اهمیت و جایگاه اعتکاف از نگاه قرآن و اهل بیت علیهم السلام

نویسنده : تقی حسینی تاش

مقدمه

یکی از سنت های معموله و یکی از راههای شناخته شده و به یادگار مانده از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) که برای نیل به هدف بزرگ تزکیه و تهذیب نفس و سیر و سلوک آدمی به سوی کمال و تعالی روح مفید و ارزشمند است مسأله اعتکاف می باشد.
اعتکاف عملی مستحب و پسندیده است که شخص با گرفتن روزه در مسجد مشغول عبادت می شود مدت آن نزد شیعه حداقل سه روز است.
اعتکاف بریدن از دنیا و پناهنده شدن به مسجد است که در این ایام انسان روحیه خود را بازسازی می کند.(1)
این عمل معنوی و اجتماعی باعث ترقی روح و روان انسان می شود و انسان را به خدای متعال نزدیکتر می کند.
به حمدالله بعد از انقلاب اسلامی ایران به رهبری بزرگ مرد جهان اسلام زعیم حوزه های دینی این عمل در بین روحانیون و دانشجویان و جوانان و اقشار مختلف مردم روز به روز از رونق بیشتری برخوردار شده و مردم خوب و فهیم علاقه هرچه بیشتری به این عمل نشان می دهند. به امید خداوند و توجه حضرت بقیه الله الاعظم (روحی له الفداء) برآن هستیم تا در این مختصر اهمیت و جایگاه اعتکاف را از لسان قرآن کریم و ائمه معصومین (علیهم السلام) بیان کنیم و فصول بحث را به نیت 5 تن که درود خداوند بر آنها باد در 5 فصل تنظیم کردیم، تا گام کوچکی باشد برای هرچه باشکوه تر برگزار شدن اعتکاف و استفاده از آن، انشاءالله.

فصل اول: واژه شناسی اعتکاف

اعتکاف در لغت

اعتکاف در لغت به معنی عکفه یعکفه بالضم و یا عکف یعکفه بالکسر عکفا حبسه و وقفه - حبس و وقف چیزی را گویند.
عکف فلان فی المسجد، أی اقامه به لازمه و حبس نفسه فیه لایخرج منه الالحاجه الانسان.
عکوف بالضم - ای عاکفون ای مقیمون ملازمون(2).