فهرست کتاب


اخلاق کارگزاران در کلام و پیام امام خمینی قدس سره الشریف

تهیه و تنظیم بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی استان تهران (قم)‏‏

هر کس برای اقامه عدل قیام کرده سیلی خورده

این چیزی است که از صدر عالم تا آخر هست، هر کس قیام کرد برای اقامه عدل سیلی خورد. ابراهیم خلیل الله چون قیام کرد برای عدالت، سیلی خورد و او را به آتش انداختند، از صدر عالم تا حالا تاوان این چیزهایی که برای عدالت، برای حکومت عدل بوده است، این تاوان را پرداخته اند و باید هم بپردازند، هر وقت به یک نحو. ما فرض می کنیم اینی که گفته می شود، گفته شده است غلط و بر خلاف واقع که بعض انبیا قیام برای اقامه عدل نکردند، همان موعظه کردند، همان صحبت کردند. ما فرض می کنیم که این حرف، «جنگ نکردند»، ما فرض می کنیم صحیح باشد، اما شما ملاحظه کنید مقدس ترین چیزهایی که برای کفار بوده است، بت ها بوده اند اگر یک کسی تنهایی بدون این که وحشت بکند، خدای نخواسته بیاید این جا و به خدا جسارت بکند، این به جنگ مسلمین برنخاسته؟ اگر به خدا سب کند، به رسول خدا سب کند، این به جنگ مسلمین برنخاسته؟ این تنهایی قیام کرده بر ضد مسلمین. اگر ابراهیم خلیل الله ما فرض کنیم هیچ کاری نکرده جز این که عصایش را کشیده و بت ها را شکسته - مقدس ترین چیزی که پیش بت پرستها بوده آن بوده - این قیام بر ضد آنها نیست؟ این قیام مسلحانه نیست؟ این بالاتر از قیام مسلحانه نیست؟ / شما / اگر چنانچه لشکرهایی مسلحانه به شما قیام کند، برای شما، علیه شما قیام کنند، مابین او و مابین آن که مسلحانه قیام نکرده اما آمده علنا لعن میکند به مقدسات شما، شما او را بدتر میدانید یا این؟ هیچ شک ندارد که مسلم این را بدتر می داند، آنها هم همین طور بودند بنابراین، این حرف غلط که حضرت عیسی سلام الله علیه همین موعظه کرده و نصیحت کرده یا حضرت موسی همان مقدار کارهای مختصر را کرده حالا بعضی شان که خوب قیام کردند، ولی این مسأله مسأله ای بوده است که در تمام ایام، در تمام دنیا از صدر عالم تا حالا بوده و تا آخر هم خواهد بود که هرکس قیام کرد برای این که عدالت ایجاد کند، حکومت عدل ایجاد کند، سیلی خورده. پس ما گله ای نداریم که چون قیام کردیم برای اقامه عدل، برای حکومت عدل، برای حکومت اسلامی، سیلی بخوریم، ما باید زیادتر سیلی بخوریم، آن وقت یک نحو بوده حالا نحو دیگری بوده اما در این که تاوان را باید پس بدهیم مثل هم است. ابراهیم خلیل الله تاوان را پس داد، موسای کلیم الله داد و رسول خدا داد و امیرالمومنین آن همه شدت کشید و ائمه ما آن قدر سختی کشیدند برای این که آنها همه در نظر داشتند که حکومت عدل ایجاد کنند. اگر فقط حضرت ابراهیم می آمد و دعا می کرد و ذکر می کرد، این دیگر تو آتشش نمی انداختند. اگر حضرت رسول سلام الله علیه فقط آن وقت که در مکه بود، فقط دعا می خواند، بیش از این نبود، اما او با این چیزهایی که پیش آنها شریف بود، پیش آنها عظمت داشت مبارزه می کرد، از این جهت باهاش مخالفت می کردند و اگر هر کس بنشیند همان دعا بکند، هیچ کس کاریش ندارد. اگر مسلمان ها هم بنشینند دست دراز کنند طرف خدا، خدایا رحمت کن کی را، لعنت کن کی را و چی را، هیچ کس کارشان ندارد اما این خلاف سیره انبیاست، خلاف شیوه انبیاست. همه سیلی خوردند ما هم داریم سیلی می خوریم و این سیلی ای است که به اسلام می خورد، به ما نیست. این سیلی ای است که از صدر عالم تا حالا به مقدسات انبیاء خورده است، به شخص نبوده، مسأله شخص نبوده، مسأله مکتب بوده، به مکتبشان سیلی زدند و حالا چون عالم به هم متصل شده و دیگر یک جای معینی نیست، همه جا مثل همین حالا، الان شاید حرف من را خیلی جاها بشنوند، هر که گوش کند. حالا این طوری است که عالم شده یک محله، یک مسجد، یک همچو جایی. از این جهت الان وقتی که شما قیام کنید و ببینید که شما قیام کردید. بر ضد تمام مقدسات آنها، مقدسات آنها چی است؟ دنیاست. می خواهد نفوذ پیدا کند، نمی گذارید، آن مقدساتش بوده، شما بر ضد مقدسات آنها قیام کردید. می خواهد او جمع آوری مال بکند، شما به ضدش قیام کردید، مال حرام را می گویید نباید جمع کند. هر چه آنها مقدس می دانند چون مربوط به دنیاست شما هم مکتبتان اقتضا کرده است که مقابل آنها بایستید و باید سیلی بخورید، چاره ای نیست باید همه سیلی بخوریم، این سیلی ای است که اسلام دارد می خورد.(119)

