فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

کودتای حزب عدالت

پس از ورود ارتش سرخ به ایران، چند تن از اعضای حزب کمونیستی عدالت باکو نیز از روسیه وارد گیلان شدند. این افراد در رشت دست به تشکیل حزبی بنام عدالت زدند و رفته رفته ضمن برگزاری اجتماعات و سخنرانیها، عملاً موارد توافق شده میان جنگلیها و روسها را زیر پا گذاشتند و تبلیغاتی را علیه میرزا آغاز کردند. میرزا در تیر 1299، معترضانه رشت را ترک کرد و اعلام داشت تا زمانی که حزب عدالت از کارهای خلاف و حمله به اسلام و تبلیغ کمونیسم دست بر ندارد به رشت باز نخواهد گشت. به دنبال این حادثه اعضای حزب عدالت که بعضی از آنان همچون احسان الله خان و خالو قربان قبلاً از دوستان نزدیک میرزا بودند، درصدد بر آمدند کودتایی را انجام دهند که طرح آن را قبلاً ریخته بودند. نقشه کودتا این بود که میرزا یا باید کشته شود و یا دستگیر و از رهبری انقلاب کنار رود. میرزا که تا حدی از هدف اعضای حزب و نقشه خائنانه آنان مطلق شده بود، به جنگل رفت و در این درگیریها بسیاری از جنگلیها دستگیر یا کشته شدند.

شکست نهضت و شهادت میرزا کوچک خان جنگلی

پس از تسلیم خالو قربان، نیروهای دولتی وارد رشت شدند و چون مذاکرات صلح با جنگلیها به نتیجه نرسید، نیروهای دولتی به تعقیب جنگلیها پرداختند. برخی از نیروها متفرق، برخی تسلیم و تعدادی نیز کشته شدند. با چنین وضع سخت و دردناکی میرزا در سرمای شدید زمستان از همسرش خداحافظی و در اعماق جنگلها عقب می نشیند تا بتواند نیروهای پراکنده را در فرصت مناسب جمع آوری و سازماندهی کند. اما در اثر سرما از بین می رود. روزنامه جنگل ارگان نهضت درباره هدف نهضت چنین نوشته است:(99)
ما قبل از هر چیز طرفدار استقلال مملکت ایرانیم. استقلال به تمام معنای کلمه، یعنی بدون اندک مداخله هیچ دولت اجنبی، و طرفدار اصلاحات اساسی مملکت و رفع فساد تشکیلاتی دولتی، که هر چه بر سر ایران آمده از فساد تشکیلات است. ما طرفدار یگانگی عموم مسلمانانیم. این است نظریات ما که تمام ایرانیان را دعوت به هم صدایی کرده، خواستار مساعدتیم.
رهبر نهضت جنگل یک روحانی و مرد دین بود. او انقلاب جنگل و همه مظاهر آن را از دریچه اندیشه های سیاسی که از اسلام آموخته بود، می نگریست. او یک باره دست به قیام مسلحانه نزد، همه راهها آزمود و پس از یأس وارد عمل و مردانه پا به صحنه کارزار نهاد.
او شاهد به توپ بسته شدن مجلس شورای ملی توسط محمد علی شاه و تحصن علما در سفارت عثمانی بود. او به امید نجات مشروطه به مجاهدین پیوست و در فتح قزوین شرکت کرد و با مشاهده اعمال خلاف بعضی از مجاهدین به موطن خود رشت بازگشت، اما بار دیگر به مجاهدین پیوست و در فتح تهران شرکت نمود و با قوای استبداد جنگید.
علی رغم تلاشی که در تحریف چهره میرزا به عمل آمده، به شهادت تاریخ ، وی از مجاهدان مشروطیت و از هواداران جناح اعتدالیون مجلس و وفادار به اسلام بود. او سخت به اتحاد جهان اسلام عشق می ورزید. تاخت و تازهای خارجی در صحنه سیاست و اقتصاد کشور و سیاست بازی عناصر منافق و خود فروخته، وضع آشفته تر گیلان و بی کفایتی دولتمردان، انگیزه هایی بود که این روحانی جوان، حساس و دلسوخته را به میدان سیاست، و سپس به صحنه کارزار کشاند.
نخست در برابر استبداد محمد علی شاه ایستاد و سپس با شخصیتهای با نفوذ تماس گرفت و در آخرین مرحله از تلاش خود سلاح به دست گرفت و در برابر نیروهای بیگانه به مقاومتی جانانه پرداخت. او بارها در برابر مردم گیلان هدف از نهضت خود را احیای قوانین اسلام اعلام کرد و یادآور شد که میرزا کوچک هرگز اسلحه را از خود را احیای قوانین اسلام اعلام کرد و یادآور شد که میرزا کوچک هرگز اسلحه را از خود دور نمی کند، مگر وقتی که مطمئن باشد افراد ایرانی از تجاوز متجاوزان بیگانه و ستمکاران داخلی مصون و از امنیت و رفاه برخوردار هستند.

