فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

واقعه آتش سوزی مسجد جامع کرمان

روز 24 مهر 1357 حدود 20 هزار نفر از مردم مسلمان کرمان به منظور بزرگداشت اربعین شهدای 17 شهریور تهران و اولین سالگرد شهادت آیه الله حاج سید مصطفی خمینی، به دعوت علما و روحانیون کرمان در مسجد اجتماع کرده بودند و بازار و کلیه مغازه ها تعطیل بود. ناگهان حدود 300 نفر ظاهراً از ساکنین زاغه نشین که به کولی ها معروف هستند، با در دست داشتن چوب و میله آهنی و تعدادی شعار از چند خیابان شهر عبور و در ساعت 30:11 در حالی که یکی از روحانیون مشغول سخنرانی بود، به مسجد حمله کردند. ابتدا دوچرخه ها و موتورهای مردم را به آتش کشیدند که عده ای از مردم داخل مسجد به طرف آنها به راه افتادند. در همین هنگام از طرف پلیس تیراندازی آغاز شد و مردم مجدداً به داخل مسجد بازگشتند. عده ای از مهاجمان در حالی که شعار "جاوید شاه" می داند، به پشت بام مسجد جامع رفته و با کندن آجرهای پشت بام مسجد، جمعیت را مورد حمله قرار دادند. مردم دربهای شبستان را برای جلوگیری از ورود آنها بستند. طولی نکشید که گازهای خفه کننده ای فضا را پر کرد، درهای شبستان شکسته شد و کولی ها با چماق و چوب و میله بدست وارد شده، به جان مردم افتادند. عده ای از مردم و روحانیون کرمان مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مجروح شدند. آیه الله صالحی کرمانی و آیه الله رخشاد نجفی نیز در اثر پخش گاز بیهوش شدند و مردم آنان را روی دست از مسجد خارج کردند.
همزمان با این حمله، قسمتی از وسایل مسجد و ساختمان آن به آتش کشیده شد و قرآن های داخل مسجد هم سوخته شد. سپس مهاجمان در میدان فابریک اجتماع کردند و در حالی که شعارهایی به نفع رژیم می دادند از چندین خیابان گذشته و در جلوی مسجدی صفا پس از تظاهرات کوتاهی ، مجدداً به طرف میدان مشتاقیه آمده و از دو طرف به مسجد جامع جمله کردند. سپس مهاجمان به طرف خیابان شاپور سابق به راه افتادند و به تعقیب مردمی که در مسجد اجتماع کرده بودند پرداختند. آنگاه به طرف میدان ارک رفتند و سه فروشگاه بزرگ را که میلیونها تومان اتومبیل و دوچرخه و موتور سیکلت در آنها بود به آتش کشیدند و این در حالی بود که اتومبیلهای آتش نشانی پشت سر آنها حرکت می کرد. سپس وارد بازار شده و مغازه هایی را که متعلق به معتمدین شهر بود غارت کردند. بطور کلی اهداف مهاجمان از قبل مشخص بود. آنها مغازه هایی را مورد حمله قرار می دادند که متعلق به متدینین بود، و یا تصویرهایی از امام (ره) را پشت شیشه های خود نصب کرده بودند.
هدف رژیم از ایجاد این بلوا، بر هم زدن اجتماع بزرگ مردم مسلمان و ایجاد رعب و وحشت، آن هم به اسم مردم بود.
امام (ره) در پیامی که در این باره فرستادند همه این اقدامات را متوجه رژیم پهلوی کردند.(28)
اوضاع جاری در ایران موجب نگرانی شدید این جانب است. خوب آن دارم که شدت فشار عصبی بر شاه و بستگانش حمله های جنون آمیز آنان را تشدید کرده و ملت ایران را بیش از پیش به خاک و خون بکشد. کشتار دسته جمعی کرمان و آتش زدن مسجد و مقدسات مسلمین و ضرب و شتم مرد و زن بی دفاع در آن...، نمونه ای از این جنون است، این نحو جنایات از کسانی که از ادامه حکومت ظالمانه خود مأیوس هستند و نفس های آخر خود را می کشند، امری است که قبلاً پیش بینی آن را کردم بودم... ملت عزیز ما با قیام دلاورانه خود و نثار خون فرزندان خود نام ارجمند خود را در تاریخ و صف اول مجاهدان اسلام ثبت نمود. امروز عقب نشینی ننگ آور و انتحار است... عزیزان من از فدایی دادن و نثار جان و مال در راه خدا و اسلام و ملت مسلمان نهر اسید که این شیوه پیامبر عظیم الشأن و اوصیا و اولیای آنان بوده و خون ما رنگین تر از خون شهدای کربلا نیست که با مخالفت با سلطان جائر که متمسک به اسلام بود و خود را خلیفه اسلام معرفی می کرد ، ریخته شده. شما که برای اسلام به پا خاستید و جان و مال نثار می کنید، در صف شهدای کربلا هستید. چرا که پیروی مکتب آنانید... از اظهارات پوچ دولتهای آمریکا و انگلیس و شوروی مبنی بر پشتیبانی از شاه برای حفظ منافع نهراسید که نمی هراسید. به شهادت تاریخ، هیچ قدرتی نمی تواند آتش قلب ملت مظلومی را که برای رسیدن به آزادی و استقلال قیام کرده است، فرو نشاند. ملت ما تحمل شاه و جنایتهای او و دار و دسته اش را نمی کند و پشتیبانان شاه از ضرری عظیم برخوردار خواهند شد. ما طالب جق خود هستیم و به حقیم و دست خدا با ماست و بالاتر از دست ابرقدرتهای شرق و غرب است. یدالله فوق ایدیهم... قیام شما برای خدا و رهایی ملت اسلامی می باشد و تحمل رنج در راه آن از بزرگترین عبادت است و به فضل الهی برای شما ثواب مجاهدین صدر اسلام را دارد. طولانی بودن راه خدا شما را استوارتر گرداند، چنانچه رنجهای بیست و چند ساله پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را استوار و استوارتر می کرد. از خداوند متعال نصرت اسلام و رهایی مسلمین را خواستارم.

