فهرست کتاب


اخلاق کارگزاران در کلام و پیام امام خمینی قدس سره الشریف

تهیه و تنظیم بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی استان تهران (قم)‏‏

بیت المال مسلمین را بزرگ بشمارید

بیت المال مسلمین را بزرگ بشمارید. حکومت های اسلامی باید بیت المال مسلمین را برای جلال و جبروت خودشان صرف نکنند، بیت المال مسلمین صرف آن چیزی بشود که برای مسلمین است. وزارتخانه ها باید وقتی که می بینند که کارمند بیت المال مسلمین هستند و مسلمین هستند و از آن جا حقوق می گیرند و ارتزاق می کنند و اداره، اداره بیت المال مسلمین است، حتی در آن مسائلی که حضرت امیر گفته ملاحظه کنند، کوچک نشمرند مسأله را، مسأله بیت المال مسلمین است و دستور، دستور اسلام است. به حد ضرورت البته راجع به آن چیزهایی که مربوط به حفظ مقامات است - در حالی که ما الان درش می گذرانیم - این یک چیز لازم است اما به حد لزوم حتی مطبوعات باید این توجه را داشته باشند که چیزهایی که برای ملت مفید نیست در روزنامه ها ننویسند، کاغذ صرف این نکنند، وقت صرف این نکنند. باید رادیو تلویزیون توجه به این معنا داشته باشد که این از بیت المال مسلمین است، باید وقتش صرف چیزهایی که مربوط به مصالح مسلمین است، نشود، مسؤولیت دارد. اینها باید اشخاصی که، مقاماتی که هستند، ملاحظه کنند که به اندازه ضرورت مشاور بگیرند، به اندازه ضرورت خدمتگزار بگیرند، نه به اندازه دلخواه. و این معنا را باید همه ی ما بدانیم که دلخواه های ما آخر ندارد. گمان نباید بکنیم که اگر ما به آن جا رسیدیم، تمام شد مسأله. آن جا که رسیدیم بیشتر خواهد شد. امروز حکومت های کوچک تقاضاهای کوچک دارند، هواهای کوچک دارند، لکن این طور نیست که این هواها محدود بشود. وقتی به یک حکومت بالاتر رسیدند، تقاضاها زیادتر میشود، هواهای نفس بیشتر می شود. وقتی رئیس جمهور یک کشور پهناور/ مثل/ آمریکا یا شوروی یا هندوستان شدند، آن وقت هوایشان بالاتر می رود، قانع نیستند به آن جا، حدود ندارد، انسان لا حد است در همه چیز. گمان نکند انسان که اگر یک جایی دارد که درش زندگی می کند، یک جا بهتر پیدا کند، آن جا وقتی رفت راحت است. آن جا تازه اول این است که/ یک / یک جای بالاتر داشته باشد.(326)

