فهرست کتاب


جهان در پناه یازده اسم اعظم «شرح کتاب الاسری الی مقام الاسری »

عارف شیخ اکبر محی ‏الدین ابن ‏عربی شرح و توضیح:علی باقری (ح.ن)

فلک دوم

شبیه فضایی از بهشت است. اما این حال هم دارای وضوح نیست، هر از گاهی دیدن روی می دهد که گاهی در خواب است. سالک در مواقعی هم میان حالت خواب و بیداری فلک دوم را احساس می کند. این خواب و حس زیاد هم قوی نبوده و کم رنگ است. آنان که صبر و استقامت بیشتر دارند، مثلا حدود ده سال حالت ایمانی خود را حفظ می کنند، در یاد خدا بوده، نماز خوانده شبها بیدارند و به قرآن انس می گیرند، می توانند این فلک را به طور کامل سیر کنند. تأثیر سیر در فلک دوم در سالک آن است که گاه رؤیای صادقه دارند که با حوادث عالم واقع تطابق دارد. گاهی دعای آنان مستجاب می شود، یا در حالتی مبهم خدمت بزرگان دین می رسند. گاهی در خواب می بینند که پرواز می کنند و کنترل آن را هم در اختیار دارند، حیوانات زیبا به ویژه پرندگان کوچک و رنگارنگ خوش صدا را مشاهده می کنند. از نظر کلی و اخلاقی معمولا این افراد فروتن و ساده زیست هستند، در عین آن که ایمان و لطافت روحیه دارند. فساد در اعمال و افکار آنها کمتر است. در تغذیه و مصرف اسراف ندارند. لباس آنها ساده، تمیز و مرتب و زیباست.

فلک سوم

افرادی که قادر به رفتن به فلک سوم هستند، شاکرند و زندگی عادی دارند. اما از آنجا که دنیا از چشم آنها افتاده، گاه رفتار و حالت عادی ندارند. از این رو دیگر هیچ چیز در جهان برایشان ارزش ندارد. مثلا اگر در خانه ای باشند، یا شغل و مقامی داشته باشند و از آنها بخواهند که آنجا را ترک کنند و بروند، بدون ناراحتی و آزردگی رها می کنند، فقر و تجمل برای آنان اهمیت ندارد در این مرحله گاه به آنها الهام می شود، اخبار و نویدهایی می شنوند. پس به طور ناگهانی خوشحال شده و آن را بروز می دهند. گاهی به عکس در حال قبض هستند، به این ترتیب رفتارهای غیر عادی از خود نشان می دهند به طوری که مردم آنان را بیمار و روانی تلقی می کنند، در حالی که آنان در زندگی و رفتار عادی می کوشند با روی باز با مردم برخورد نمایند. زندگی و غذای آنان ساده است. غالبا به تنهایی مایل هستند و یاد خدا می کنند، با قرآن انس بیشتری می یابند. گاهی به آنان اجازه داده می شود که در خواب اموری از دنیای باقی را مشاهده کنند، یا چیزی به آنها عطا شود یا برخی مشکلات آنها به شکل غیر عادی حل شود.

فلک چهارم

سالکان متقی گاه امکان سیر در این فلک را می یابند. این سیر ابتدا تا محدوده نهایی هستی است، گاه هم می توانند از مرز جهان ماده خارج شده به آن سو روند. دنیا در عین جاذبه و زیبایی برای آنان ارزش عالم باقی را ندارد. آنان مشتاق رفتن به عالم باقی هستند. مشخصه اصلی این مرحله همین سیر است، یا خود سیر می کنند یا دیگری را سیر می دهد، یا در خواب سیر می کند یا در خلسه های پس از نماز فرو می روند انواع سیر به خواست خداست و معمولا سالک در شکل آن دخل و تصرفی ندارد.