فهرست کتاب


نخستین معصوم پیامبر أعظم (صلی الله علیه وآله)

جواد فاضل‏

2- سوده بنت زمعه

سوده دختر زمعه از طایفه قریش بود. او همسر پسرعمویش سکران بن عمرو بود. با شوهرش به دین اسلام درآمد و پس از مرگ شوهرش چند سال تنها نشست تا وقتی که خدیجه بدرود حیات گفت، او با رسول خدا ازدواج کرد.

3- عایشه بنت ابی بکر

عایشه دختر عتیق بن عثمان (ابوبکر بن ابی قحافه) او هم قرشی و از طایفه تیم است. هفت ساله بود که در مکه به عقد پیغمبر درآمد و پس از هجرت به مدینه با رسول اکرم زفاف کرد. وی از زنان داهیه تاریخ به شمار می رود. زنی بود بسیار باهوش، بسیار قوی دل و بسیار جاه طلب. در خلافت پدر موقعیتی به سزا داشت. هنوز پیغمبر زنده بود که این زن به خاطر پدرش فعالیت می کرد.
موجبات قتل عثمان بن عفان با دست همین عایشه به وجود آمد و با دست همین عایشه پیراهن خون آلود عثمان بر سر نیزه رفت و بلوای بصره بر پا شد.
عایشه در مذهب متشیعه، زنی نابکار و مطرود است؛ اما علمای عامه یک چهارم احکام شرعیه خود را از احادیث و روایات عایشه تدوین و تنظیم کرده اند.
عایشه در شب سه شنبه هفدهم ماه رمضان سال پنجاه و هشتم هجرت در سن شصت و سه سالگی دیده از جهان فروبست.
ما شرح زندگی و فعالیت های سیاسی این زن را در کتاب دومین معصوم که شرح حال امیرالمؤمنین (علیه السلام) است به تفصیل خواهیم نگاشت.
وی از رسول اکرم فرزندی نداشت و به همین جهت خواهرزادگان خود یعنی فرزندان زبیر را فرزند خود می شمرد.
ابوهریره بر جنازه اش نماز خواند و با دست خواهرزاده های خود در قبرستان بقیع به خاک رفت.

4- حفصه بنت عمر بن خطاب

این حفصه در ابتدای زندگی با خنیس بن حذافه ازدواج کرد. زن و شوهر با هم مسلمان شده بودند و با هم به مدینه هجرت کردند. خنیس پس از واقعه احد بدرود زندگی گفت. عمر به خاطر دختر بیوه اش نگران بود. یک بار او را به ابوبکر و یک بار به عثمان عرضه داشت. این دو نفر از ازدواج با حفصه خودداری کردند. سرانجام به شرف همسری با رسول اکرم افتخار یافت.
رسول الله (صلی الله علیه وآله) یک بار این حفصه را طلاق داد. اما دوباره به الحاح و التماس عمر رجوع فرمود.
حفصه عایشه بسیار نزدیک و همراز بود؛ اما در عین حال سعی می کرد پدر خود را بر پدر عایشه رجحان دهد. منتها این زن بسیار کوچک تر و ضعیف تر از آن بود که بتواند با عایشه کوس برابری بکوبد.
حفصه هم از روات حدیث است. علمای عامه از حفصه نیز احادیث و اخبار روایت می کنند، در سال چهل و پنجم هجرت در سن شصت سالگی به روزگار حکومت معاویة بن ابی سفیان در مدینه بدرود حیات گفت.