چهره های درخشان سامرّاء حضرت امام هادی و امام عسکری علیهماالسلام

نویسنده : حاج شیخ علی ربانی خلخالی

عنایت به برادر

معتمد امام حسن عسکری علیه السلام را با برادرش جعفر در دست علی بن حزین زندانی کرد و پیوسته از او، حال حضرت را می پرسید.
او می گفت: روزها روزه دار و شب ها در عبادت است.
تا آن که روزی پرسید و علی همان جواب را داد.
معتمد گفت: همین ساعت نزد او برو و به او از جانب من سلام برسان و بگو: برو به منزلت به سلامت.
علی گفت: به سوی زندان رفتم، دیدم بر درب زندان الاغی زین کرده مهیّا است، وارد زندان شدم، دیدم آن حضرت نشسته و کفش و عبای خود را پوشیده و آماده بیرون شدن از زندان و به منزل رفتن است. چون مرا دید برخاست، من رسالت خود را ادا کردم.
حضرت به الاغ سوار شد، ایستاد.
عرض کردم: برای چه ایستاده ای ای آقای من؟
فرمود: تا جعفر بیاید.
عرض کردم: من به رهایی شما مأمورم.
فرمود: برو به خلیفه بگو: ما با هم از یک خانه آمده ایم، این چگونه می شود؟
آن مرد رفت و برگشت و گفت: خلیفه گفت: من جعفر را به خاطر تو آزاد کردم.

چرا از دیدار ما غافلی؟

محمد بن علی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر گوید:
پریشانی ما به نهایت رسید. به پدرم گفتم: کرم و سخاوت ابی محمد امام حسن عسکری علیه السلام مشهور است. خوب است ما هم به سراغ او برویم امید است به ما نیز اکرام و انعام نماید.
رهسپار منزل حضرت شدیم، در راه پدرم گفت: سخت محتاجم و اگر حضرت پانصد درهم به من بدهد و دویست درهم آن را هزینه پوشاک و دویست درهم آن را صرف خوراک و صد درهم را هم جهت مایحتاج اهل و عیالم قرار دهم خوب است.
من هم از خاطرم گذشت که اگر حضرت سیصد درهم به من بدهد تا الاغی بخرم و اسباب معیشت فراهم آورم و بقیه را صرف دامادی کنم خوب است.
به در خانه حضرت رسیدیم، غلامی بیرون آمد و گفت: علی بن ابراهیم و پسرش وارد شوند.
سلام و احوالپرسی کردیم. حضرت به پدرم فرمود: چرا از دیدن ما غافلی؟
عرض کرد: هم تنبلی و هم مشغولیت مانع شده است.
ساعتی نشستیم و چون خواستیم بیرون بیاییم، به دهلیز خانه که رسیدیم غلامی آمد و کیسه ای به دست پدرم داد و گفت: پانصد درهم است، دویست درهم برای هزینه پوشاک و دویست درهم برای خوراک و صد درهم برای مایحتاج زندگی.
و کیسه ای هم به من داد و گفت: سیصد درهم است، و همان گونه که نیت کرده بودیم، یکی یکی را بیان فرمود.
اما من قصد کرده بودم به جبل روم و از آنجا همسر انتخاب کنم، فرمود: به جبل مرو، بلکه به سورا برو که تو را در آنجا گشایش کار است.
من به فرموده حضرتش عمل کردم و به سورا رفتم و مرا در آنجا نفع های بسیاری به دست آمد و امروز از برکت آن، صاحب دوهزار دینارم و همواره در ترقّی هستم.(60)

شکوه از فقر و تنگدستی

محمد بن حمزه طی نامه ای به امام حسن عسکری علیه السلام نوشت و به وسیله ابوهاشم جعفری خدمت آن امام فرستاد و از آن حضرت درخواست کرد که به توجه آن بزرگوار از فقرا و تنگدستی نجات یابد.
حضرت در جواب او مرقوم داشت:
خداوند تعالی فقر تو را رفع کرد و از این به بعد از نظر اقتصادی در رفاه و راحتی هستی، زیرا پسرعمویت به نام یحیی، مرده و وارثی جز تو ندارد، صد هزار درهم از او مانده که همین روزها به تو می رسد، در هزینه زندگی میانه رو و از تبذیر و اسراف برکنار باش که تبذیر از افعال شیطان است که اءنَّ المبذّرین کانوا اءخوان الشیاطین.
راوی گوید: پس از چند روز نوشته حضرت به دستم رسید و از تاریخ آن معلوم شد که در همان روزی که حضرت جواب نامه مرا نوشته، پسرعمویم در حران وفات یافته و همان مبلغ از مال او را آوردند و به من دادند و چنان که حضرت فرموده بود، بی نیاز شدم و من به طریق شایسته خرج نمودم.(61)