فهرست کتاب


ره توشه جلد1

آیت الله محمدتقی مصباح یزدی تحقیق و نگارش:کریم سبحانی

درس سوم: درك صحیح از واقعیت هاىزندگى و استفاده بهینه از عمر

ـ استفاده بموقع از فرصت ها و كنار زدن آرزوهاى طولانى
ـ مراحل سهل انگارى
ـ دنیاگریزى و تفسیرهاى نابجا
ـ دنیاگریزى و اصالت دادن به آخرت
ـ انجام بموقع وظایف و تكالیف
ـ اندیشه مرگ، پایان بخش آرزوهاى دراز
ـ نقش واسطه اى دنیا
﴿صفحه 43﴾

درك صحیح ازواقعیت هاى زندگى و استفاده بهینه از عمر

«یا اَباذَرٍّ؛ اِیّاكَ وَالتَّسْویفَ بِاَمَلِكَ، فَاِنَّكَ بِیَوْمِكَ وَلَسْتَ بِما بَعْدَهُ فَاِنْ یَكُنْ غَدٌ لَكَ فَكُنْ فِى الْغَدِ كَما كُنْتَ فِى الْیَوْمِ وَاِنْ لَمْ یَكُنْ غَدٌ لَكَ لَمْ تَنْدَمْ عَلى ما فَرَّطْتَ فِى الْیَوْمِ.

یا اَباذَرٍّ؛ كَمْ مِنْ مُسْتَقْبِل یَوْماً لا یَسْتَكْمِلُهُ وَ مُنْتَظِر غَداً لا یَبْلُغُهُ. یا اَباذَرٍّ؛ لَوْنَظَرْتَ اِلَى الْاَجَلِ وَمَسیرِهِ لَاَبْغَضْتَ الْاَمَلَ وَغُرُورَهُ. یا اَباذَرٍّ؛ كُنْ كَاَنَّكَ فِى الدُّنْیا غَریبٌ اَوْ كَعابِرِ سَبیل وَعُدَّ نَفْسَكَ مِنْ اَصْحابِ الْقُبُورِ. یا اَباذَرٍّ، اِذا اَصْبَحْتَ فَلا تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالْمَساءِ وَاِذا اَمْسَیْتَ فَلا تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالصَّباحِ، وَخُذْ مِنْ صِحَّتِكَ قَبْلَ سُقْمِكَ وَمِنْ حَیوتِكَ قَبْلَ مَوْتِكَ لِاَنَّكَ لاتَدْرى مااسْمُكَ»

استفاده بموقع از فرصت ها و كنار زدن آرزوهاى طولانى

«یااباذرّ؛ ایّاك والتّسویف باملك...»
اى ابوذر؛ مبادا به درازى آرزویت كارهاى شایسته را به تأخیر افكنى.
(این بیان كامل كننده گفتار پیشین حضرت و تاكیدى است بر استفاده از فرصت ها و به هدر ندادن اوقات عمر)
﴿صفحه 44﴾
«تسویف» از جمله آفاتى است كه مانع انجام اعمال خیر و شایسته مى گردد، از این جهت در روایات مورد نكوهش قرار گرفته است. «تسویف» به معناى تاخیر انداختن كارها، به این امید كه بعداً انجام مى گیرد. این حالت مى تواند دلایل فراوانى داشته باشد؛ ولى علت عمده و اساسى آن، (آنگونه كه در این فراز ذكر شده است) آرزوهاى آدمى است؛ یعنى انسان كارى كه امروز باید انجام بدهد، انجام نمى دهد به این امید كه تا فردا زنده است و انجام خواهد داد. وقتى روز بعد فرا رسید باز به امید روزى دیگر و همین طور ماه و سالى دیگر كار را به تأخیر مى اندازد. حضرت مى فرمایند: اگر مى خواهى این حالت و ویژگى از درون تو زدوده شود، چنان تصور كن كه همین امروز و ساعت و لحظه را دارى و پس از این فرصتى براى زندگى نخواهى داشت.
مفهوم «تسویف» به مانند بسیارى از مفاهیم اخلاقى دیگر، اعم از فضایل و رذایل اخلاقى، مفهومى است تشكیكى و داراى مراتب گوناگون. این مفاهیم تشكیكى نسبت به افراد مختلف، از مؤمن گرفته تا غیرمؤمن و حتى نسبت به مراتب ایمان، متفاوت مى گردد: برخى از مراتب آن واجب عادى است و برخى واجب مؤكد است و برخى مستحب عادى و برخى مستحب مؤكد است. گاهى برخى مراتب چنان دقیق است كه تصورش براى افراد عادى ممكن نیست.