فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد سوم)

علی بری دیزجی , محمد رضا مطیعان , مجید ترکاشوند

پیام امام (ره) هنگام عزیمت به پاریس

امام خمینی (ره) هنگام هجرت به پاریس، در ضمن پیامی که به ملت ایران فرستادند، دلایل هجرت خویش را اینچنین بیان فرمودند:(21)
... اکنون که من به ناچار باید ترک جوار مولا امیر المؤمنین (علیه السلام) را نمایم و در کشورهای اسلامی دست خود را برای خدمت به شما ملت محروم که مورد هجوم همه جانبه اجانب و وابستگان به آنان هستید، باز نمی بینم و از ورود به کویت با داشتن اجازه، ممانعت نموده اند، به سوی فرانسه پرواز می کنم. پیش من مکان معینی مطرح نیست. عمل به تکلیف الهی مطرح است. مصالح عالیه اسلام و مسلمین مطرح است. ما و شما، امروز که نهضت اسلامی به مرتبه بسیار حساسی رسیده است، مسئول هستیم. اسلام از ما انتظار دارد. چشم جهانینان امروز به سوی شما ملت غیور دوخته شده. دولتهای استفاده طلب به مطالعه روحیه و مقدار پشتکار ملت ما پرداخته اند. شما مردان و زنان تاریخ باید پایداری در راه کوبیدن ستمکاران و دفاع از حق را به جهانیان و نسلهای آینده ثابت کنید... سربلند باد ملتی که با فداکاری خود قدم در راه پیروزی حق برداشت و سدهای مانع از آن را یکی پس از دیگری شکست. پیروز باد رادمردانی که باخون خود عزت برباد رفته را باز گرفت و عظمت پایمال شده به دست سلاطین ستمگر را باز یافت.
من وقتی مطالعه روحیه مردان و زنان جوان از دست داده را می کنم، که شجاعانه در مقابل مصایب ایستادگی کرده و می کنند، برای خود احساس شرمندگی می کنم، من می بایست با مصیبتهای شما قدم به قدم همراه و آنچه شما دیده اید، دیده باشم. مع الاسف نتوانستم در بین شما باشم و آنچه شما لمس کردید، بکنم، لکن، از این راه دور چشمم به شما روشن و قلبم برای سلامتی امت اسلامی می طپد. از خداوند تعالی عظمت اسلام و سلمین و کوتاه شدن دست اجانب و وابستگان آنان را مسئلت می نمایم. عصر روز 14 مهر 1357، امام و همراهان به بغداد منتقل و شب را در هتلی (هتل دارالسلام)به سر برده و روز بعد این مهاجر بزرگ زمان با کاروان کوچک همراهش، برای خدا، به سوی خدا و در راه خدا هجرتی تاریخی، سرنوشت ساز را آغاز نمود، در پاریس این کاروان مورد استقبال چند تن از مشتاقان، از جمله آقای دکتر حبیبی قرار گرفت. امام (ره) پس از چند روز اقامت در منزلی در پاریس، به علت آنکه دولت فرانسه مصاحبه با خبرنگاران و نیز شرکت در برنامه های نماز جماعت و اجتماعات سیاسی را برای ایشان ممنوع اعلام کرده بود، ضمن پذیرش موقت شرایط و محدودیتهای دولت فرانسه، به مکانی در حومه شهر پاریس به نام نوفل لوشاتو نقل مکان کردند.
اقامت امام (ره) در پاریس بر خلاف تصور رژیم که می اندیشید فاصله بین تهران و پاریس باعث بروز محدودیتهای زیادی در ارتباط بین امام (ره) و طرفدارانش می شود، باعث تسریع در رشد انقلاب شد، زیرا پاریس مکانی مناسب برای فعالیتهای سیاسی بود و بدین سان شهرک نوفل لوشاتو که دیر زمانی مکانی آرام و بدون سر و صدا بود به خبر سازترین نقطه جهان تبدیل گردید، زیرا سیل گزارشگران، خبرنگاران، عکاسان و فیلمبرداران به آن مکان سرازیر گردید و دولت فرانسه بر خلاف میلش نتوانست مانع مصاحبه ها و ملاقتهای خبرنگاران و بطور کلی فعالیتهای ایشان بشود. بدین ترتیب امام در طول چند ماه اقامت در پاریس(22)، ضمن انجام مصاحبه با خبرنگاران و دیدار با شخصیتهای مختلف فرانسوی، ایرانی و دیگر ممالک دنیا، به افشاگری رژیم پهلوی و حامی اصلیش آمریکا پرداخته و ندای مظلومیت ملت ایران را به گوش جهانیان رساندند. علاوه بر این با تماس تلفنی مستمر با طرفدارانشان در ایران و ارسال پیامهای کتبی ملت را برای انقلاب آمده ساختند. امام (ره) تکیه کلامشان این بود که شاه باید برود و سرانجام در روز 26 دی ماه 1357 شاه از ایران خارج و به مصر رفت.

