فهرست کتاب


تعالی شناسی - جلد دوم

استاد جلال الدین فارسی

روزه

روزه در شریعت، عبارت از خودداری کردن از خوردن و آشامیدن و همبستری و امور دیگری است که مفطرات خوانده می شوند؛ اما در این نحله، خودداری کردن از التفات به مخلوقات و موجودات مادی و معنوی، به مراتب دنیا و آخرت حتی به مقامات انبیا و مرسلین و خود آنان است. ملا حسین کاشفی می نویسد: در بیان روزه. و آن در شریعت، امساک است از مفطرات. و در حقیقت (تصوف این نحله) اعراض است از التفات به جمیع کائنات... روزه روح، عدم التفات به کل انام است، و روزه سر (ذهن) استغراق در بحر مشاهده است علی الدوام. و آنکه روزه صورت (روزه اسلامی) دارد افطار او در شب باشد. و آنکه روزه معنی دار افطار او در وقت لقای رب [ آگاهی محض ]باشد که صوموا برؤیته و افطروا برؤیته. کما اشارالیه المولوی:
روزه ظاهر هست امساک طعام - روزه معنی توجه دان تمام
این دهان بندد که چیزی کم خورد - و آن ببندد چشم و غیرش ننگرد.(975)
در حدیث آمده است که با رؤیت هلال ماه (ماه رمضان) روزه بگیرید و با رؤیت هلال ماه (ماه شوال) عید فطر بگیرید. ملا حسین کاشفی به نیابت نحله، ضمیر را به خدا - یا آگاهی محض - بر می گرداند تا از آن نتیجه بگیرد که روزه معنوی و عرفانی همانا امساک از ادراک محسوسات و اندیشه و آگاهی نسبت به امور دنیا و آخرت و دین و هر چیز دیگر است که به رؤیت ذهنی یا شهود آگاهی محض منتهی شود. حسی بن الفتی تبریزی می نویسد: روزه، قطع توجهات، و امساک التفات را گویند از آنچه جز حق [ آگاهی محض ](976)

زکات و انفاق

زکات عرفانی، همانا انفاق صور ذهنی است تا آگاهی، محض و پاکیزه و مزکی گردد. ملا حسین کاشفی می نویسد: در بیان زکوة. و آن در شرع بر چند چیز معین لازم می شود، با وجود شرایطش... زکات ظاهر، انفاق مال است به رضای خداوند. و زکات معنی، انفاق دل و روح است برای خدایتعالی و طلب قرب مولی، کما اشارالیه المولوی:
گر بریزد برگهای این چنار - برگ بی برگیش بخشد کردگار
گر نماند از جود در دست تو مال - کی کند لطف الهت پایمال.(977)
مرادش از ریختن برگهای چنار که موجب دریافت نعمت شهود آگاهی محض می شود همان ریخته شدن صور ذهنی و مفاهیم کلی طی سلوک مراقبه است.

ارزیابی آن از نظر تعالی شناسی