فهرست کتاب


احکام خانواده مطابق با فتاوای حضرت امام خمینی (ره)

عبدالرحیم موگهی‏

ب. احکام تماس

1.هر کس نگاه کردن به او حرام است تماس بدنی با او نیز حرام است، پس تماس بدنی زن نامحرم با مرد نامحرم و به عکس جایز نیست.(610)
2.دست دادن مرد نامحرم با زن نامحرم جایز نیست، و اگر از زیر پارچه و لباس باشد اشکالی ندارد؛ ولی بنابر احتیاط دست زن را فشار ندهد.(611)
نگاه کردن و تماس بدنی دارای موارد استثنا نیز است، برخی از آنها عبارتند از:
1. نگاه کردن و لمس نمودن پسر بچه و دختر بچه غیر ممیز، اگر از روی شهوت نباشد، اشکالی ندارد؛ ولی برای مرد احتیاط آن است که دختربچه شش ساله نامحرم را نبوسد و در دامان خود نگذارد، ولی کمتر از سن مزبور و بدون شهوت اشکالی ندارد.(612)
2. اگر در حال ناچاری، زن بخواهد زن دیگر یا مردی غیر از شوهر خود را تنقیه کند یا عورت او را آب بکشد، باید چیزی در دست کند که دست او به عورت نرسد.
و همچنین است اگر مرد بخواهد مرد دیگر یا زنی غیر زن خود را تنقیه کند یا عورت او را آب بکشد.(613)
3. اگر مرد برای معالجه زن نامحرم ناچار باشد که او را نگاه کند و دست به بدن او بزند اشکال ندارد؛ ولی اگر با نگاه کردن بتواند معالجه کند، نباید دست به بدن او بزند، ولی اگر با دست زدن بتواند معالجه کند، نباید او را نگاه کند.(614)
4. اگر انسان بدون قصد لذت به صورت و دستهای زنهای اهل کتاب مثل زنهای یهود و نصارا نگاه کند، در صورتی که نترسد که به حرام بیفتد، اشکال ندارد.(615)
5. نگاه به نامحرم و تماس بدنی با وی در مقام ضرورت حرام نیست، مانند این که بخواهد کسی را از غرق شدن و یا سوختن نجات دهد و چاره ای نیست جز آنکه او را نگاه و لمس کند. و در مقام ضرورت باید به مورد اضطرار و در مورد اضطرار باید به مقدار ضرورت اکتفا نماید؛ یعنی اگر با نگاه - نه تماس بدنی - اضطرار او برطرف می شود باید به همین اکتفا کند و به عکس.
و برای نگاه و یا تماس بدنی هم فقط به مقدار ضرورت هر یک از آنها را انجام دهد.
پس جایز نیست به جای یکی، دیگری را انجام دهد و یا بیشتر از مقدار ضرورت را مرتکب شود.(616)
6. در هر موردی که رعایت چیزی در نظر شارع اهمیت بیشتری از رعایت حرمت نگاه و لمس دارد و با آن معارضه کند، می توان آن مورد را انجام داد.(617)
7. نگاه کردن به پیرزنانی که از حد ازدواج گذشته اند جایز است؛ البته به مواضعی که به طور عادی پیداست، مانند قسمتی از موها و یا دستها و نظیر آن؛ ولی به جاهایی که معمولا آن را می پوشانند نباید نگاه کرد.(618)

سه. احکام گفت و گو با نامحرم

اقوا آن است که شنیدن صدای زن بیگانه [برای مرد] جایز است در صورتی که قصد لذت و ریبه در آن نباشد.
و همچنین برای زن جایز است که صدایش را به مردان بیگانه بشنواند در صورتی که ترس فتنه نباشد، اگر چه احوط در غیر مقام ضرورت، ترک آن است بویژه اگر زن، جوان باشد.
و گروهی شنیدن و شنواندن صدا را حرام دانسته اند ولی این، نظریه ضعیفی است، البته بر زن حرام است که با مردان با کیفیت مهیج و به صورت نازک کردن گفتار و نرم کردن سخن و زیبا کردن صدا گفت و گو کند، زیرا کسی که در قلبش مرض است طمع می کند.(619)

سخنرانی بانوان در حضور نامحرم

قرآن خواندن زن با صدای بلند یا سخنرانی خواهران در حضور نامحرمان و شرکت مردان در این گونه مجالس و نظایر آن، مشروع است؟
باسمه تعالی؛ میزان در مشروع بودن و نبودن، نداشتن مفسده و داشتن آن است.(620)