فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

اعلامیه مسکو

در پاییز همان سال نمایندگان چین، شوروی، انگلیس و آمریکا در مسکو جلسه ای تشکیل، و طرح دیگری را تهیه و امضا کردند که به اعلامیه مسکو معروف است. در این طرح تشکیل سازمان جهانی جدیدی ضرورت داشت که حافظ صلح و امنیت جهانی باشد. نمایندگان این چهار کشور دوباره در تابستان و پاییز سال 1323، در واشنگتن ملاقات کردند تا طرح سازمان جدید را بطور مفصل بریزند.
در اسفند 1323، استالین، چرچیل، روزولت(37) در "یالتا" واقع در کرانه جنوبی شبه جزیره کریمه ملاقات کردند و مسئله را مورد مطالعه بیشتری قرار دادند. و سرانجام از کلیه کشورهایی که علیه آلمان و ژاپن می جنگیدند ، برای تشکیل کنفرانسی در سانفرانسیسکو دعوت کردند. این کنفرانس از فروردین تا خرداد 1324، ادامه داشت و در چهارم تیرماه همین سال منشور ملل متحد به اتفاق آرا تصویب شد. این منشور روز بعد به وسیله نمایندگان پنجاه دولت که در آنجا حضور داشتند امضا شد و محلی نیز برای کشور لهستان که در آن زمان نمایندگانش در کنفرانس حضور نداشتند، در نظر گرفته شد. به این ترتیب سازمان ملل متحد 51 عضو اصلی پیدا کرد.
پس از تنظیم و تصویب منشور 111 ماده ای ملل متحد در 19 فصل، آن را به کلیه کشورها فرستادند تا مانند هر عهدنامه بین المللی دیگر به تصویب مجالس قانونگذاری و به امضای رئیس کشورها برسد. در ایران منشور ملل متحد در شهریور 1324، به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
سرانجام در دوم آبان 1324 برابر با 24 اکتبر 1945، منشور مورد بحث به تصویب تعدادکافی از کشورها رسید و وجود سازمان ملل متحد تحقق یافت و این روز در سراسر جهان روز ملل متحد نامیده شد.

ارکان اصلی سازمان ملل متحد

برای سازمان ملل متحد شش رکن اصلی در نظر گرفته شده است. این ارکان عبارتند از:
1- مجمع عمومی.
2- شورای امنیت.
3- دبیرخانه.
4- دیوان بین المللی دادگستری.
5- شورای اقتصادی و اجتماعی.
6- شورای قیمومیت.

وظایف و اختیارات مجمع عمومی

1- توصیه درباره حفظ صلح و امنیت ملی.
2- پذیرش اعضای جدید.
3- تعلیق حقوق و امتیازات اعضا.
4- اخراج اعضا.
5- مسایل مربوط به طرز کار رژیم قیمومیت.
6- مسایل مربوط به بودجه.
7- انتخاب اعضای سه رکن اصلی از ارکان سازمان.
تصمیمهای مجمع عمومی با اکثریت آرای اعضا اتخاذ می شود. جلسات مجمع عمومی علنی است و افرادی به عنوان تماشاگر می توانند در آن شرکت کنند. در حال حاضر 185 کشور در مجمع عمومی نماینده دارند. زبانهای رسمی در سازمان ملل، انگلیسی، فرانسه، روسی، اسپانیولی، چین و عربی است. طرز کار مجمع عمومی شبیه پارلمان است. این مجمع دارای مقررات داخلی، هیئت رئیسه و کمیسیون هائی است که به مسایل مختلف رسیدگی و می تواند سازمانهای فرعی ایجاد کند.