روز جهانی پست: 17 مهر 1253/9 اکتبر 1874

پست یکی از عمده ترین نهادهای اجتماعی بازمانده از ادوار کهن است. پیام و پیام رسانی به عنوان یک نیاز اجتماعی، از آغاز زندگی شهر نشینی همواره مطرح و پست به منزله عامل تأمین کننده این نیاز، از دیر باز نقش تعیین کننده در زندگی اجتماعی انسان داشته است.
این نهاد دیرینه اجتماعی، امروزه با مجهز شدن به پیشرفته ترین امکانات، سهم و نقش بیشتری در پیام رسانی پیدا کرده است. در شرایط کنونی ارتباط پستی سازماندهی شده، فاصله ها را از بین برده، زمان را کاهش داده و در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به عنوان عاملی زیر بنایی، پیشتاز حرکت عمومی است. این شبکه عظیم و درهم تنیده، می تواند در گسترش رفاه عمومی و ارتقای دانش و فرهنگ اجتماعی سهیم باشد. پست در مبادلات اقتصادی، خریدار را به عرضه کننده کالا نزدیک می کند و مبادلات پولی را سرعت می بخشد. پست بشر امروز را از انزوای اجتماعی می رهاند و به عنوان عامل نزدیکی ملت ها به یکدیگر، نقشی اساسی ایفا می کند و در نهایت وحدت و همبستگی فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی بین افراد حقیقی و حقوقی را در گستره ای فراسوی مرزها ممکن می سازد.

سابقه پست در ایران

ارتباط پستی در ایران، قدمتی سه هزار ساله دارد. برخی از مورخین، ایرانیان را مبتکر این ارتباط می دانند، ولی با این وجود، پست در کشور ما هیچگاه شکوفایی و توسعه در خور را نداشته و خدمات پستی در مقاطع گوناگون تاریخی در اختیار نخبگان جامعه قرار داشته است. حتی در طول 150 سال گذشته که ارتباط پستی در جوامع صنعتی، نقش اساسی در روند توسعه و پیشرفت داشته، در ایران به علل گوناگون، ناشناخته و دور از دسترس مردم مانده است. سابقه فعالیتهای مربوط به ارایه خدمات پست و تلگراف و تلفن در ایران به شیوه جدید، تقریباً به یک قرن پیش بر می گردد. تا پیش از سال 1297 ه ق، پست در ایران به صورت اداره فعالیت داشت. در این سال به واسطه موفقیتهایی که به دست آمده بود، ناصر الدین شاه دستور داد تا موسسه پست آن روز به وزارت تبدیل شود و اداره آن را به امین الملک، وزیر وظایف و رئیس دارالشورا سپرد. در سال 1303 ه ق، کتابچه کوچکی در 52 صفحه به نام تعرفه اداره جلیله پست خانه ایران با چاپ سنگی منتشر شد. در این رساله نقشه هایی از کلیه تلگرافخانه ها، پستخانه ها و چاپارخانه ها و خطوط پستی آمده بود. به موجب محتویات آن رساله، کشور در سال 1303 دارای 7 خط اصلی و پنج خط فرعی پست بوده است.
پس از صدارت امیر کبیر، تحولات تازه ای در پست کشور ایجاد شد، به نحوی که فعالیت پستی کشورهای استعمارگر تعطیل شد و پیکهای پست ایران، با نظم و نظامی که امیر کبیر در ترکیب وزارت پست ایجاد کرده بود، با سرعت و دقت بسیار، امور مراسلاتی را انجام می دادند.
در سال 1327 ه ق اداره تلگراف به پست اضافه شد و نام وزارت پست و تلگراف به خود گرفت. در 1350 ه ق، این وزارت طرح خرید سهام شرکت تلفن را به مجلس داد.
پس از تصوب مجلس و خرید سهام شرکت تلفن، این وزارتخانه به وزارت پست و تلگراف و تلفن تبدیل شد و از این سال به بعد توسعه همه جانبه ای یافت.