دقت در اموال بیت المال

از آن طرف وقتی که پیغمبر اکرم (ص) آمد و ملت خودش را دعوت به توحید کرد، چه جور رفتاری کرد با مردم، حتی با ذمی ها، حتی با آنهائی که خلاف مذهب بودند چطور رفتار می کرد. حضرت امیر سلام الله علیه می فرماید که: «شنیدم که یک لشکر(ظاهراً لشکر معاویه بوده است) آمدند در کجا و یک خلخال از پای یک ذمیه ربودند، چه کردند.» - یک خلخال - از پای یک زن یهودی یا نصرانی خلخال را ربودند و نقل است که ایشان فرمودند: «اگر انسان بمیرد برای این، چیزی نیست.» یک چنین انسانی، ما یک چنین حاکمی می خواهیم. ما دنبال یک چنین رژیمی میگردیم که حاکم آن، سلطانش - وقتی که - (من جسارت می کنم که حضرت امیر (ع) را بگویم سلطان) حاکمش، امامش، آن که سلطه اش بر مملکت ها از حجاز گرفته تا ایران، تا مصر، تا کجا بوده است، نسبت به رعیت، آن هم آن کسی که خارج از مذهبش بوده اینطور عواطف داشته است و خودش وقتی همان روزی که با او بیعت کردند به سلطنت به اصطلاح و به امامت و خلافت، همان روز، بعد از این که این کار را کردند، آن کلنگش را برداشت رفت سراغ کارش که کار می کرد، خودش با دست خودش. آن وقت می کرد برای چی؟ آن قنات را وقتی که درآورد، یک کسی گفت که مثلاً مبارک است، چه است فرمود که: مبارک برای ورثه است.» بعد گفت بیاورید. وقف کرد آن جا را برای مستمندان ما یک همچو حاکمی، طالب یک همچنین حاکمی هستیم که وقتی که محاسبه حساب بیت المال را نشسته است و می کند، (یک چراغ آن چراغ های آن وقت نفتی بوده است یا چه بوده یا پیه بوده است)، هر چه بوده است روشن بود و حضرت داشت حساب می کرد بیت المال را، یک کسی آمد آن جا با حضرت خواست بنشیند صحبت دیگری بکند، حضرت آن چراغ را خاموش کرد فرمود که: «تا حالا من حساب بیت المال را می کردم این چراغ مال بیت المال است، از مال بیت المال برای خودش صرف می کردم، حالا می خواهی با من صحبت کنی و صحبت دیگری است ربطی به بیت المال ندارد، خوب چراغش را چرا ما روشن کنیم؟» البته کسی قدرت ندارد مثل حضرت امیر (علیه السلام) عمل کند، هیچ کس در عالم نمی تواند این طور، لکن ما یک حاکمی می خواهیم که دزد نباشد. ما این قدر حالا راضی شده ایم که لااقل این قدر دزدی نکنند. این قدر مال این ملت را چپاول نکنند، این قدر ظلم به این ملت نکند.(327)

امروز روز کار است

برادرها! امروز روز کار است. هرکس در هر جا هست باید کار بکند ما می خواهیم خودکفا باشیم، خودکفائی را با تبلیغات نمی شود کرد، با کار می شود کرد. رعیت باید کار بکند، کشاورز باید کشاورزی بکند، دامدارها باید دامداری بکنند و باغبان ها باید باغبانی بکنند و دانشمندان باید به طور شایسته دانش خود را، دانش خودشان را به دانشجویان منتقل بکنند و دانشگاه که در راس امور هست و تقدیرات یک کشوری، مقدرات یک کشوری بسته به وجود آنهاست، باید جدیت بکنند که روی خودشان را از غرب و شرق برگردانند و به صراط مستقیم، به سوی کعبه آمال، به سوی خدای تبارک و تعالی توجه کنند و جوانان را بسازند برای آتیه این کشور و من امیدوارم که همه ما موفق بشویم به خدمت. شمائی که در صنایع هستید صنعت را تقویت کنید، آقایان که در جاهای دیگر هستند آن کارهائی که به آنها محول است تقویت بکنند، مبلغین تبلیغ خودشان را توسعه بدهند و دانشمندان دانش خودشان را توسعه بدهند و منتقل کنند و ننشینند دنبال هم صحبت بکنند و بگویند حالا که ما داخل کار نیستیم پس باید کارشکنی هم بکنیم خوب، فهمیدند، در عرض این چهار سال فهمیدند که کارهای آنها در ایران دیگر اثری ندارد. ایرانی ها آن راهی را که گرفتند و پیدا کردند دنبال می کنند، دیگر آنها از هر جا بخواهند این راه را برگردانند، دیگر قدرت این را ندارند. بنابراین آنهائی که در خارج هستند بروند سراغ یک زندگی ای بکنند، خودشان را، عمرشان را تباه نکنند که هی بنشینند و فحاشی بکنند. آنها هم که در داخل هستند و یک قدری فضولی می کنند، آنها هم کنار بگذارند. دیگر گذشت وقت اینکه فضولی های شما یا تبلیغات شما تاثیری در این کشور بکند. بحمدالله این کشور الان در تحت عنایت حق تعالی و در تحت حمایت ولی عصر سلام الله علیه به مقامی رسیده است که می تواند راه خودش را طی کند و امیدوارم که غرور برای ما پیدا نشود و همیشه توجه به خدا و اینکه کارها را غیب دارد انجام می دهد و شما دعا کنید که به دست شما انجام بدهد. خداوند همه شما را انشاءالله سلامت بدارد. و عزت و عافیت، و همه ممالک اسلامی را از شر اجانب و غارتگرها نجات بدهد.(328)