فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

روز جهانی پست

روز 17 مهر 1253 برابر با 9 اکتبر 1874 میلادی برای اولین بار به پیشنهاد "هنریخ ون استفان" مدیر کل پست کنفدراسیون آلمان شرقی، قرار دادی با عنوان "قرار داد برن" در زمینه تاسیس اتحادیه کل پست در برن سوئیس، توسط 22 کشور جهان به امضا رسید.
کشورهای امضا کننده بر اساس توافق به عمل آمده، یک قلمرو پستی را تشکیل دادند. این قرار داد، آزادی ترانزیت برای مبادله متقابل مراسلات را در سراسر قلمرو اتحادیه، تامین و تضمین می کرد. نام این اتحادیه پس از 4 سال با پیوستن کشورهای دیگر به "اتحادیه جهانی پست" تغییر کرد.
در سال 1969 کنگره توکیو در قطعنامه 211 خود به کشورهای عضو توصیه کرد، روز 9 اکتبر (17مهر) هر سال را به عنوان "روز جهانی پست" تعیین کنند. به این ترتیب از سال 1970 و در روز جهانی پست، بسیاری از اداره های پست در سراسر جهان به اقدامات گسترده اطلاعاتی و تبلیغاتی و تشریح نقش پست در زندگی بشر می پردازند.
اکنون بیش از 170 کشور، عضویت این اتحادیه را دارند و ایران نیز در 22 مهر 1256 شمسی (13 سپتامبر 1877 میلادی)، به عنوان بیست و نهمین عضو، به این اتحادیه پیوست.
دفتر بین المللی اتحادیه از سال 1875، مجله ماهانه به نام "اتحادیه پستی" که به هفت زبان زنده دنیا منتشر و یکی از قدیمی ترین مجلات جهان است.

پست سمبل وحدت مردمان پنج قاره جهان

محل اتحادیه در شهر برن سوئیس است و نشان آن از کره زمین و پنج انسان در حالی که نامه هایی را دست به دست می گردانند، تشکیل شده است.
پنج انسان معرف پنج قاره جهان و بیانگر وحدت و یکپارچگی ملتها در زمینه پست هستند و علت وجودی اتحادیه جهانی پست را یادآوری می کنند که جهان سرزمین واحد پستی است.
اتحادیه جهانی پست پس از اتحادیه بین المللی تلگراف و سازمان جهانی هواشناسی، سومین سازمان جهانی است که برای قانونمندی روابط پستی بین المللی و برقراری ارتباط پستی جهان، امور پستی کلیه کشورهای عضو را هدایت و کنترل می کند.

پست کهن ترین و گسترده ترین ابزار ارتباط جمعی

پست، کهن ترین و گسترده ترین نوع ابزار ارتباطی بین مردم یک کشور با ساکنان دیگر سرزمینها و مناطق جهان است. جوامع رشد یافته، برای تحقق توسعه خود، به شبکه ارتباطی توجه داشته و روی آن برنامه ریزی کلان کرده اند. پست و مخابرات با ویژگی انعطاف پذیر خود، زمینه بسیار خوبی برای رشد در جوامع سنتی و صنعتی دارند. در کنار این شبکه ارتباطی، جریانهای ارتباطی دیگری مانند راهها و وسایل ارتباط جمعی ایجاد می شود و گسترش می یابد. برای نمونه حضور یک پستچی از انجام 3000 سفر جلوگیر می کند. طبیعی است هر سفر افزون بر هزینه ای که می برد، پیامدهایی مانند اتلاف وقت، فشارهای عصبی و روحی، مشکلات حمل و نقل، اتلاف سوخت، آلودگی هوا، صرف نیروی انسانی و انواع خسارتهای احتمالی مالی و جانی را باعث خواهد شد.