فهرست کتاب


وصال خویشان

اقبال حسینی نیا

ه)رسیدگی به خویشاوند

همچنین در خطبه دیگری، از ثروتمندان می خواهد که خویشان مستمند خود را دریابند و به فقیران، قرض داران، نیازمندان و گرفتاران رسیدگی کنند.
ایشان می فرماید:
کسی که خدا به او مال و خواسته ای ارزانی داشته است، باید به خویشاوندان رسیدگی کند و مهمانی های نیکو دهد و گرفتاران را از بند برهاند و به فقیران و وام داران قرضی بدهد تا ثوابی حاصل کند. پس خود شکیبایی ورزد و حقوقی را که به گردن دارد، ادا کند و با سختی ها بسازد دست یافتن به این خصلت ها، در دنیا سبب شرف و بزرگی و درک فضیلت های آخرت می شود، اگر خدا بخواهد.(66)

و)پیش تازی در صله رحم

امام علی (علیه السلام) همواره در کارهای خیر پیش تاز بود. ایشان می فرماید:
ای مردم! به خدا سوگند، من هرگز کسی را به هیچ طاعتی برنینگیختم، مگر آنکه خود بر آن کار پیش تاز بودم و شما را از هیچ گناهی نهی نکردم، مگر آنکه پیش از شما، خویشتن را از آن بازداشتم.(67)
نخستین پیشوای شیعیان در صله رحم نیز پیشرو بود، چنان که خود می فرماید: لن یسرع احد قبلی الی دعوه حق و صله رحم؛ در پذیرش دعوت حق و صله رحم، هیچ کس مانند من پیش تاز نبوده است.(68)

ز)نفی صله رحم با منت

صله ارحام یک وظیفه دینی و شرعی است و پاداش فراوانی دارد و هرگز نباید با منت گذاشتن بر خویشاوند همراه باشد. این عبادت به هر شکل که باشد (سر زدن، کمک کردن و...)، توفیقی الهی است و آثار و برکات دنیوی و اخروی بسیار دارد. امام علی (علیه السلام) در پیش بینی شگفت انگیزی، از آینده و روزگاری خبر می دهد که صله رحم با منت همراه می شود. ایشان می فرماید:
یعدون الصدقه فیه غرما و صله الرحم منا.(69)
روزگاری بر مردم خواهد آمد که صدقه، زیان به شمار می آید و صله رحم، {نوعی } منت شمرده می شود.