هقته پیوند اولیا و مربیان: 30-24 مهر

مهمترین عامل در تربیت و رشد فکری و اخلاقی کودکان و نوجوان، هماهنگی و همسویی نظری و علمی میان مربیان و خانواده است.
کودک در خانواده با رفتارها و موضع گیریهای خاص پدر و مادر، با دنیای بیرون آشنا می شود و همین رفتارها، شخصیت و ویژگیهای اخلاقی و کرداری او را شکل می دهد. کودک در هنگام ورود به محیط آموزشی، با مربیان تازه ای روبرو می شود که بطور مستقیم در الگوی رفتاری او تأثیر گذار هستند.
هر یک از دو کانون خانه و مدرسه، به تنهایی امکان عمل موفقیت آمیز نخواهد داشت و باید به عنوان یک مرکز و یک نهاد تعلیماتی و تربیت تلقی شوند و مجموعه سیاست و برنامه هایی که آموزش و پرورش طراحی و به اجرا در می آورد، در این دو کانون بر اساس یک سیاست و یک بینش و یک هدف دنبال شود. اولیا به عنوان صاحبان اصلی سرمایه های با ارزش، دارای حق اظهار نظیر، حق نظارت و رد بعضی موارد حق دخالت در مسائل آموزش و پرورش هستند و تنها در این صورت است که فرآیند پیچیده و عمیق تربیت و تعلیم می تواند! شکل درست و شایسته ای به اجرا گذاشته شود و موجب رشد و تعالی گردد.
ممکن است رفتار و شیوه های تربیتی مربیان با رفتار و روشهای تربیتی اولیا در خانواده متفاوت و یا احیاناً متضاد باشد که در این صورت تأثیرهای ویرانگری بر شخصیت کودک دارد. از این اصل مسلم تربیتی می توان ضرورت ارتباط و تبادل نظر میان اولیا با مربیان را درک کرد.
این ارتباط در سیستم آموزشی و پرورشی ما از طریق انجمن اولیا و مربیان صورت می گیرد. این انجمن در واقع شیوههای گوناگون ارتباط، هماهنگی و همکاری اولیا را با مربیان مدارس مشخص و معین می کند.
انجمن اولیا و مربیان هیأت منتخبی از پدران و مادران دانش آموزان و مربیان مدرسه است که با هدف تلاش و همکاری در جهت پیشبرد امور آموزش و پرورش دانش آموزان تشکیل می شود. این هیأت پیشنهادها و طرحهای مفید را به مدیر و دیگر مسئولان مدرسه ارایه می کند و در اداره بهتر امور یار و یاور صمیمی مدیران محسوب می شود. برای فعالیت انجمنهای اولیا و مربیان، آیین نامه ویژه ای تدوین شده و در آن هدفها و وظایف انجمن توضیح داده شده است.

هفته پیوند اولیا و مربیان

مهمترین نقش در پرورش و رشد فکری و روانی کودک از آن خانواده است. از سوی دیگر، تا هنگامی که اهمیت ارتباط میان خانواده و مدرسه برای اولیا روشن نشود، نمی توان آنها را در مسائل آموزشی و پرورشی دانش آموز مشارکت داد.
هفته پیوند اولیا و مربیان، می تواند فرصت مناسبی برای نشان دادن ضرورت این ارتباط باشد. در این هفته که از تاریخ 24 تا 30 مهرماه هر سال برگزار می گردد، پدران و مادران به مدارس دعوت شده و درباره مسائل تربیتی بحث و تبادل نظر نموده و نمایندگان خود را در انجمن برای یک سال بر می گزینند.
در این هفته، کتابهای تربیتی مناسب به والدین معرفی می شود و مقدمات برگزاری کلاسهای آموزشی خانوادهها فراهم می آید.
همچنین از اولیائی که با مدارس همکاری خوبی داشته، و در جهت بالابردن سطح علمی و تربیتی فرزندانشان کوشیده اند، تجلیل می شود.