فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

اهداف کلان پست

برنامه ریزان امور ارتباطی در کشور ما اهداف کلان پست را به این شرح اعلام کرده اند:
1- حضور پست در نقاطی که بیش از یکصد نفر جمعیت دارد.
2- جذب مرسولات پستی در سطح جامعه.
3- کوتاه کردن زمان قبول تا توزیع مرسولات پستی از هر نقطه به نقطه دیگر کشور تا 10 ساعت.
4- جایگزیینی ارتباط پستی و جلوگیری از مراجعه مردم به سازمانها و مؤسسه های دولتی.
5- کاهش مسافرتهای شهری و بین شهری.
6- جلوگیری از آلودگی محیط زیست.
7- کاهش مشکل رفت و آمد در شهرهای بزرگ.
8- گرایش به سوی تحقق این هدف که هر پستچی کار هزار نفر را انجام می دهد.
9- گرایش به سوی تحقق این هدف که مردم جز برای انجام کار اختصاصی روزانه و تفریح، از منزل خارج نشوند.
10- صرفه جویی در هزینه های ارزی کشور در رابطه با تهیه مواد سوختی و قطعات یدکی وسایل نقلیه.
خدمات جدید و گسترده پستی
آشنایی مردم با خدمات تازه پستی می تواند سریع تر به هدفهای توسعه در شبکه پستی کشور، کمک کند. بخشی از این خدمات عبارت است از:
1- پست تلفنی: اشخاصی که به هر دلیل نمی توانند در ادارات پست حضور پیدا کنند، می توانند با تلفن، امور پستی خود را از طریق مأموران پست انجام دهند.
2- پست مالی: یکی از موثرترین خدمات پستی است که کار نقل و انتقال وجوه نقدی را در سراسر کشور انجام می دهد.
3- پست خرید: سرویس جدیدی است که با استفاده از دفترچه های راهنمای آن، مردم می توانند خرید روزانه خود را توسط پست انجام دهند.
4- پست تصویری (فاکسی مایل): این سرویس با استفاده از یک خط تلفن متصل به دستگاه مخصوص، قادر است هر نوع پیام خطی یا تصویری را در کوتاه ترین زمان به داخل یا خارج کشور مخابره کند.
5- طرح تعویض شناسنامه.
6- طرح خدمات خودرو: که به منظور تسهیل در مراجعات مردم برای دریافت برگه عدم خلافی و سایر استعلامها در این زمینه به وجود آمده است.
7- سرویس پست پیشتاز: ویژگی این سرویس، تسریع در ارسال و دریافت مرسولات پستی است. زمان حمل مرسولات در داخل استان 10 ساعته، بین استان 24 ساعته و در شبکه بین المللی 72 ساعته می باشد.
8- پست آبونمان: جهت اشتراک مجلات و روزنامه ها و نشریات.
9- پست سیار.
10- پست در ساعات غیر اداری.
11- پست اکسپرس.
در حال حاضر پست در کشور ما 97 نوع خدمات ارایه می کند که بیان همه آنها ممکن نیست. پست در زمینه توزیع قبضهای دولتی، توزیع صورت حساب بانکها، قبول اسناد پزشکی، توزیع حقوق جانبازان و بازنشستگان و... فعالیت دارد.

