فهرست کتاب


اخلاق کارگزاران در کلام و پیام امام خمینی قدس سره الشریف

تهیه و تنظیم بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی استان تهران (قم)‏‏

امروز، روز خدمت و انجام مسؤولیت الهی است

امروز روز خدمت است فقط، امروز هیچ یک از افراد، شما نمی توانید از زیر بار مسؤولیت خارج بشوید، یک مسؤولیت وجدانی و دینی است، الهی و ملی است. امروز شما نمی توانید بگوئید که خوب، من زحمت بکشم آنوقت یک کس دیگری منفعتش را ببرد، من هم بگویم که خوب، ما زحمت بکشیم و یک کس دیگر منفعتش را ببرد و چه کار بکند. امروز دیگر آن روز نیست، آنهائی که منافع شما را از بین می بردند و شما را استثمار می کردند نیستند، الا شاید کمی که نمی توانند کاری بکنند. الان کسی شما را نمی تواند استثمار کند، الان مملکت مال خود شماست یعنی الان شما هر یکی تان نظرتان مثل نظرتان به عائله تان باشد، بلکه بیشتر. همه را ما عائله خود می دانیم و مملکت مال همه ماست و این آشفتگی باید به دست ماها درست بشود. هر فرد با اینکه یک است لکن به اندازه یک فرد از او کار می آید، این اجتماع از افراد درست شده واز فرد کار بر نمی آید و یک سنگ صد خرواری را یک نفر نمی تواند بلند کند باید هزار نفر جمع بشوند لکن هر یک اینها یک مقدار قوه ایجاد کرده اند، اینطور نیست که من کاری نداشته باشم، من به اندازه خودم فشار دادم، شما هم به اندازه خودتان، آن هم به اندازه خودش و این قوا رویهم رفته جمع شد آنوقت این سنگ چند خرواری بلند می شود. یک قطره باران، یک قطره است، هیچ کاری هم از قطره بر نمی آید لکن این قطره ها وقتی با هم جمع شدند می شود سیل، این سیل ها وقتی با هم جمع شدند می شود دریا. افراد حکمشان این است، مثل قطره ها می مانند وقتی تنها هستند کار از او بر می آید اما نه آن کار بزرگ، از او یک مقدار کار برمی آید. اگر یک قطره بنشیند کنار و بگوید من قطره هستم کار از من نمی آید، این قطره هم بنشیند کنار بگوید من هیچ کار ندارم، کاری انجام نمی گیرد. هر قطره ای اگر هر کار از او بر می آید انجام بدهد، وقتی اینطور یک همچو حسی در یک ملتی پیدا شد که همه افراد خودشان را موظف دانستند به اینکه هر کسی در هر جا هست کار بکند برای کشور خودش، 35 میلیون آدمی می شود که دارند کار می کنند برای کشور خودشان. ما تا حالا کاری که نکردیم همه. اگر شما بگوئید که به من چه، من کاری ندارم به این کارها، من هم بگویم که خوب، من طلبه هستم، آن یکی هم همین طور، کارگر هم همین طور، خوب کارها می ماند، سرجای خود می ماند. همه ما موظفیم به اینکه هر کدام به اندازه ای که کار می آید به همان اندازه کار بکنیم الان محول نکنید شما به ما و ما به شما، ما همه به ژاندارمری و ژاندارمری به دیگر، بلکه هر کس در هر جا که هست و هر پستی که دارد در همان جا مشغول به کارش باشد و تقویت کنند همدیگر را.(191)

مهم این است که افراد هر یک خودشان را مسؤول بدانند

آنهائی را که نمی گذاشتند کار انجام گیرد، مرتفع شدند حالا دیگر دست خودمان است و باید همت کنید، برای ساختن یک کشوری که خرابه بود، همت لازم دارد و مهم این است که افراد هر یک خودشان را مسؤول بدانند، هم مسؤول خودشان بدانند، هم مسؤول کارهای دیگران، مسؤول خودشان که کاری که به آنها محول می شود مثل مثلاً شماها که در شهرداری اهواز هستید، هر کاری که محول به هر فردی است، منتظر این نشود که یک کس دیگری کاری بکند، این باید کار خودش را خوب انجام بدهد و اگر چنانچه دید آن برادرش، آن رفیقش کارش را خوب انجام نمی دهد، مسؤول او هم هست باید او را هدایت کنند. کلکم راع، همه باید مراعات بکنید و همه تان هم مسؤولید، همه ما مسؤولیم، یک مملکتی را باید خود شما اداره کنید، باید خود ملت اداره کنند.(192)

ملاک شکست یا پیروزی انجام تکلیف الهی است

من آنچه که لازم است به طور نصیحت به آقای رئیس جمهور و به همه دست اندرکاران جمهوری اسلامی از لشکری و کشوری عرض کنم این است که آنچه که به سر انسان می آید از خیر و شر، از خود آدم است. آنچه که انسان را به مراتب عالی انسانیت می رساند کوشش خود انسان و آنچه که انسان را به تباهی در دنیا و آخرت می کشد خود انسان و اعمال خود انسان است. این انسان است که خدای تبارک و تعالی به طوری خلق فرموده است که راه راست و کج را می تواند انتخاب کند و تمام انبیا از صدر عالم تا آخر برای این آمده اند که این آدم را از آن راه کج و راه های باطل هدایت کنند به صراط مستقیم انسانیت که یک سرش اینجاست و سر دیگرش عندالله است. ماخودمان را اگر توانستیم اصلاح کنیم، کنترل کنیم و تربیت کنیم خودمان را، مراقبت کنیم از خودمان، در همه امور موفق خواهیم شد و اگر چنانچه خدای نخواسته در آن مقاصد اسلامی یا انسانی که داریم، موفق نشویم، معذلک آن توفیق الهی که برای اشخاص صحیح و متعهد هست برای ما هم هست. ما نباید نگران این باشیم که آیا در کارهایی که انجام می دهیم، چه کارهای شخصی و دربین خودمان و خدای خودمان و چه در کارهای اجتماعی که به عهده کسانی هست، نباید نگران باشیم که مبادا شکست بخوریم، باید نگران باشیم که مبادا به تکلیف عمل نکنیم. نگرانی از خود ماست. اگر ما به تکالیفی که خدای تبارک و تعالی برای ما تعیین فرموده است عمل بکنیم، باکی از این نداریم که شکست بخوریم، چه از شرق و چه از غرب و چه داخل و چه خارج و اگر به تکالیف خودمان عمل نکنیم، شکست خورده هستیم. خودمان، خودمان را شکست دادیم.(193)