فهرست کتاب


اخلاق کارگزاران در کلام و پیام امام خمینی قدس سره الشریف

تهیه و تنظیم بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی استان تهران (قم)‏‏

استقلال و آزادی را نمی توانید بدون تفاهم حفظ کنید

آقایان باید با هم مشورت و همکاری نمایند و در پیشبرد مقاصد کشور اسلام همفکر باشند. فرماندهان ارتش باید با هم تفاهم داشته باشند. امروز ما مبتلا به جنگ هستیم و تقریبا همه کشورها علیه مملکت ما توطئه می کنند. استقلال و آزادی خودتان را نمی توانید بدون تفاهم حفظ کنید. ملت را ببینید که چگونه پشتیبان شماست. به انتخابات نظر کنید می فهمید که ایران پایدار خواهد ماند. ممکن است عده ای در خارج مفت بگویند، ولی ملت واقعیت ها را می بیند. این مردم هستند که در صحنه اند و نباید کاری بشود که مردم متزلزل گردند. دنیا روی ملت ها حساب می کند. وقتی دولت ها می بینند که ملت ما برای همه چیز آماده است و این آمادگی را تاکنون ثابت نموده است، پدری جوانش را به جبهه می فرستد، مادری پسرش را معرفی می کند، دیگر چگونه دولت های خارجی می توانند طمع کنند. دولت ها همیشه طمع شان نسبت به دولت های دیگر است. وقتی می توانند کودتا یا حمله کنند که ملت در صحنه نباشد، ولی وقتی ملت در صحنه بود، چه کاری از آنان ساخته است. و در این جنگ فهمیده شد که ملت ما بیطرف نیست. ملت و ارتش ما قوی است و به خوبی مملکت را می توانند حفظ کنند. بر ما و همه متفکرین است که انسجام ملت را حفظ کنیم. امروز ملت با ارتش است و در هیچ کشوری اینگونه نیست. ارتش در جنوب و غرب می جنگد و پیرمرد و پیرزن ما در آن طرف مملکت با آنها همکاری می کنند. جز خدا کس دیگری نمی تواند این اتحاد را بوجود آورد. باید ارتش با محبت مردم را جلب نماید. پشتیبانی ارتش و ملت از یکدیگر ایران را حفظ می نماید و در این صورت است که قدرت های بزرگ هم مایوس می گردند و آن روزی دولت ها از این یاس بیرون می روند که بین ملت، دولت و ارتش اختلاف بیندازند و دولت ها و سران هستند که با عمل شان ملت را از خودشان جدا می کنند. باید اتحادتان را حفظ کنید تا کشورتان استقلال داشته باشد، تا شریف باشید. ما اگر سر سفره نان جوین داشته باشیم بهتر است تا در پارک های بزرگ زندگی کنیم ولی از آنجا دستمان به طرف دیگران دراز باشد. شرافت این را اقتضاء می کند شما از رژیم سابق نجات پیدا کردید و هم اکنون برای عظمت و شرافت خودتان می جنگید، لذا باهم بسازید.(613)

صلاح دین و مملکت این است که همه با هم یک کار را دنبال کنیم

مسأله ای که شما می خواهید دنبال کنید یعنی مسأله هماهنگی بین تمام نهادها، بسیار مهم است. شما باید احساس کنید که صلاح دین و مکتب ما و صلاح مملکت ما این است که همه با هم یک کار را دنبال کنیم. واضح است که اگر هر گروه یک کار را انجام دهند، گر چه ممکن است در ابتدا اختلافی نباشد ولی بالاخره در طول مدت، اختلاف می شود. از آنجا که تبلیغات اساس کار است و موجب تشتت و یا انسجام یک ملت است، شما هماهنگی و اتحادتان را حفظ کنید و تنها در حفظ اتحاد و هماهنگی است که پیروز می شویم و الا شکست خواهیم خورد و دوباره تحت سلطه قدرتی دیگر قرار خواهیم گرفت. دولت و مجلس و از آن مهمتر خود شما هستید که باید منسجم شوید. سعی کنید اختلاف گروهی اساس اختلاف در تبلیغ نشود. بنایتان را بر این بگذارید که برای اسلام و حق خدمت کنید که در این صورت است که اختلاف پیدا نمی کنید. اختلاف مال شیطان است، در رحمان اختلاف نیست. اگر گروه ها برای خدا کار کنند و با هم مشورت کنند و با افرادی که اطلاعاتشان بیشتر از آنهاست، همکاری نمایند، شاید بتوانند تبلیغات را راه بیندازند. امروز روزنامه ها و رادیوها دائماً ما را مورد حمله قرار می دهند، شما هم باید در مقابل آنها به تکلیفتان عمل کنید. عمده آن است که انسان تکلیفش را در مقابل خدا ادا نماید والا اگر بخواهد خودنمایی کند، از اول شکست خورده است.(614)

امروز تکلیف الهی است که مخالفتها را اظهار نکنیم

میزان را خود انسان در باطنش غالبا می فهمد و اگر بخواهد بفهمد هم میزان دارد این آدمی که در راس یک امری واقع هست، پیش خودش یک وقت شاید فکر کند که اگر این امر دست آن یکی باشد، بهتر از من است، ببیند راضی هست واقعاً بین خودش و خدای خودش که او باشد و خودش نباشد؟ اگر دید راضی هست به این امر، بداند که یک چیزی از عالم غیب درش هست و اگر راضی نیست بداند که عیب درش هست، نفسانیت درش هست. البته ما نمی توانیم از نفسانیت خودمان به طور مطلق جلوگیری کنیم، ما همچو قدرتی نداریم، اما قدرت این را داریم که جلوی خودمان را بگیریم اظهار نکنیم قدرت نداریم. اگر با یک کسی واقعاً مخالفیم، مخالفت را در قلبمان هم نداشته باشیم، اما قدرت این را داریم که در مقام عمل، در مقام اظهار نکنیم این کارها را. و ما امروز مکلف شرعی هستیم، تکلیف الهی است که اگر در دلمان / هم از بعضی مان/ بعضی مان از بعضی مان خوشش نمی آید در مقام عمل، در مقام ذکر، در مقام تبلیغ بر خلاف نفس خودش عمل بکند، این یک امری است که قدرت دارد انسان. اگر آن را قدرت ندارد، لکن عمل را، فعل را قدرت دارد و لهذا خدا از انسان مواخذه می کند مواخذه نمی کند که چرا در قلب تو این واقع نشد، حالا نقص انسان، اما این مؤاخذه این طوری ندارد. اما می توانستی در عین حالی که خوش نیستی با این، دوست نداری، این را ذکر نکنی، این را قدرت داری، نکردی معاقبی.(615)