روزها و رویدادها (جلد سوم)

نویسنده : علی بری دیزجی، محمد رضا مطیعان، مجید ترکاشوند

سخنی در آغاز

تاریخ آئینه تمام نمای ملتهاست. با تفحص و دقت در آن می توان ضعف و قوت اقوام را دریافت و از این روست که گذشته را چراغ راه آینده دانسته اند. در فرهنگ دینی ما سیر در زمین و بررسی زندگی ملل و عبرت گرفتن و درس آموزی از آنها مورد تذکر و توجه می باشد.
در این بیان بررسی تاریخ سیاسی کشور ما برای آحاد مردم بالاخص جوانان و نوجوانان حائز اهمیت جدی است. زوایای تاریک و پنهانی که دانش پژوهان و جستجوگران و دانشجویان می باید هر چه بیشتر بدان بپردازند تا با روشن شدن آن چهره های خدوم و خدمتگزار و وابستگان به بیگانه و خائنین نشان داده شوند.
تأثیر سید جمال الدین اسد آبادی به عنوان سلسله جنبان حرکتهای اسلامی در تاریخ سیاسی میهن انکارناپذیر است. فردی که لحظه ای از تلاش و پویایی فروگذار نکرد و در واقعه تنباکو با به صحنه کشاندن علماء، توده های مردم را در جهت استیفاء حقوق خود بسیج نمود.
دوران حکومت قاجار مشحون از خیانتها و خباثتهاست و هیچ گاه اجازه نورافشانی تک ستاره های ارزشمندی که کوتاه ظاهر شدند داده نشد و نهضت مشروطیت در نهایت با کودتای رضاخان جز نامی از آن باقی نماند و مجاهدتها و جانفشانیها حاصلی که انتظار می رفت را به بار نیاورد آن گاه تندباد حوادث وزیدن گرفت و اتفاقات جهانی منجر به حوادث 25 شهریور 1320 و روی کار آمدن محمد رضا شد اما این بار از شیوه های جدید و نوینی برای دین زدایی و تخدیر توده ها بهره جویی شد. روی کار آمدن دولت دکتر مصدق که حاصل پیوند مذهب و ملیت و روحانیت متعهد و مبارز و روشنگران مستقل مردمی بود با دسایس مختلف دوام نیاورد تا آنکه سرانجام جنبش حق جوی ملت مسلمان ایران تحت زعامت مرجعی بزرگ با حادثه 15 خرداد ابعاد گسترده ای یافت که پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن 57 مولود آن شجره طیبه است.
این مجموعه تلاش دارد به یاری خداوند متعال به سهم خود زوایایی از تحولات تاریخی و فرهنگی و اجتماعی ایران و جهان بالاخص حرکت انقلاب اسلامی و پیامدهای آن را برای علاقمندان روشن نماید و بدون شک نقطه نظرات محققین و دانشجویان و اساتید در تکمیل و رفع نواقص این نوشته مفید و سازنده خواهد بود و ما را نیز مرهون الطاف خویش قرار خواهند داد.
نشر زهد
ح- وقوفی

فصل پائیز: رویدادهای مهر

روز بازگشایی مدارس

اول مهر
قال علی (علیه السلام): ان العلم حیوه القلوب من الجهل و نور الابصار من العمی و قوه الابدان من الضعف(1)
علی (علیه السلام) فرمودند: به درستی که علم سبب زنده کردن دلها از نادانی و روشنایی بخشیدن چشمها از کوری (جهالت) و توان بخشیدن بدنها از ضعف است.
با آغاز سال تحصیلی در اول مهر، همه ساله میلیونها دانش آموز به شوق آموختن دانش، روانه مدارس می شوند. در این میان، تلاش دانش آموزان خرد سال و ابتدایی بسیار تماشایی است. این تکاپو، جلوه زیبایی را به جامعه می بخشد، گویی که خونی تازه به رگهای حیات کشور اسلامی عزیزمان وارد شده است و این چنین، تجسم پرمعنایی از نسل آیند به اذهان خطور می کند.
نسل فردا باید آن چنان سازنده جلوه کند که در خور فردای نسل باشد. این نسل باید کوله بار تجربه و دانش نسل گذشته را ره توشه خود کند و دمادم بر میزان شعور و آگاهی خود بیفزاید.
برای سازندگی، هیچ راهی، اعم از انتقال فن آوری روز، وارد کردن متخصصان و مستشاران خارجی، ایجاد مناطق آزاد تجاری و...، مناسبتر از توجه عمیق به امر مهم تعلیم و تربیت نمی باشد. سرمایه گذاری بر روی انسان، به معنای سرمایه گذاری بر روی مولد فن آوری است. اگر برای این سرمایه گذاری تدابیر لازم اندیشیده شود، به خودکفایی در فن آوری نو خواهیم رسید و میتوانیم نیازهای تخصصی ملل دیگر را نیز بر آورده کنیم. صاحبنظران، امر آموزش و پرورش را یک سرمایه گذاری افزوده می دانند، یعنی هزینه ای که صرف یک دانش آموز می شود، سودی چند برابر می دهد. اگر با این دیدگاه برای آموزش و پرورش برنامه ریزی کنیم، به نتیجه مثبت تری از تعلیم و تربیت خواهیم رسید.
آموزش و پرورش بطور مستقیم در تحول و پیشرفت سایر نهادهای اجتماعی نیز نقش بنیادی و زمنیه ساز دارد، این رو، ضعف یا قوت این نهاد در نهایت به ضعف یا پیشرفت سایر نهادهای اجتماعی منجر می شود.