فهرست کتاب


فرهنگ جامع سخنان امام هادی(علیه السلام)

گروه حدیث پژوهشکده باقرالعلوم

تفسیر آیه ی شریفه ی «لیغفر لک اللَّه ما تقدم»

[45]-45- استرآبادی نقل می کند که:
از امام هادی(علیه السلام) پیرامون آیه ی شریفه ی: «تا خداوند از گناه گذشته و آینده ی تو درگذرد»، پرسیدند، فرمود: پیامبر خدا(صلی اللّه علیه و آله و سلم) کدام گناه گذشته و آینده ای دارد؟ این گناهان گذشته و آینده ی شیعیان علی(علیه السلام) است، که خدا آن را بر دوش پیامبر(صلی اللّه علیه و آله و سلم) می نهد، و از همه، بخاطر او در می گذرد.

تفسیر آیه ی شریفه ی «یوم یعض الظالم علی یدیه»

[46]-46- مجلسی(ره) نقل می کند که:
به متوکل [عباسی ] خبر دادند که امام هادی(علیه السلام) آیه شریفه ی: «و روزی که ستمکار دست های خود را می گزد، [و] می گوید: ایکاش با پیامبر راهی بر می گرفتم»، را به خلیفه ی اول، و دوم تطبیق می کند.
متوکل گفت: با او چکار کنیم؟
گفتند: مردم را جمع کن، و از او در حضور مردم بپرس، اگر همان پاسخ را داد، مردم به حسابش می رسند، و اگر غیر آن را گفت: نزد یاران خود رسوا می شود.
متوکل همه ی قضات و بنی هاشم و یاوران خود را فراخواند، و [در جمع آنان ] از امام(علیه السلام) پرسید، امام(علیه السلام) فرمود: اینان کسانی هستند که خدا با کنایه از ایشان سخن گفته است، و بر ایشان منت نهاده و عیبشان را پوشانده است، آیا امیر می خواهد آنچه را خدا پوشانده، آشکار کند؟
متوکل گفت: [نه ] نمی خواهم.

تفسیر آیه شریفه «بل هم أضل»

[47]-47- طوسی (ره) با سند خود از عبیداله بن محمّد تمیمی نقل می کند که گفت:
در سامراء از سرورم ابوالحسن امام هادی(علیه السلام) شنیدم می فرمود: اراذل و اوباش، قاتلان پیامبران اند، و عامه [به معنی عامیان و افراد بی فرهنگ جامعه ]، نامی است که از عمی [به معنی نابینایی ] گرفته شده است، خداوند نپسندید که ایشان را به چارپایان تشبیه کند، تا فرمود «بل هم أضل»: «بلکه گمراه ترند».
﴿صفحه 154﴾