فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

شهید آیه الله سید محمد علی قاضی طباطبایی: 10 آبان 1358

سید محمد علی قاضی، فرزند حاج میرزا باقر، در سال 1333 قمری/1293 شمسی در تبریز متولد شد. تحصیلات مقدماتی علوم دینی را از والد ماجد خود و عموی گرامش، میرزا اسد الله، در مدرسه طالبیه تبریز فراگرفت. در سال 1357 قمری/1316 شمسی هنگام قیام مردم تبریز به اتفاق پدرش، به خاطر مبارزه، به تهران تبعید گردید و پس از چند ماه توقف اجباری در تهران و ری، به تبریز بازگشت.
در سال 1318 شمسی برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه قم مشرف گردید و از محضر آیات عظام، گلپایگانی، حجت، صدر، بروجردی، و امام (ره) کسب فیض کرد. در سال 1328 شمسی راهی نجف شد و در درس آیات عظام، حکیم، عبد الحسین رشتی، میرزا باقر زنجانی، بجنوردی و علامه مجمد حسین کاشف الغطاء شرکت و بهره های شایانی برد و در سال 1331 شمسی مجددا به تبریز مراجعت نمود. آیه الله قاضی در دوران مرجعیت و زعامت حضرت امام (ره) نماینده تام الاختیار معظم له بودند، از این رو مسئولیت سنگینی را بر عهده داشتند.
با شروع نهضت اسلامی در سال 1341 شمسی، مبارزات او علیه رژیم پهلوی اوج گرفت و رژیم، شهید قاضی را در زندان قزل قلعه زندانی کرد و سپس به شهرهای بافت و کرمان و زنجان تبعید نمود و همچنین مدت سه ماه به سبب فشارها و ضربات روحی و جسمی، در یکی از بیمارستانهای تهران بستری شد. بعد از خارج شدن از بیمارستان به عراق تبعید و یک سال در آن جا بسر برد، بعد از یک سال به ایران بازگشت و به هدایت مردم، روشنگری و تبلیغ اسلام پرداخت.

آثار شهید

از شهید قاضی آثار بسیاری به جا مانده است. از جمله کتابهای تحقیقی و عالمانه ای که از ایشان به چاپ رسیده است.
1- تحقیق روز اربعین
2- تعلیقات بر انوار النعمانیه(4جلد)
3- اضافات و تعلیقات بر کتاب انیس الموحدین نراقی
همچنین ایشان تفسیر طبرسی را تصحیح و برایش مقدمه و شرح نوشته است. مرحوم شهید قاضی دارای طبع شعر هم بود، از جمله اشعار ایشان این دوبیت می باشد:
چهل سال بیش با خرد و هوش زیستم - آخر نیافتم به حقیقت که چیستم
عاقل زهست گوید و عارف ز نیستی - من در میان آب و گل هست و نیستم

نحوه شهادت

قاضی طباطبایی در دهم آبان 1358 شمسی، مصادف با عید سعید قربان، نماز عید را اقامه و در خطبه نماز می گوید که مرا تهدید به قتل می کنند، من از شهادت نمی ترسم و آماده ام و از خدا می خواهم.
در همان روز، بعد از اقامه نماز مغرب و عشاء در راه مراجعت به منزل توسط منافقین در خیابان مورد اصابت گلوله های ناجوانمردانه قرار می گیرد. جسد غرق در خون ایشان به بیمارستان منتقل می گردد. اما مداوای پزشکان مؤثر واقع نمی شود و به آرزوی دیرینه خود که همان شهادت در راه اسلام باشد، نایل می گردد.
آیه الله قاضی پس از شهادت استاد مطهری بارها گفته بودند:
ای کاش من هم مثل استاد مطهری روزی شربت شهادت بنوشم.