امام حسین (علیه السلام) شهید فرهنگ پیشرو انسانیت

نویسنده : علامه محمدتقی جعفری

نوع سوم. تساوی انسان ها در شایستگیِ دمیده شدنِ روح الهی در همه آنان

ثم سواه و نفخ فیه من روحه(70)
سپس خلقت آدم را تکمیل کرد و از روح خود در او دمید.

نوع چهارم. تساوی در کاشته شدن بذرهای معرفت در درون همه آنان

و علم آدم الاسماء کلها(71)
و همه حقایق را به آدم تعلیم داد.
قطعی است که پاسخ خداوند درباره خلقت حضرت آدم (علیه السلام) و فرزندان او بوده است، نه درباره خود حضرت آدم، زیرا حتمی است که سؤال ملائکه از حکمت خلقت خود آدم (علیه السلام) که مرتکب خونریزی نمی گشت نبوده است، بلکه سؤال درباره خلقت فرزندان او بود که دست های خود را به خون یکدیگر آلوده می کنند.

نوع پنجم. تساوی در عامل کمال که متن کلیِ ادیان الهی است

مسلم است که همه ادیان حقه از طرف خداوند متعال برای انسان ها نازل شده و با نظر به وحدتِ فطرتِ آنان است که متن کلیِ دین الهی - که همان دین حضرت ابراهیم خلیل (علیه السلام) است - واحد است:
آمن الرسول بما انزل الیه من ربه و المؤمنون کل آمن بالله و ملائکته و کتبه و رسله لا نفرق بین احد من رسله و قالوا سمعنا و اطعنا غفرانک ربنا و الیک المصیر(72)
پیامبر به آن چه که از پروردگارش به او نازل شده، ایمان آورده است و همه مردم با ایمان، به خدا و فرشتگان او و کتاب ها و رسولان او ایمان آورده اند و ما میان هیچ یک از رسولان الهی فرقی نمی گذاریم {و آن مردم با ایمان می گویند}: ما شنیدیم و اطاعت کردیم و ای پروردگار ما! مغفرت تو را می خواهیم و سرنوشت ما به سوی توست.
شرع لکم من الدین ما وصی به نوحا والذی اوحینا الیک و ما وصینا به ابراهیم و موسی و عیسی ان اقیمو الدین و لا تتفرقوا فیه...(73)
برای شما همان دین را توصیه کرده است که برای نوح مقرر ساخته بود و همان است که به تو وحی کردیم و به ابراهیم و موسی و عیسی توصیه نمودیم که دین را بر پا دارید و در آن دین پراکنده نشوید...
این یک حقیقت قابل اثبات است که کتاب الهی قرآن، متن کلیِ دین ابراهیمی را که مطابق فطرت اصلیِ انسان هاست، بدون انحراف بیان می دارد.