فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

دیوان بین المللی دادگستری

این دیوان رکن اصلی قضایی سازمان ملل و فعالیت آن طبق اساسنامه مصوب می باشد. تمام کشورهای عضو و غیر عضو که صلاحیت قضایی آنان توسط سازمان پذیرفته شده است، می توانند جهت ارایه شکایتهای خویش به دیوان رجوع کنند. البته دیوان فقط به شکایتهایی رسیدگی می کند که مربوط به کشورها باشد نه دعاوی عادی فردی.
مرکز دیوان در شهر لاهه هلند است و اعضای آن 15 قاضی مستقل از ملیتهای مختلف هستند که برای مدت 9 سال توسط مجمع عمومی و شورای امنیت انتخاب می شوند.

شورای اقتصادی و اجتماعی

این شورا زیر نظر مجمع عمومی فعالیت می کند و مرکب از 54 عضو است که 18 عضو آن هر سال برای یک دوره سه ساله توسط مجمع عمومی انتخاب می شوند و می توانند دوباره هم انتخاب شوند.
مهمترین وظایف این شورا عبارت است از:
- بنیان گذاشتن و یا انجام دادن مطالعات، گزارشها و توصیه هایی در مورد همکاریهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، آموزشی - بهداشتی بین المللی.
- ترویج احترام به حقوق بشر و آزادیهای اساسی برای همگان و رعایت آنها.

شورای قیمومت

این شورا زیر نظر مجمع عمومی وظایف سازمان را در مورد سرزمینهای تحت قیمومت - بجز مناطقی که سوق الجیشی شناخته شده اند - انجام می دهد.
شورای امنیت وظایف سازمان را در نواحی سوق الجیشی با کمک شورای قیمومت، در زمینه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و آموزشی به عهده دارد.
این شورا سالی یکبار و معمولاً در ماه ژوئن تشکیل جلسه می دهد و رای گیری در آن بر اساس اکثریت ساده (1 (2/1))، است.
اعضای آن عبارتند از:
- اعضای دایم شورای امنیت.
- اعضای اداره کننده سرزمینهای تحت قیمومت.
- تعدادی از سایر کشورها که در اینگونه سرزمینها نقشی دارند.
سازمانهای دیگری نظیر، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی یونسکو، سازمان خوار و بار و کشاورزی فائو، صندوق مالی حمایت از کودکان یونیسف، کمیسر عالی ملل متحد برای پناهندگان، صندوق بین المللی پول، آژانس بین المللی انرژی اتمی، اتحادیه پستی جهان و سازمانهای زیادی دیگری وابسته به سازمان ملل هستند. سازمان ملل و مخصوصاً رکن اصلی آن شورای امنیت، در مدت بیش از 50 سال حیات خود، حداقل تا آنجا که به حفظ صلح و امنیت بن المللی مربوط می شود، توفیق کمی داشته است. اختلافات دولتی بزرگ همیشه با بن بست مواجه شده و در اختلافات سایر دولتها هم بزرگ همیشه با بن بست مواجه شده و در اختلافات سایر دولتها هم موفقیت سازمان چشمگیر نبوده است. تنها در مواقعی که دخالت شورای امنیت موجب شده که دولتهای طرف اختلاف بتوانند خودشان با یکدیگر کنار بیایند، نقشی برای سازمان ملل وجود داشته است و در مواردی هم دخالت سازمان منتهی به جلوگیری از عملیات نظامی گردیده است بدون آنکه سازمان، الزاما برای اختلافات راه حل قاطعی پیدا کرده باشد.