طب الصادق علیه السلام (تغذیه و خوراکی ها در فرهنگ طب الصادق )

نویسنده : دکتر محمد دریایی

الف - کمی عبادت

المحاسن
- به نقل از حَفص به غیاث، از امام صادق(ع) - : ابلیس برای یحیی بن زکریا چهره آشکار ساخت و ناگاه یحیی دید که از هر چیزی بر او آویزه هایی است و از او پرسید: ای ابلیس! این آویزه ها چیست؟
گفت: اینها، هوسهایی است که آدمیزاده را بدانها گرفتار ساخته ام.
پرسید: آیا از این ها چیزی برای من هم هست؟
گفت: شاید (روزی) سیر شده باشی و در نتیجه، این سیری، تو را از نماز و یاد خدا، سنگین کرده باشد.
یحیی گفت: با خداوند، عهد می بندم که هرگز شکم خویش را از خوراک، پُر نکنم. ابلیس هم گفت: با خداوند، عهد می بندم که هرگز مسلمانی را اندرز ندهم!
امام صادق(ع)
سپس فرمود: ای حَفص! جعفر و خاندان جعفر را با خدا این عهد است که هیچ گاه شکم خویش را از خوراک، پر نکنند و جعفر و خاندان جعفر را با خدا این عهد است که هرگز برای دنیا کار نکنند.

ب - دوری از خداوند

امام صادق علیه السلام : دورترین مردمان از خداوند، کسی است که شکمش پر باشد.
امام صادق علیه السلام : خداوند (عز و جل) پرخوری را دشمن می شمارد.
امام صادق علیه السلام : شکم با خوردن، سرکش می شود. نزدیک ترین حالت بنده به خداوند (عز و جل) هنگامی است که شکمش سبک باشد و دورترین حالت بنده از خداوند (عز و جل) نیز آن هنگام است که شکمش پر باشد.

ج - گرسنگی در روز قیامت

امام صادق علیه السلام : پیامبر خدا، صدای آروغ مردی را شنید. فرمود: ای بنده خدا! آروغت را کوتاه کن، زیرا کسانی که در روز قیامت، بیشترین گرسنگی را می کشند، آنانی هستند که در دنیا سیرترین مردم بوده اند.