فهرست کتاب


احکام خانواده مطابق با فتاوای حضرت امام خمینی (ره)

عبدالرحیم موگهی‏

چهار. راه های ثابت شدن نجاست

1. نجاست هر چیز از سه راه ثابت می شود:
اول: آنکه خود انسان یقین کند چیزی نجس است، و اگر گمان داشته باشد چیزی نجس است لازم نیست از آن اجتناب نماید.
بنابراین غذا خوردن در قهوه خانه و مهمان خانه هایی که مردمان لاابالی و کسانی که پاکی و نجسی را مراعات نمی کنند، در آنها غذا می خورند، اگر انسان یقین نداشته باشد غذایی را که برای او آورده اند نجس است اشکال ندارد.
دوم: آنکه کسی که چیزی در اختیار اوست بگوید آن چیز نجس است، مثلا همسر انسان یا نوکر یا کلفت بگوید ظرف یا چیز دیگری که در اختیار اوست نجس می باشد.
سوم: آنکه دو مرد عادل بگویند چیزی نجس است، و نیز اگر یک نفر عادل هم بگوید چیزی نجس است، بنابر احتیاط واجب باید از آن چیز اجتناب کند.(54)
2. چیز نجسی که انسان شک دارد پاک شده یا نه، نجس است، و چیز پاک را اگر شک کند نجس شده، یا نه، پاک است. و اگر هم بتواند نجس بودن یا پاک بودن آن را بفهمند لازم نیست وارسی کند.(55)

پنج. راه ناپاک شدن چیزهای پاک

1. اگر چیز پاک به چیز نجس برسد و هر دو یا یکی از آنها به طوری تر باشد که تری یکی به دیگری برسد، چیز پاک نجس می شود. و اگر تری به قدری کم باشد که به دیگری نرسد، چیزی که پاک بوده نجس نمی شود.(56)
2. اگر چیز پاکی به چیز نجسی برسد و انسان شک کند که هر دو یا یکی از آنها تر بوده یا نه، آن چیز پاک نجس نمی شود.(57)
3. زمین و پارچه و مانند اینها اگر رطوبت داشته باشد، هر قسمتی که نجاست به آن برسد نجس می شود و جاهای دیگر آن پاک است. و همچنین است خیار و خربزه و مانند اینها.(58)
4. هرگاه شیره و روغن، روان باشد، همین که یک نقطه از آن نجس شد، تمام آن نجس می شود؛ ولی اگر روان نباشد، نجس نمی شود.(59)
5. اخلاطی که از بینی یا گلو می آید، اگر خون داشته باشد جایی که خون دارد نجس، و بقیه آن پاک است.
پس اگر به بیرون دهان یا بینی برسد، مقداری را که انسان یقین دارد جای نجس اخلاط به آن رسیده نجس است، و محلی را که شک دارد جای نجس به آن رسیده یا نه، پاک می باشد.(60)

شش. احکام ناپاک ها

1. خوردن و آشامیدن چیز نجس حرام است. و نیز خورانیدن عین نجاست به اطفال در صورتی که ضرر داشته باشد حرام می باشد، بلکه اگر ضرر هم نداشته باشد بنابر احتیاط واجب باید از آن خودداری کنند ولی خوراندن غذاهایی که نجس شده است به طفل حرام نیست.(61)
2. اگر انسان ببیند کسی چیز نجسی را می خورد یا با لباس نجس نماز می خواند، لازم نیست به او بگوید.(62)
3. اگر جایی از خانه یا فرش کسی نجس باشد و ببیند بدن یا لباس یا چیز دیگر کسانی که وارد خانه او می شوند با رطوبت به جای نجس رسیده است، لازم نیست به آنان بگوید.(63)
4. بچه ممیّزی که خوب و بد را می فهمد اگر تکلیفش هم نزدیک است اگر بگوید چیزی را آب کشیدم، دوباره باید آن را آب کشید، ولی اگر بگوید چیزی که در دست اوست نجس است، احتیاط آن است که از آن اجتناب کنند، اگر چه بعید نیست اعتبار قول صبیّ(64) مُراهِق.(65)