فهرست کتاب


نخستین معصوم پیامبر أعظم (صلی الله علیه وآله)

جواد فاضل‏

11- میمونه بنت حارث

وی از قبیله بنی هلال بود. مادرش هند نام داشت. چند بار شوهر کرده بود و از این شوهرها چهار دختر داشت که خوشبخت ترین دختران عرب به شمار می آمدند.
درباره هند مادر میمونه گفته اند:
هی اکرم عجوز جمعت علی الارض اصهاراً؛ هیچ پیرزنی این طور نتوانسته بود برای خود داماد فراهم کند.
دختر اولش میمونه بود که پس از دو شوهر همسر رسول خدا شد و دختر دومش ام فضل بود که با عباس بن عبدالمطلب ازدواج کرد و فرزندان عباس و خلفای بنی عباس از نسل ام فضل به وجود آمده اند. دختر سومش اسماء بود که ابتدا همسر جعفر بن ابی طالب شد و عبدالله بن جعفر را به دنیا آورد و بعد همسر ابوبکر شد و در خانه اش پسری مانند محمد بن ابی بکر زایید و بعد همسر علی مرتضی شد و از علی (علیه السلام) صاحب پسری به نام یحیی شد.
دختر چهارم این زن، زینب بود که همسر حمزة بن عبدالمطلب عموی رشید پیغمبر شد.
باری میمونه در سال هفتم هجرت در ارض سرف با رسول اکرم ازدواج کرد و به سال شصت و یکم هجرت، باز هم هنگامی که از مکه به مدینه باز می گشت در ارض سرف بدرود حیات گفت و مزارش را در همان جا که جای عروسیش بود به نام قبه زفاف بنیان کردند. خواهرزاده اش عبدالله بن عباس بر جنازه اش نماز خواند.

12- ماریه بنت شمعون

به ماریه قبطیه معروف است زیرا مقوقس این دختر مسیحی را به عنوان کنیز از مصر به درگاه رسول اکرم فرستاده بودند. ماریه مسیحی بود؛ ولی مسلمان شد و در ردیف همسران پیغمبر قرار گرفت.
ماریه تنها زنی بود که پس از خدیجه در خانه رسول اکرم فرزند به جهان آورد. فرزندش پسری به نام ابراهیم بود که در هفده ماهگی درگذشت و ماریه، خود در سال هیجدهم هجری دنیا را ترک گفت. وی را در قبرستان بقیع به خاک سپردند.
اگر چه ماریه قبطیه را در اعداد کنیزان رسول اکرم می شمارند و عنوان ام المؤمنین به وی نمی دهند؛ اما نگارنده به نام این که این زن در خانه رسول الله صاحب فرزند شد و فرزندش را امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا بسیار دوست می داشتند، تبرکاً نامش را در ردیف زنان پیغمبر نگاشته و بدین ترتیب تاریخ همسران رسول اکرم را تکمیل کرده است.

کسانی که در مسجد رسول کرم اذان می گفتند

رسول اکرم پنج مؤذن داشت:
اول بلال بن رباح که معروف به بلال حبشی است.
می گویند وقتی حبشه به حضور پیغمبر شرفیاب شد به زبان حبشی این شعر را سرود:
اره، بره، کنکره - کرا، کری، مندره
پیغمبر به حسان بن ثابت دستور فرمود این شعر را ترجمه کند.
حسان گفت: یا رسول الله بلال چنین می گوید:
و اذالمکارم فی آفاقنا ذکرت - فانما بک فینا یضرب المثل
وقتی در کشور ما از مکارم و نیکویی سخن به میان می آید به نام تو مثل می زنند و تو را نمونه مکارم و فضایل می شمارند.
این بلال پس از رحلت رسول از مدینه به شام هجرت کرد و در زمان خلافت عمر در شام بدرود حیات گفت.
دومین مؤذن مسجد اعظم مدینه، عمرو بن ام مکتوم بود که نابینا بود؛ ولی مع هذا اوقات را به خوبی می شناخت.
سومین مؤذن او ابومخدوره اوس بن مغیر بود. مؤذن چهارم پیغمبر سعد بن عبدالرحمن و مؤذن پنجمین عبدالله بن زید انصاری بود.