روز حافظ: 20 مهر

ای مه صاحب قران از بنده حافظ یاد کن - تا دعای دولت آن حسن روز افزون کنم
در نیم قرن اخیر درباره هیچ شاعر فارسی زبان به اندازه "محمد شمس الدین" ملقب به "خواجه حافظ شیرازی" قلم فرسایی نشده است. راستی، چرا؟ چرا اشعار حافظ، شخصیتهای بزرگی چون شهید مطهری را مجذوب کرده است؟
آنچه در دیوان حافظ مشهود است، از جمله (می و گونه های آن، معشوق و توصیف زیبایی وی، مضمونهای عالی عرفانی، حمله به ریاکاران و زاهد نمایان و...) در شعرهای شاعران قبل از او نظیر: عطار، رودکی، فرخی، سنایی، مولوی، عبید زاکانی و... نیز به چشم می خورد. می توان گفت، ستایشهای بیکران از حافظ و اشعار او، فقط بخاطر رندی و بی پروایی او در سخن گفتن و توصیف می و معشوق و سبزه و گل نیست. در واقع، رمزی در تعبیرهای حافظ نهفته است که در تعابیر شعرای دیگر وجود ندارد و برای شناختن آن باید از اشعار خود حافظ یاری بخواهیم. این رمز موهبتی است که حق تعالی - او عطا فرموده است تا آن چنان معنا را در قالب لفظ بریزد و بیاراید که هیچ کس نتواند مانند آن را خلق کند.
حافظ پس از فراگرفتن دانشهای متداول عصر خود، دیوان شعرای قبل از خویش و اشعار معاصران خود را به دقت مطالعه کرد و نخست، معنا را از لفظ جدا کرد و لفظ را به دور افکند، آنگاه معنی را در کوره ذهن فروزنده خود ریخت و از آن زیوری گوهر آگین ساخت. هیچ هنرمند ماهری نمی تواند زیروری با چنان شکل و تناسب اجزا بسازد. کمال هنر حافظ در این است که او از همان عناصر در دسترس همگان، معجونی شفابخش و مفرح تهیه کرده است. کلمات، همان کلمات، تعبیرها، همان تعابیر و آسطوره ها و صور خیال، همان است که در اشعار شعرای قبل از حافظ بود. اما این شاعر گرانقدر، استادانه و سحرآفرینانه، آنها را به خدمت ابلاغ پیام خود در آورده است. آری، این حسین و لطف ترکیب، کاری نیست که از هر کس برآید. این امر به عنوان، مهمترین علت شهرت حافظ ذکر شده است.
باید حافظ را در میان عرفا جستجو کنیم. وی یکی از معطرترین گلهایی بوستان معارف اسلامی است. باید حافظ را در این بوستان که جایگاه رشد و تعالی وی بوده است، مطالعه کنیم تا بتوانیم او و فضایی را که در آن رشد و پرورش یافته است، بشناسیم. شناسایی حافظ از عهده یک ادیب محض خارج است. در عصر حاضر، ادبای زیادی می خواهند حافظ را تشریح کنند ، در صورتی که بزرگترین ادیب جهان نیز نمی تواند حافظ را - آن چنان که سزاوار است - شرح دهد. ادیبی باید حافظ را شرح دهد که یک عارف نیز باشد، اکنون به ذکر بعضی از ویژگیهای حافظ و اشعار وی که توسط ادبا و عرفا کشف شده اند، می پردازیم.

فضای اجتماعی و سیاسی قرن هشتم

حافظ برخاسته از شیراز بود. در آن روزگار، اشعار منظومه های عرفانی ممتازی که به سنایی، عطار نیشابوری و مولوی تعلق داشتند، ورد زبان ساکنان نواحی شرقی ایران بود. از سوی دیگر، شاعران شیرازی به قول حافظ به روانی جویباری که از تنگه الله اکبر سرازیر است، به سرودن اشعار غنایی می پرداختند. طی دهها سال بین دوره سعدی و حافظ، روزگار دستخوش دگرگونیهایی شده بود تا آنکه محمد شمس الدین که بعدها به مناسبت از حفظ بودن قرآن مجید و آگهی به معارف اسلامی، متخلص به خواجه حافظ شیرازی شد، در حدود سال 700 هجری شمسی، چشم به جهان گشود. با وجود آنکه شیراز در آن مقطع از تاریخ، یکی از مراکز صوفیه به شمار می رفت، حافظ در اشعارش، صوفیان زاهد نما را به نحو زیبایی سرزنش کرده است. او صوفی را که در آن زمان یک اصطلاح عرفی بوده است، به دو گروه صوفی شایسته و صوفی ناشایسته تقسیم کرد:
نقد صوفی نه همین صافی بی غش باشد - ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد
کسانی هم که حافظ را در زمان خودش یا نزدیک به زمان او، توصیف کرده اند، القاب صوفیانه به وی نداده اند، بلکه او را فقه، عارف، حکیم و ادیب معرفی کرده اند و هر چه از تاریخ حافظ مطالعه کنیم، این مطلب روشنتر می شود که او مردی در زی علما و با روح عرفا بوده است.
از نحوه ارتباط حافظ با حکام عصر اطلاع دقیقی در دست نیست. از میان حاکمان زمان حافظ، ابواسحاق اینجو (حکومت از 722 تا 723) و شاه شجاع مظفری (حکومت از 737 تا 764) به ادب و آثار ادبی علاقه مند بودند. اما در فاصله بین حکومت این دو حاکم هنر دوست، دوران حکمرانی مبارز الدین متعصب (حکومت از 722 تا 737) بود. او از کشتار مردم بی گناه به بهانه شریعت، لذت می برد. حافظ از وی بالقب محتسب یاد می کند، یعنی مفتش منفوری که در کسب و کار و حتی مسائل خصوصی مردم دخالت می کند.
پس از مرگ شاه شجاع و حمله تیمور به ممالک شرقی ایران، آشوب در این منطقه حکمفرما شد. حافظ اندکی پس از ورود تیمور به شیراز، در سال 768، در زادگاهش شیراز، دیده از جهان فرو بست.