رسمیت یافتن قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: 12 آذر 1358

قانون اساسی یکی از ثمرات عظیم بلکه بزرگترین ثمره جمهوری اسلامی است.(100)
امام خمینی (ره)
قانون عبارت است از یک قاعده حقوقی که در یک متن بیان و وضع می شود. مهمترین ویژگی قانون، کلیت و عمومیت داشتن آن است. همه افراد در مقابل قانون مساوی هستند.
ویژگی دیگر جنبه الزامی آن است. هیچکس نمی تواند خود را از شمول اجرای قانون مستثنی سازد. قانون با دستور اخلاقی که ضمانت اجرای دنیوی ندارد، تفاوت دارد.
البته در نظام جمهوری اسلامی، تخلف از قانون فقط موجب مجازاتها و اعمال مقررات کشوری نیست، بلکه اتکای این نظام به ولایت فقیه موجب شده که افراد مؤمن، برای قانون احترامی بیش از یک دستور اجتماعی قایل شوند و تحت هیچ شرایطی اجازه تخلف از آن را به خود ندهند. بنابراین اگر در مرحله وضع قانون، دقت کافی به عمل آید و حقوق فردی و اجتماعی مردم ملحوظ گردد، نظام جمهوری اسلامی تضمینهای مؤثرتری برای حفظ اعتبار قانون در اختیار دارد.
قانون اساسی
مجموعه قواعد و مقررات کلی که شکل حکومت، سازمان عالی قوای سه گانه کشور و ارتباط آنها با یکدیگر و حقوق و آزادیهای افراد را در مقابل دولت مشخص می کند، قانون اساسی نام دارد.
تاریخ تدوین قانون اساسی در ایران.
کشور ایران علی رغم سابقه تاریخی طولانی خود، تا به حال فقط دو نوع قانون اساسی را تجربه کرده است، قانون اساسی مشروطیت و قانون اساسی جمهوری اسلامی.
تاریخ تدوین و تصویب اولین قانون اساسی به دوران نهضت مشروطیت باز می گردد. در رجب سال 1324 قمری، با تشکیل کمیسیون ویژه ای با شرکت سران نهضت مشروطیت، تنظیم نظامنامه انتخابات اولین مجلس شورا در تهران آغاز شد و در نتیجه آن، اولین جلسه رسمی مجلس شورا با تعداد 165 نماینده در 14 مهر 1285، در کاخ گلستان با حضور مظفر الدین شاه که با حال بیمار به آن محل آورده شده بود، تشکیل گردید و مجلس اول با نطق شاه افتتاح شد.
انتظار ملت از این مجلس، تدوین و تصویب قانونی بود که جایگزین استبداد شود. کمیسیون قانون اساسی مجلس در جلسه 11 ذیقعده 1324، نمایندگان دربار و دولت را برای مذاکره درباره موارد لازم پیرامون قانون اساسی در مجلس دعوت نمود و در خاتمه این جلسه موافقت درباره کلیه 51 اصل قانون اساسی که در پنج فصل تنظیم شده بود، حاصل گردید و در تاریخ 8 دی 1285 شمسی، مطابق با 14 ذیقعده 1324 قمری، به امضای شاه و ولیعهد محمد علی میرزا رسید و سرانجام مجلس شورای ملی پس از چهار ماه، اولین قانون اساسی را تقدیم ملت کرد.