اسلام در یکی از روزنامه های پاریس می نوشت، پرداخت.
سید به دعوت ناصر الدین شاه به ایران آمد و گمان می کرد که می تواند با نزدیکی به شاه اندیشه های اصلاح طلابنه خود را به اجرا بگذارد، اما چون ماهیت و طبع شاهانه با هیچ اصلاحی موافق نبود و سید نیز آشکارا شاه را عامل بدبختی های مردم ایران معرفی می کرد، از ایران اخراج شد. سید جمال وقتی برای دومین بار به ایران آمد، به آستانه حضرت عبد العظیم - در شهری ری - تبعید شد و در آنجا علی رغم کنترل مأموران مبادرت به تشکیل جلسات مختلف کرد و مردم را به قیام علیه بیدادگریهای شاه تشویق می کرد و شاه نیز که وجود او را در ایران به زیان خود می دید، دستور داد مجداد او را در حالی که بشدت بیمار بود، از ایران اخراج کنند.
سید جمال پس از اخراج از ایران وارد بصره، و در آنجا به همکاری یکی از مجتهدین و رهبران قیام مردمی (سید علی اکبر شیرازی) نامه ای به آیه الله العظمی سید حسن شیرازی می نویسد و در این نامه ظلامهای فراوان شاه به مردم ایران را متذکر می شوند.
برخی معتقدند که این نامه در صدور فتوای مشهور تحریم تنباکو از جانب آیه الله شیرازی و قیام حاصله از آن، تأثیر بسزایی داشته است.
حضور سید در طی سالهای 1271- 1270، در عراق تأثیر بسزایی بر حیات فکری، سیاسی و اسلامی شهرهای شیعه نشین و گسترش تبلیغ و دعوت در جامعه اسلامی گذاشت. او برای علما و محافل فرهنگی سایر شهرهای بزرگ عراق، بویژه نجف و کربلا، شخصیتی شناخته شده بود. همه او را بعنوان رهبر حرکت "تجدید در اسلام" می شناختند و این شناخت را از طریق روزنامه "عروه الوثقی" و مجله "قانون" که در لندن به زبان فارسی منتشر می شد و سید نیز در نشر آن سهیم بود، کسب کرده بودند.