چهره های درخشان سامرّاء حضرت امام هادی و امام عسکری علیهماالسلام

نویسنده : حاج شیخ علی ربانی خلخالی

عبادت امام

امام حسن عسکری علیه السلام همانند پدران گرامی خود، در توجه به عبادت خدا نمونه بود. هنگام نماز از هر کاری دست می کشید و چیزی را بر نماز مقدم نمی داشت.
ابوهاشم می گوید: خدمت امام حسن عسکری علیه السلام شرفیاب شدم، امام مشغول نوشتن چیزی بود، وقت نماز فرارسید، امام نوشته را کنار گذاشت و به نماز ایستاد...
کیفیت و چگونگی عبادت امام دیگران را به یاد خدا می انداخت و گاه افراد گمراهی را اساساً عوض می کرد و به راه می آورد. وقتی که امام در زندان صالح بن وصیف، بود برخی از عباسیان از زندانبان خواستند که بر امام سخت بگیرد. او دو نفر از بدترین مأموران خود را بر امام گماشت، اما آن دو در اثر معاشرت با امام دگرگون شدند و در عبادت و نماز به مرحله ای عظیم رسیدند.
زندانبان آن دو را فراخواند و گفت: وای بر شما! در مورد این مرد چه وضعی دارید؟
گفتند: ما چه بگوییم در مورد کسی که روزها روزه است و همه شب به عبادت می ایستد.

فصل سوم : گوشه ای از کرامت ها و شگفتی های امام حسن عسکری علیه السلام

معجزه ها و کارهای شگفت انگیز حضرت امام حسن عسکری علیه السلام که از آن ذات با برکت ظاهر می شد بیش از شمارش است ولی به عنوان تیمّن چند معجزه از دریای معجزات حضرتش - با این که با توجه به اغلب روایات ظاهر می شود که امام حسن عسکری علیه السلام بیشتر اوقات محبوس و از ملاقات ممنوع بود و همیشه شب ها مشغول نماز و عبادت و روزها روزه دار بود - ذکر می شود.

فروتنی درندگان

در ارشاد شیخ مفید رحمة الله آمده است:
حضرت امام حسن عسکری علیه السلام را به نحریر سپردند، او بر حضرت بسیار تنگ گرفت به آن بزرگوار اذیت می کرد، همسرش او را از خدا و شئامت این امر می ترسانید و جلالت و زهد آن حضرت را وصف می کرد، ولی به او تأثر نکرد و به دستور خلیفه در صدد قتل آن حضرت برآمد.
امام حسن عسکری علیه السلام را به برکة السباع میان درندگان افکند که طعمه آنها گردد. پس از زمانی به آن محل نظر کردند، دیدند نور الهی در تجلی است. آن امام عالی مقام مشغول نماز و شیرها در اطراف آن حضرت حلقه زده اند و با کمال تذلّل سر به زیر انداخته اند.
ناظرین متحیر ماندند. او امر کرد که آن حضرت را خارج نمودند و به منزلش بردند.
و به این آیت ظاهره و دلالت باهره در زیارت آن حضرت اشاره است که:
و بالاءمام الحسن بن علیّ علیهماالسلام الّذی طرح للسباع فخلصته من مرابضها، و امتحن بالدواب الصعاب فذللت له مراکبها.
به امام حسن عسکری علیه السلام متوسل شدم، آن مولایی که او را در میان درندگان افکندند. پس به سلامت او را از محل درندگان بیرون آوردی و ممتحن شد حیوان چموش پس رام کردی برای او سوار شدن را.
هم چنین در ارشاد شیخ مفید علیه السلام و کتاب های دیگری آمده است:
مستعین بالله خلیفه عباسی استری داشت پربها که در حسن و بزرگی جثّه بی نظیر بود، ولی چموش و سرکش بود به حدّی که هیچ یک از امرا قدرت نداشت به آن لگام زند یا سوار آن شود. اتفاقاً روزی آن حضرت به دیدن خلیفه رفت، از حضرت خواهش نمود که دهنه بر دهان آن استر زند و گفت: من نمی توانم.
غرضش از این کار آن بود که یا استر رام شود، یا آن که چموشی کند و آن حضرت را بکشد.
حضرت برخاست و دست مبارک را بر کفل استر گذاشت، آن حیوان به شدت عرق کرد و در نهایت آرامی و تذلّل شد. پس حضرت او را زین کردند و لجام بر دهنش زدند و سوار شدند بدون این که امتناع کند و قدری در منزل او را راه برد.
خلیفه و حاضرین همه از اطاعت و انقیاد حیوانات به آن حضرت حیران و متعجب شدند و خلیفه استر را به آن حضرت بخشید.