استقامت در کارها در رأس امور است

استقامت اسباب این می شود که ادامه پیدا کند این نهضت و انقلاب و به همه جا سرایت کند جمله فاستقم کما امرت(120) در دو جای قرآن هست یک جا در سوره شوری یک جا هم در سوره هود، لکن پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرماید که نقل می کنند که فرموده است شیبتنی سوره هود لمکان این آیه، چرا سوره هود را گفت؟ برای اینکه سوره هود یک ذیلی دارد و آن این است که فاستقم کما امرت و من تاب معک(121) استقامت ، خواسته است که ملت ها مستقیم باشند کسانی که به پیغمبر گرایش پیدا کردند و رسیدند به اینکه پیغمبر، پیغمبر اسلام است و ایمان به او آوردند، اینها هم باید مستقیم باشند پیغمبر برای این ذیل می فرماید که شیبتنی سوره هود و الا استقامت خودش را، خوف نداشت از اینکه خودش استقامت داشته باشد. داشت، خودش میدانست دارد، اما می ترسید که ما استقامت نداشته باشیم. اگر ببینید که در بین توده های مردم، در بین اشخاص، دلسردی برای این نهضت پیدا می شود، بدانید استقامت توی کار نیست یا دارد می رود از دست. کاری بکنید که این توده های مردم استقامت داشته باشند در این نهضتی که کرده اند. این نهضت یک امر الهی است و خدا فرموده است فاستقم کما امرت و من تاب معک همانطوری که پیغمبر اکرم از هیچ آمد و فتح کرد و نورش همه جا را گرفت، شما ملت هم بعد از آن رژیم فاسد، از هیچ شروع کردید، یعنی هر چه بود خرابی بود و شما شروع کردید برای درست کردن آن. اما رفیق نیمه راه نباشید، اینطور نباشد که ما تا اینجا رفته ایم حالا از اینجا دیگر برویم سراغ کارهای دیگرمان. در راس امور این است که ما این امر الهی را که فاستقم کما امرت و من تاب معک این امر الهی را ما اجرا کنیم. ما در این انقلابی که، یعنی ملت ما در این انقلابی که کرده است، تا حالا استقامت کرده است و بحمدالله تا حالا پیروز شده است. شما پیروزید در دنیا، شما مطرح شده اید در دنیا. در همه گوشه های دنیا، دولت های دنیا از شما یک نحو هراسی دارند که مبادا یک وقت ملت های شان مثل شما بشود. شما تا حالا پیروزید، استقامت کنید تا پیروزی نهائی به دست تان بیاید.(122)

ثمرات استقامت