فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

ارتداد

در کتاب آیات شیطانی اساسی ترین مقدسات اسلامی، همچون قرآن کریم و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) مورد اهانت قرار گرفته است، از این رو مولف کتاب، ارتداد خود را به اثابت رسانده است و حتی این اهانت چنان واضح است که شخصیتهای سیاسی و مذهبی غیر مسلمان نیز آن را به صراحت اعلام کرده اند. در فقه اسلامی تصریح شده است که یکی از راههای ثبوت ارتداد، استهزای دین و اهانت به آن است.
در کتاب جواهر الکلام آمده است:(228)
یتحقق الارتداد بکل فعل صریحا علی الاستهزاء بالدین و الاستهانه به.
ارتداد با هر عملی که صراحت در استهزاء دین و توهین به آن داشته باشد، تحقق می یابد.
دانشمندان اهل سنت نیز همین گونه نظر داده اند که مسخره گرفتن دین کفر است، چون نشانه انکار دین است.
الاستهزاء علی الشریعه کفر ذلک من امارات التکذیب.(229)
استهزاء بر شریعت کفر است زیرا از نشانه های تکذیب است.
در کتب مختلف، از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت شده که فرمودن:
من بدل دینه فاقتلوه.(230)
هر کس دین خود را تغییر دهد او را بکشید.

اهانت به پیامبر اسلام

رشدی با نوشتن این کتاب به دشنام پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) و جسارت به حریم آن بزرگوار پرداخته است، و کیفر چنین جنایتی در فقه اسلام قتل می باشد که مورد اتفاق نظر همه فرق اسلامی است.
در متون فقه مالکیه مانند شرح کبیر، آمده است: هر کس پیامبری را ناسزا گوید، یا لعن کند، یا عیبی به او بگیرد، یا نسبت ناروایی به او بدهد، یا حق او را سبک بشمارد، یا یکی از مقامات عالیه او را مثل علم یا زهد انکار کند، باید کشته شود، و از او تقاضای توبه نمی شود، حتی اگر توبه نماید توبه او قبول نخواهد بود، و حد الهی درباره او جاری می شود.(231)
صاحب جواهر نیز می گوید: اگر کسی به پیامبر ناسزا گوید، شنونده می تواند و بلکه بر او واجب است که وی را به قتل رساند و هیچ گونه اختلافی در بین فقها درباره این حکم وجود ندارد.(232)

اهانت به انبیای بزرگ

رشدی به حریم مقدس برخی دیگر از پیامبران (علیه السلام) همچون حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل نیز جسارت کرده و زشت ترین اعمال را به آنها نسبت داده است و به تعبیر امام (ره)، مسأله کتاب آیات شیطانی کاری حساب شده برای زدن ریشه دین و دینداری و در راس آنها اسلام و روحانیت است.