فهرست کتاب


وصال خویشان

اقبال حسینی نیا

10. گرفتاری به لعن خداوند

خداوند در قرآن مجید، کسانی را که قطع رحم می کنند، سزاوار لعن می داند و می فرماید:
فهل عسیتم ان تولیتم ان تفسدوا فی الارض و تقطعوا ارحامکم اولئک الذین لعنهم الله. (محمد: 22 و 23)
اگر روی گردان شوید، آیا جز این انتظار می رود که در زمین فساد و قطع رحم کنید؟ آنها کسانی هستند که خداوند از رحمت خویش دورشان ساخته است.
در جای دیگر می فرماید:
والذین ینقضون عهدالله من بعد میثاقه و یقطعون ما امر الله به ان یوصل و یفسدون فی الارض اولئک لهم اللعنه و لهم سوء الدار. (رعد: 25)
آنان که پس از پیمان بستن، عهد خدا شکستند و آنچه را خدا به پیوند با آن امر کرده است {مانند رحم }، گسستند و در روی زمین فتنه و فساد برانگیختند، لعنت خدا بر ایشان است و بد جایگاهی برای آنان مقرر شده است.
خداوند متعال در جای دیگر، کسانی که عهد او را می شکنند و قطع رحم می کنند، فاسق و زیان کار می شمارد:
الذین ینقضون عهد الله من بعد میثاقه و یقطعون ما امر الله به ان یوصل و یفسدون فی الارض اولئک هم الخاسرون.(بقره: 27)
{فاسقان آنها هستند که } پیمان خدا را پس از بستن می شکنند و رشته ای را که خداوند به پیوند آنها امر کرده است، می گسلند و در زمین فساد می کنند. اینها زیان کارانند.
حضرت امام سجاد (علیه السلام) در وصیت های خود به فرزندش، امام باقر (علیه السلام) فرمود:
و ایاک و مصاحبه القاطع لرحمه فانی وجدته ملعونا فی کتاب الله عزوجل فی ثلاثه مواضع.(169)
{فرزندم!} از هم نشینی باافرادی که پیوند خویشاوندی را قطع کرده اند و نسبت به ارحام خود بد رفتاری می کنند، بر حذر باش که من آنها را در سه جا از قرآن، ملعون یافتم. {سپس آیات 24 و 25 سوره محمد و آیه 25 سوره رعد و آیه 27 سوره بقره را تلاوت فرمود.}
امام صادق (علیه السلام) نیز فرمود:
ملعون است کسی که پدر و مادر خود را کتک زند. ملعون است کسی که عاق والدین شود و ملعون است کسی که قطع رحم کند.(170)
نه تنها خداوند، قطع کننده رحم را لعن و نفرین و از رحمت خود دور می کند، بلکه این فرد، مورد لعن و نفرین همه پیامبران و فرشتگان مقرب خدا قرار می گیرد. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله)، با اشاره به این افراد می فرماید:
{اینها کسانی هستند که } حرص و طمع و آز می ورزند، حسد را آشکار می سازند، ارحام خود را قطع می کنند و از انجام دادن اعمال نیک خودداری می ورزند.(171)

11. خسران در دنیا و آخرت و نزول بلا

امام صادق (علیه السلام) نیز در این باره می فرماید:
هیچ گناهی نیست که مانند ستم و قطع رحم، عقوبت آن در دنیا و آخرت سزاوار تسریع باشد؛ زیراباطل رفتنی است.(172)
فردی خدمت امام صادق (علیه السلام) رسید عرض کرد: برادران و عموزادگان من خانه را بر من تنگ کرده و مرا به خروج از آن مجبور ساخته اند و اگر می خواستم، می توانستم از ایشان شکایت کنم و حقم را از آنان بگیرم.
حضرت فرمود: صبر کن، شاید خداوند گره از کار تو باز کند و راهی پیش پایت بگذارد. مرد می گوید: از پیش حضرت رفتم و صبر کردم تااینکه چند سال بعد همه آنها بر اثر شیوع بیماری وبا مردند و حتی یک نفر از ایشان باقی نماند. پس از این ماجرا به دیدار حضرت رفتم. امام از احوال بستگانم جویا شد. به ایشان گفتم: به خدا سوگند! همه از دنیا رفتند و کسی از ایشان باقی نمانده است. حضرت فرمود: این نتیجه اعمالی بود که در حق تو مرتکب شدند و خود را به عاق تو گرفتار ساختند و با تو قطع رحم کردند. سپس افزود: آیا دوست داشتی آنها زنده باشند و بر تو سخت بگیرند؟ گفتم: نه، به خدا قسم.(173)

فصل ششم: حکایت های آموزنده درباره صله رحم