فهرست کتاب


وصال خویشان

اقبال حسینی نیا

ج)خویشاوند؛ بال آدمی

امام علی (علیه السلام) درباره معاشرت با خویشان می فرماید:
طایفه و خویشاوندانت را احترام کن. همانا آنان به منزله بال های پرنده ای هستند که به وسیله آن بال ها پرواز می کنی و آنان ریشه و اصل تو هستند که به وسیله آنها به اصل و ریشه و نسب خود می رسی و دستی هستند برای تو که به کمک آن به هدف های خود دست می یابی.(64)

د)توجه به خویشاوند بینوا

مولای متقیان علی (علیه السلام)، در خطبه بیست و سوم نهج البلاغه می فرماید:
بدانید که هیچ یک از شما نباید از خویشاوندی که گرفتار فقر و بینوایی است، روی برتابد، بلکه باید او را با مالی که اگر انفاقش کند، بر دارایی اش نیفزاید و اگر انفاقش کند، سبب نقصان در مال او نگردد، یاری دهد. اگر کسی دست یاری از عشیره خود فرو بندد، {درحقیقت،} یک دست از یاری عشیره کاسته شده، ولی او خود را از یاری دست های بسیاری محروم کرده است. {پس } هر کس با اطرافیان خود به مدارا رفتار کند، همواره دوستی و مودت آنان را نصیب خود ساخته است.(65)

ه)رسیدگی به خویشاوند

همچنین در خطبه دیگری، از ثروتمندان می خواهد که خویشان مستمند خود را دریابند و به فقیران، قرض داران، نیازمندان و گرفتاران رسیدگی کنند.
ایشان می فرماید:
کسی که خدا به او مال و خواسته ای ارزانی داشته است، باید به خویشاوندان رسیدگی کند و مهمانی های نیکو دهد و گرفتاران را از بند برهاند و به فقیران و وام داران قرضی بدهد تا ثوابی حاصل کند. پس خود شکیبایی ورزد و حقوقی را که به گردن دارد، ادا کند و با سختی ها بسازد دست یافتن به این خصلت ها، در دنیا سبب شرف و بزرگی و درک فضیلت های آخرت می شود، اگر خدا بخواهد.(66)