فهرست کتاب


وصال خویشان

اقبال حسینی نیا

و)پیش تازی در صله رحم

امام علی (علیه السلام) همواره در کارهای خیر پیش تاز بود. ایشان می فرماید:
ای مردم! به خدا سوگند، من هرگز کسی را به هیچ طاعتی برنینگیختم، مگر آنکه خود بر آن کار پیش تاز بودم و شما را از هیچ گناهی نهی نکردم، مگر آنکه پیش از شما، خویشتن را از آن بازداشتم.(67)
نخستین پیشوای شیعیان در صله رحم نیز پیشرو بود، چنان که خود می فرماید: لن یسرع احد قبلی الی دعوه حق و صله رحم؛ در پذیرش دعوت حق و صله رحم، هیچ کس مانند من پیش تاز نبوده است.(68)

ز)نفی صله رحم با منت

صله ارحام یک وظیفه دینی و شرعی است و پاداش فراوانی دارد و هرگز نباید با منت گذاشتن بر خویشاوند همراه باشد. این عبادت به هر شکل که باشد (سر زدن، کمک کردن و...)، توفیقی الهی است و آثار و برکات دنیوی و اخروی بسیار دارد. امام علی (علیه السلام) در پیش بینی شگفت انگیزی، از آینده و روزگاری خبر می دهد که صله رحم با منت همراه می شود. ایشان می فرماید:
یعدون الصدقه فیه غرما و صله الرحم منا.(69)
روزگاری بر مردم خواهد آمد که صدقه، زیان به شمار می آید و صله رحم، {نوعی } منت شمرده می شود.

ح)شافع روز جزا

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود:
الشفعاء خمسه: القرآن و الرحم و الامانه و نبیکم و اهل بیت نبیکم.(70)
در قیامت پنج شفیع وجود دارد: قرآن؛ رحم؛ امانت داری؛ پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) و اهل بیت رسول.